Chapter 34

115 7 0
                                        


Stacey's POV

Nung makaalis si Yumi at Trixie tumahimik.

Nagulat nalang ako nung biglang nagtanong si Mike.

"Ano ba talagang nangyari sainyo?" tanong niya samin.

Walang sumasagot samin ni Angelo.

"Ano di ba kayo sasagot?" tanong niya nang may pag kairita.

Kaya ako nalang ang sumagot.

"Muntik na kasi akong masagasaan. Niligtas lang ako ni Angelo" sabi ko nang nakayuko.


"Di ka kasi nag iingat" sabi niya.

"Ikaw din naman ang dahilan eh" sabi ko.

"Bakit ako ang magiging dahilan?" tanong niya.

Di pa man ako nakakasagot simingit na samin si Angelo.


"Labas muna ako. Kailangan niyong mag usap" sabi niya.

"Pero. Kailangan mong mag pahinga" nag aalalang sabi ko.

"Dont worry. Im fine." sabi niya sabay tayo sa Ospital bed.


Nung dadalawa na kami nag salita na ako.

"Paanong ikaw ang naging dahilan? Umiiyak ako. Dahil sayo. Di ko alam kung saan na ko pupunta matapos mo kong iwan. Alam mo ba yun?" sabi ko.

Di ko na mapigilan ang pag iyak ko kaya umiyak na ko.

"Di naman mangyayari sayo to. Kung di mo ginawang mag sinungaling tungkol sa Amnesia ko." sabi niya.


"Sorry. Alam kong napakalaking pag kakamali nga ang nagawa ko. Pero pinag sisisihan ko na yun" sabi ko.

Totoo. Pinag sisisihan ko na ang lahat.

Ewan ko. Basta simula nung maaksidente ako. Parang nag bago na ang umagali ko. Narealize ko ang kasamaan na ginawa ko sa kanila ni yumi.

"Pinag sisisihan mo na?" ulit pa niya.

"Oo kaya please sana mapatawad mo ko. Kahit hindi pa sa ngayon. Basta mapatawad niyo lang ako." sabi ko.

"Di ka dapat sakin humingi ng pag papatawad. Dapat kay Yumi" sabi niya.

"Hihingi din ako sa kanya. Pero kailangan ko din mag sorry sayo. Dahil nasira ko ang relasyon niyo." sabi ko.

"Pag napatawad kana ni Yumi. Tsaka lang kita papatawadin" sabi niya sabay alis.


Naiwan akong mag isa at umiyak lang ako nang umiyak.

Napaka hirap palang humingi nang tawad.

Ngayon ko lang to gagawin.

Dahil simula bata ako. Di ko to naramdaman.

Nagulat ako nung biglang pumasok si Angelo at niyakap ako.

"Ssshhh dont cry" sabi niya habang tinatap ang likod ko.

Nung niyakap niya ko nakaramdam ako na malaya ako. Na may kasama ako.

Di kayaaaa

Pero parang ang bilis naman kung ganon nga ang nararamdaman ko.

Pero sana di ko to pag sisihan.

My Amnesia BoyfriendTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon