Yumi's POV
Dito na kami tumira ni nanay sa bahay nila dad.
"Hey sister. Pasok na tayo.!" sigaw sakin ni Trix.
Bumababa na ko.
"Dad,Nay pasok na po kami.!" sabi ko.
"Okay ingat" sabi nila.
Nung makapasok na kami.
Parang may program ang daming tao sa Gym.
"Sis bakit parang may program di ba next week pa yun?" sabi ko kay trix.
"I dont know. Tara tingnan natin!" sabi niya sabay hila sakin.
Nung makapunta kami dun.
Biglang nag give way ang mga tao.
Aba ano bang nangyayari.
Nag katinginan kami ni Trix.
Nagulat kami nang magsalita yung may ari ng Schoo na to.
"Nandito na pala ang dalawang napaka ganda kong pamangkin." sabi niya.
So siya nga yung tito namin.
Nag lakad kami papunta dun.
"Tito anong kaekekan to?" tanong ni Trix.
"Sorry na pamangkin. Gusto kong makilala na pamangkin ko itong si Yumi diba?" sabi niya samin.
"Pauso ka tito." sabi pa ni Trix.
"Hey Trix. Wag wag High Blood." Sabi ko.
"Oo nga naman pamangkin" sabi ni tito.
"Tito. Dalawa kaming pamangkin mo dito." sabi no Trix.
"Common sense naman." sabi ni Tito.
Natatawa nalang ako.
Kahit pala si Tito Martin makulit din.
"Ito tawag ko sainyo. Ikaw si Pamangkin Gorgeuos" turo sakin.
"Ikaw naman si Pamangkin Ugly. Ayos ba?" sabay turo kay Trix.
Tuluyan akong napatawa ng malakas.
Kaya yung mga Student napatingin sakin.
Nag peace sign ako.
"Tito naman. Ang ganda ko kaya" nag tatampong sabi ni Trix.
"To naman di mabiro. Ikaw si Pamangking Gorgeous" Sabi niya kay Trix.
"Eeh. Parehas din" sabi ni Trix.
"Di kaya!" sabi ni tito.
"Parehas po" singit ko.
"Hindi. Sayo walang G yung pamangkin. Kay Trix meron." sabi ni tito.
Sabay kaming natawa ni Trix.
"Tito. Ang joker mo" sabi ni trix habang tumatawa parin.
Stacey's POV
Psh. So totoo nga yung sinabi ni Trixie na mag kapatid sila.
What more?
Yumaman lang yang si Yumi naging malandi na.
Umalis nalang akong Gym at pumuntang Canteen.
Di ko namalayan tumatawag pala sakin tong si Mike.
"Oh babe. Napatawag ka?" tanong ko.
"Nandito ako sa school niyo. Asan ka pupuntahan kita.!" sabi niya.
"Canteen!" sabi ko.
"Okay papunta na ko.!" sabi niya sabay baba ng phone.
Nag hintay pa kong kaunti at nandito na nga siya.
"Anong ginagawa mo dito?" tanong ko.
"Wala lang namiss lang kita.!" sabi niya
Kumaen nalang kami.
Nung matapos kami.nag lakad na kami papuntang room hahatid niya daw ako eh.
Wala pa man kami sa room nakita kong imiba ng liko si Yumi.
Hahaha nasasaktan parin siya.
Nag lakad kami papunta sa harap niya.
"Oh ano nasasaktan ka parin?" sabi ko.
"Wag kang mag alala dadating ang araw na mag lalakad nalang ako sa harapan niyo bilang isang pang karaniwang tao. Ay hayop nga pala kayo!" sabi niya.
"Walangya ka talaga!" sabi ko.
"Psh." Sabay alis.
Bwisit talaga yung babaeng yun.
Napaka landi.
Kung wala dito si Mike baka nag ka world war 3 na.
Nung nasa tapat na nang room.
Umalis na din siya.
Si Mike nalang ang nasa akin kaya di ako papayag na pati siya.
MAWALA PA.
BINABASA MO ANG
My Amnesia Boyfriend
Novela JuvenilItong story na to ay sa mag kaibigan, Nag traduran. Wala kong maisip. pero maganda ito promiseee xD Just read para malaman mo nalang ang kwento.^_^ Maikli lang po ito by Chap Baka akalain niyong mahaba.. Vote and Comment Thanksssss
