The Only One I Need (On-going)

CHAPTER 10

CHAPTER 10

XARINA

Three days na mula ng mag-usap kami nila Dad. Si Charles naman super busy. Palagi siyang wala sa office. Palagi na lang akong tumatanggap ng tawag. Natanggap ko na rin yung invitation para sa kasal ng isang count sa Belgium.

Hindi naman nakakalimutan ni Charles na tumawag. Four times a day pa nga siya tumatawag. Medyo na mi-miss ko na siya. iba talaga pagnakikita mo yung taong mahal mo. napabuntong hininga na lang ako. ano bang magagawa namin eh sa madami talagang trabaho si Charles.

Na bo-bored na ako dito sa office. Wala naman akong magawa patapos kong asikasuhin yung papers at tumanggap ng tawag. Kaya naman kaagad akong nag fb. Napakunot ang noo ko ng makita yung post ni Diana.

Kasama niya si Charles na naglunch?! Samantalang ako mag-isa akong nag lunch kanina. Ayaw naman sumabay ng ibang empleyado sa akin. kalat na kaya dito sa office na kami ni Charles kasi naman palagi kaming sabay umuwi at dumating sa office. Sweet din si Charles at palaging gustong hawak ang kamay ko pagnaglalakad kami.

Kaya lang nitong nakaraan ay hindi ako nasusundo at nakakasabay pumasok si Charles.

Ang laki pa ng ngiti ng maldita kong pinsan. Grrr!

Kaagad kong sinara yung account ko. kahit nag ngingitngit ako sa galit ay hindi ko tinawagan si Charles. I don't want to be irrational. What if business related yung lunch nila? teka, Kaylan pa nagkaroon ng business ang pinsan kong iyon na ang alam lang gawin ay gastusin ang pera ng ama niya.

Tss. Hindi matahimik yung kalooban ko.

Kating-kati na akong tawagan si Charles. Hindi ko naman puwedeng tawagan yung si Diana.

I need to know what going on. Bakit naman nakipagkita siya sa pinsan ko?

Ayaw ko mang aminin ngunit nagseselos ako. pero kahit nagseselos ako ay alam ko naman na hindi papatulan ni Charles ang pinsan ko. Diana is pretty and seductive pero may tiwala ako kay Charles.

Napatingin ako sa elevator ng makitang umaakyat ito. palihim akong nag wish na sana si Charles ang lulan ng elevator. I'm dying to see him personally.

Kaya lang na disappoint ako ng makita kong si Alta ang lumabas sa elevator. Naka corporate attire pa ito. nasa mukha nito ang pagkainis. Hindi bagay sa magandang mukha nito ang nakakunot noo.

"Hi, Xarina. May Kaylangan tayong punatahan. Come with me." Walang ka emo-emosyong sabi nito.

Inayos ko muna yung gamit ko saka hinila na ako ni Xarina papasok sa elevator.

Hindi kami nag-uusap ng nasa loob kami ng elevator. Hindi ko mapigilang mailang. Kaibigan siya ni Charles pero hindi pa kami nagkakausap ng babang ito. according to Charles ay best friend nito si Alta mula noong nasa grade school pa lang sila.

Narinig kong napabuntong hininga siya saka siya tumingin sa akin at ngumiti.

"Pasensiya ka na. medyo na buwisit lang ako kanina. Nakita ko kasi si Mavrik kanina sa baba. Ang pangit ng view." Sabi niya saka bumuntong hininga ulit.

When we reached the rooftop ay bahagya akong napahawak sa palda ko. ang lakas kasi ng hangin na nagmumula sa helicopter na nandito.

"You need to come with them. I don't know why I need to come here personally. Puwede namang si Kristyna ang utusan niya." may hinila siyang maleta mula sa kung saan.

Halos itulak niya ako pasakay sa helicopter. Isinakay din niya sa helicopter yung maleta.

Kahit naguguluhan ay sumama na rin ako.

Naglanding kami sa isang mini airport. May isang private plane sa doon at ibinaba ng isang lalaki yung maleta. Pinasakay na rin ako ni Alta doon sa private plane.

Pilit kong tinanong si Alta kung saan ako pupunta pero ang sabi lang niya ay bawal ang maraming tanong.

Nakatulog ako ng magsimula ng maglakbay ang private plane.

After so many hours, I lost counting when I had fun playing sa psp na naroon. Naglanding ang private plane sa isang sementadong bahagi ng isang malaking mansyon.

Fudge! Ang laki talaga ng mansyon parang palasyo na sa laki tapos may malawak na garden na tanaw ko mula sa taas kanina.

Kaagad na lumapit sa akin yung babaeng nag a-assits sa akin. pinasuot niya ako ng isang coat at gloves. Wala namang snow sa labas. Nang magbukas na yung pintuan ng eroplano ay naramdaman ko yung lamig ng hangin. Malamig pala talaga kahit walang snow.

Nagulat pa ako ng may mga naka unipormeng babae at lalaki sa labas. Nakayuko silang lahat.

What the fudge! Nakakailang.

"Good evening, Milady. Did you enjoyed your flight?" tanong ng isang lalaki na mukhang isang butler.

Tumango lang ako.

"I'm Butler Rainier, Milady Xarina. Lord Charles is still on a private meeting and Anna will be your personal maid." Pakilala niya sa isang babaeng alam kong mas bata pa sa akin. Bahagya itong ngumiti sa akin.

Dinala ako ni Anna sa isang malaking kuwarto. Inasyos nito ang aking mga gamit sa isang malaking cabinet. May isang maid na may dalang pagkain ang pumasok at inilagay iyon sa isang malaking mesa.

Grabe mas Malaki pa ang kuwarto dito sa condo ni Kristyna. yung kama ang laki.

"Get some rest, Milady and Lord Charles will see you in an hour." Saka umalis na rin ito.

Hindi pa rin ako makapaniwala na nandito ako ngayon sa Belgium at nasa mansyon ako ng pamilya nila. I cleaned myself first saka ako kumain. Tumingin ako sa labas ng bintana.

I used to be in some foreign land but the view outside is really mesmerizing. Nakaharap kasi ang kuwartong ito sa kanilang malaking garden na puno ng bulaklak. Kahit malamig ang panahon ay hindi naman nasira ang mga bulaklak.

I'm wandering wonderful life it can be to live here. pero mas pinipili ng magkapatid na makasama ang kanilang mga magulang sa Pilipinas. Charles is so fond of Belgium. Dito siya nag-aral ng college and had so many friends here pero hindi niya nakakalimutan ang kaniyang mga kaibigan sa Pilipinas.

Si Kristyna ay ayaw na ayaw ang lamig ng Belguim she wanted to stay in the Philippines, she loves the weather back there. Mas gusto niyang magkaroon ng sunburn kaysa magka frost bite.

I opened the door sa veranda. Kaagad na yumakap sa aking balata ng malamig na panahon. Malapit ng matapos ang winter dito. wala ng makikitang snow pero malamig pa rin ang ihip ng hangin.

I wrapped my arms around me.

I saw Charles and a lady walking around the garden.

Kahit medyo malayo ay nakikita ko parin ang mukha ng babae. nakangiti itong nakikipag-usap sa kaniyang nobyo. She has a blue eyes and blond hair. She's lauhing but Charles remained to be calm and non responsive to her talkativeness.

Lihim akong napangiti. Ganyan talaga si Charles sa mga taong hindi niya gusto at hindi ko rin gusto ang babang ito. she's trying to put her hands on Charles arms pero bahagyang lumalayo si Charles sa kaniya.

I'm proud that he's my man. Ang lalaking alam kong akin lang at hindi siya kayang landiin ng ibang babae.

A/N: Ngayon ka lang natapos 'to. not edited. so short ang lame. Psh :p