Joking Together #2

14. talking without yelling

'Dus vertel me iets over jezelf' zei ik. 'Nou ik heet Zayn Coleman en ik ben inminmiddels 18 jaar oud' zei Zayn. 'Ja zover ben ook wel' zei ik. 'Nou mijn vader is de directeur van meerdere scholen door het land. Mijn moeder is toen ik jong was verongelukt in een auto-ongeluk. Ik woon in een groot huis maar ben vaak alleen' vertelde Zayn. Ik keek naar mijn plafond. 'En jij?' vroeg Zayn. Ik zuchtte en sloot mijn ogen.

'Nou ik ben Cara Hamilton, 17 jaar binnenkort 18. Ik ben Brits maar mijn familie komt uit Liverpool. Mijn ouders zijn doktoren, mijn broer studeert aan Oxford medicijnen. Ik ben regelmatig alleen thuis want mijn ouders draaien vaak nachtdienst. Zelf ben ik een digital en traditional artist' vertelde ik.

'En je Anorexia?' vroeg Zayn. Ik zuchtte en begon. 'Toen ik 14 was kwam ik op school toen er meisjes me begonnen uit te schelden. Ze zeiden dat ik dik was terwijl ik best wel dun was. In het begin trok ik me er niks van aan maar het werd erger. Ze maakte mijn uniform kapot en scheurde mijn tekeningen kapot. Ik dacht dat het aan mij lag en dat alles wat ze zeiden waar was. Dus begon ik mider te eten.

Op een dag was ik zo zwak dat ik van de trap viel. Mijn broer bracht me naar het ziekenhuis waar bleek dat ik op het randje van de dood lag. Ze hebben me opgelapt en ik hielp mee en at veel. Ik trok me niks meer aan van pesterij en begon van eten te houden' vertelde ik. Ik keek Zayn aan die voor zich uitkeek.

'Het spijt me' zei Zayn na minutenlange stilte. 'Voor wat?' vroeg ik. 'Van vorig jaar, in het nablijflokaal' antwoorde Zayn. 'Dat is nu al een jaar geleden, ik heb het je al vergeven' zei ik. Ik ging op mijn zij liggen naar Zayn toe. 'En het spijt me nog een keer' zei Zayn. 'Voor wat?' vroeg ik terwijl ik mijn hoofd iets kantel. 'Ik heb die vreselijke, stomme en idiote grap met je uitgehaald die echt te ver is gegaan' antwoorde Zayn. 'Mensen maken stomme fouten maar tijd geneest' zei ik.

'Maar deze fout kan niet genezen, dat zei je zelf' zei Zayn. 'Dat zei ik inderdaad' zuchtte ik. Ik voelde Zayn's hand op wijn wang die me dichter naar zich toe trok. 'Maar wat als je teveel van die persoon houdt om zonder haar te leven' zei Zayn zacht. Ik voelde hoe ik langzaam begon te blozen. Ik keek hem met mijn mond een klein open. 'J-je h-houdt van m-me?' vroeg ik stotterend. 'Als sinds de dag dat ik je zag lachen' antwoorde Zayn. Focking hell! Ik ben nu zoooo in de war!

Het was ook niet dat Zayn me een kans gaf om alles te verwerken want ik voelde zijn lippen al op de mijne.

A/N

Weer een hoofdstuk!!! Hopelijk vinden jullie hem leuk!

Vote

Comment

Follow

Xxx Sunny