The Wolf Inside Him

κεφάλαιο 11

Ξύπνησα απότομα στο κρεβάτι του νοσοκομείου.Μια έκφραση πόνου σχηματίστηκε στο πρόσωπο μου.Κοίταξα την πληγη μου.Ήταν ραμμενη.Παρατηρούσα το δωμάτιο όταν ο theo και ο liam μπήκαν μέσα.Ο liam ήρθε κοντά μου.

-καλημέρα.Ελπίζω να είσαι καλά μου είπε ο liam
Ζήτησα από τον theo να φτιάξει κάτι για εσένα για να σου ζητήσω συγνώμη

Άνοιξε την παλάμη του και ένα κολιέ με ένα ξύλινο Μ κρεμασμένο στο μαύρο του σχοινί φάνηκε.

-ευχαριστώ παρά πολύ.Είναι πανέμορφο είπα όσο πιο καθαρά μπορούσα

-είναι φτιαγμένο από ένα ειδικό ξύλο που έχει τέφρα βουνού μέσα του.Θα σε προστατεύει από κάθε απειλή συμπλήρωσε ο theo

-Ο Dylan είναι ακόμα πολύ αδύναμος όμως έγινε καλύτερα.Έχει κάποια ξεσπάσματα θυμού όμως θα περάσει είπε ο liam

-Γι'αυτό μου φτιαξατε το κολιέ;Για να με προστατεψετε ;ρώτησα

-ναι απάντησαν και οι δύο μαζί

Χωρίς να το σκεφτώ το φόρεσα.Ήμουν αρκετά κουρασμένη οπότε έπεσα ξανά για ύπνο.Την υπόλοιπη εβδομάδα την πέρασα μέσα στο νοσοκομείο.Ο liam και ο theo μου έκαναν παρέα και με ενημέρωναν για το τι γινόταν περίπου με τον Dylan.Μετά από πολλές μέρες η πληγή μου είχα γίνει καλύτερα.Δεν είχα επουλωθεί πλήρως όμως δεν αιμορραγούσε όπως πριν.Ο liam με μετέφερε στο σπίτι μου.

-Σε ευχαριστώ liam. Για όλα είπα και μπηκα στο σπίτι.

Οι γονείς μου έπεσαν πάνω μου και με αγκάλιασαν με μάνια.Είχαν ανησυχήσει.Μετά από πολύ καιρό φάγαμε επιτέλους μαζί.Αύριο θα ξαναπηγαινα σχολείο και ευτυχώς δεν είχα μείνει πίσω στα μαθηματα μιαs και ο liam μου τα έδινε.Αφού έφαγα ανέβηκα πάνω στο δωμάτιο και κοιμήθηκα.Δεν κοίταξα όμως το σπίτι του Dylan
Δεν μπορούσα μετά από όλα αυτα.Το πρωί ξύπνησα και ετοιμαστηκα για ένα καινούργιο ξεκίνημα.Ντύθηκα,πήρα την τσάντα μου και εφυγα.Στον δρόμο συνάντησα τον liam

-καλημέρα.Φοράς το κολιέ έτσι; με ρώτησε

-φυσικά

Προχωρήσαμε μέχρι τα ντουλάπια μας.Έβαλα τα βιβλία μέσα και γύρισα να δω γύρω μου το περιβάλλον.Εκείνη την στιγμή παρατήρησα τον Dylan ο οποίος ερχόταν δίπλα μου.Άρχισα να σκουνταω τον liam δίπλα μου

-liam,liam είναι εδώ είπα ανήσυχα

-ναι και εχτες ήρθε.Μην πανικοβαλεσε θυμίσουν το κολιέ μου απάντησε ο liam

Η καρδιά μου χτύπαγε σαν τρελή.Όχι όμως από χαρά.Από φόβο.Ήταν η πρώτη φορά που τον φοβόμουν τόσο.Με πλησίαζε όπως με πλησίαζε και όταν με τραυμάτισε θανάσιμα.Τι να έκανα;Άρχισα να απομακρύνομαι σιγά σιγά μέχρι που άρχισα να τρέχω ,δεν ηξερα που πήγαινα.Απλά ήθελα να είμαι σε απόσταση.Βρήκα καταφύγιο στις κοριτσιστικες τουαλέτες.Μπήκα μέσα και κλείστηκαν στην πρώτη που βρήκα.Άκουσα βήματα να σταματάνε απ'έξω