The Wolf Inside Him

κεφάλαιο 17

Σήμερα ήταν η τελευταία μέρα.Το βράδυ θα εφευγα από εδώ.Η πληγή ευτυχώς είχε σχεδόν φύγει.Τα πράγματα μου ήταν τοποθετημένα σε χάρτινες κούτες και ήταν έτοιμα για μεταφορά.Δεν ήθελα να φύγω από εδώ.Μπορεί να είχα μείνει λίγο χρονικό διάστημα εδώ όμως το είχα αγαπήσει αυτό το μέρος.Η φύση,το δάσος , όλα.Είχα κάνει νέους φίλους ,την πρώτη μου σχέση ,το πρώτο μου φιλί.Όλα ήταν μια νέα εμπειρία για εμένα.Εκτός όμως από όλα αυτα είχαμε να αντιμετωπίσουμε και τον Airs ο οποίος γινόταν χειρότερα.Το μυαλό μου ήταν περιτρυγιρισμενο από σκέψεις και ήθελα να χαλαρώσω.Μπήκα στο μπάνιο και έκανα ένα ντους.Έβαλα καθαρα ρούχα και περίμενα το απόγευμα.

Κατά τις 5 το φορτηγό της μεταφορικης έφτασε.Οι γονείς μου βγήκαν έξω και άρχιζαν να δίνουν μια μια τις κούτες.Μετά από 2 ώρες το φορτηγό ήταν έτοιμο να φύγει.Όλη αυτη την ώρα έκανα βόλτα στο άδειο πλέον σπίτι.Κατέβηκα κάτω.Στον μικρό κήπο με περίμενε ο Dylan.Έτρεξα αμέσως στην αγκαλιά του με φόρα.Τον αγκάλιασα σφιχτά.

-Δεν θέλω να φύγω του είπα με παραπονο

-Θα σε φέρω πίσω μου απάντησε στο αυτί

Τον αφησα από την αγκαλιά μου.Κατευθυνθηκαμε προς τον δρόμο όπου ήταν και το αυτοκίνητο.Είχε αρχίσει να βραδιαζει γρήγορα τώρα το χειμώνα και ας ήταν μόνο 7.Τον κοίταξα στα μάτια και εκείνος τα δικα μου.Πλησίασε και με φίλησε για τελευταία φορά.Πηγα προς το αυτοκίνητο και μπήκα μέσα.Από τις πίσω θέσεις μπορούσα να τον δω καθώς υπήρχε τζαμί.Καθόταν και με κοίταζε.Ένα δάκρυ έτρεξε από το μάτι μου.Το αυτοκίνητο ξεκίνησε και άρχισα να απομακρύνομαι όλο και πιο πολύ από την γνωστη φιγούρα.Ξάφνου όμως εξαφανίστηκε και κάτι άρχισε να τρέχει παράλληλα με το αυτοκίνητο.Κατάλαβα αμέσως ότι ήταν ο Dylan.Τον χαζευα να τρέχει μεσα από τα δέντρα μέχρι που κάποια στιγμή ήρθε από πίσω μας και απλά σταμάτησε.Με αποχαιρέτησε για τελευταία φορά και η φιγούρα του εξαφανίστηκε εντελώς.

Συγνώμη για το μικρό κεφαλαίο.Δεν πρόλαβα να γράψω αυτή την εβδομάδα.Ελπίζω να σας άρεσε

Vote /comment/follow

;-)