(Hier gaan we weer verder met de klassieke mythe.)
Bellerophon had dit al lang in gedachten, en vandaag zou hij dat ook doen.
Hij zou de goden een bezoek gaan brengen op de berg Olympus. Niemand wist ervan, niemand kon hem van zijn hoogmoedige idee afbrengen. En zo vertrok de prins.
Hij besteeg het sneeuwwitte paard en sprak de volgende woorden: "Pegasus, fantastisch vliegend paard, vandaag gaan wij aan de hemelse tafelgemeenschap aanzitten. Breng mij, o machtig wezen, naar de berg Olympus, waar Jupiter mij heeft uitgenodigd!"
Omdat Pegasus zijn meester steeds gehoorzaamde, zette het paard de koers naar Griekenland, waar de berg Olympus verrees. Bellerophon was verblind door de ijdelheid, en hij ging hoger en hoger, totdat zijn hoogmoed zijn val werd.
"Voor de machtige hemelgoden blijft niets verborgen," sprak de machtige Zeus tegen de andere goden. "Wie denkt ons verblijf te kunnen bereiken, bezondigt zich aan hybris, overmoed, en moet met het zwaard bestraft worden!" Alzo sprak de Almachtige, en hij stuurde een wapen naar Bellerophon, dat zijn dood zou worden.
Een vliegend insect met een angel, zo groot dat het op aarde niet te vinden was, zoemde dichter en dichter naar het paard Pegasus. En dan ineens... Ach, wat was dat een miserabele verschrikking! Pegasus werd in zijn schouder getroffen door het gevleugelde gedierte, en steigerde, totdat hij op zijn achterpoten op het wolkendek stond. Dit ging natuurlijk ten koste van Bellerophon: hij werd achterover geslingerd en stortte halsoverkop naar beneden. Trouw als het paard was, trachtte het - ondanks alles - zijn meester nog te redden, maar tevergeefs.
Bellerophon was in de diepte verzeild geraakt. Van zijn lichaam is nooit iets teruggevonden, en hoe het met Lycië is afgelopen, weet ook niemand. Het leek wel of, toen Bellerophon te pletter stortte, alle herinneringen aan hem ook verbrand waren. Was er nog wel iets over in des mensen gedachten van dit verhaal?
Bellerophon bekocht zijn misdaad met zijn levensdraad, maar het was Pegasus die tot in de eeuwigheid voor zijn meesters fouten moest opdraaien.
Zeus eiste het paard op voor zijn eigen doeleinden: hij benoemde Pegasus tot zijn persoonlijke bliksemdrager. Als het weer eens dondert en bliksemt, en de vuurschichten uit de hemel neerdalen, kijk dan goed naar de hemel: misschien vang je dan wel een glimp op van Pegasus, het gevleugelde paard, dat langs de hemel snelt.
