The Maffia Daughter

8

Ik word wakker en kijk verdwaasd rond. Ik lig op mijn bed maar in mijn kleren en dan herinner ik me wat er gisteren is gebeurt. Ik sta recht en loop naar de badkamer en kijk naar mijn wang. Ik kreun en stap onder de douche waar ik me was. Ik stap uit de douche en droog me af. Ik pak mijn telefoon en bel Jade. 'Hello met Jade' roept ze. 'Jadie. Kom je vroeger naar me. Ik ben gisteren tegen de muur gelopen en mijn wang ziet er wat blauwig uit' zeg ik. 'Oh jij met je onhandigheid' lacht ze. 'Ja ja, kom me nu maar helpen' lach ik. 'Ik ben er binnen 10 minuten' lacht ze 'Oh en ik geef je een make-over' en dan legt ze af. Ik grinnik en loop in mijn badjas naar beneden en zie dat Robert gelukkig vroeg weg is gegaan. Ik loop de keuken in en pak een kom cornflakes en eet die op. Als die op is gaat de bel en loop ik naar de deur en gooi die open. 'Hé hé' lacht Jade en ze huppelt binnen en kijkt mijn huis rond. 'Er hangen alleen foto's van jou. Geen van je vader' zegt ze verbaasd. 'Hij trekt de foto's liever dan dat hij er bij staat en hij zegt dat ik fotogeniek ben' lieg ik met een zwakke glimlach. 'Oh. Je wang ziet er trouwens echt niet uit, wat heb je gedaan' vraagt ze met een kleine grijns. 'Ik was met pap aan het praten terwijl ik naar de kijken liep en ineens had iemand de deur een meter opgeschoven' zeg ik waardoor ze hoofdschuddend lacht. Als je het verteld als een dom verhaal gaan ze er vaker mee weg. Ik neem Jade mee naar mijn kamer waar ze mijn make-up doet en kleren uitzoekt. 'Ik moet het even opbrengen. Wat was dat tussen jou en Caleb' grijnst ze. 'Niks' zeg ik meteen. 'Het leeg niet niets' lacht ze waardoor ik met mijn ogen rol. Ik trek de kleren aan en grijns.

'Laten we nu gaan' zegt ze en ik pak mijn rugzak en volg haar. Ik stap in en we rijden naar school. Ik stap uit en zie meteen Caleb staan en naar me knipogen. Ik maak een kotsgebaar naar hem waardoor hij naar zijn hart grijpt en ik met mijn ogen rol. Ik loop de school binnen en ik zie Emilia al bij mijn locker staan. 'Hoi Emmy' grijns ik. 'Vanwaar die bijnaam Lils' lacht ze. 'Jij noemt me Lils, ik noem je Emmy. Eerlijk is eerlijk' zeg ik en ik open mijn locker. 'Krijg ik ook een bijnaam' vraagt Ethan lachten. 'Nee' zeggen Emilia en ik tegelijk waardoor ik grinnik. 'Auw, jullie zijn 2 gemene meisjes' zegt Ethan waardoor ik mijn tong uitsteek en we lopen naar scheikunde. 'Ik kan dit vak totaal niet' zucht ik als we gaan zitten. 'Geen zorgen. Ik help wel' lacht Emilia die naast me komt zitten. 'En als zij het verpest heb je nog altijd mij' grijnst Ethan waardoor Emilia met har ogen rolt en ik grinnik. 'Angel' grijnst Caleb. 'Ballerina' groet ik terug. 'Ga je daar ooit mee stoppen' zucht hij geërgerd. 'Ga je daar ooit mee stoppen' doe ik hem na. 'Wauw, lekker volwassen' zegt hij met rollende ogen. 'Wauw, lekker volwassen' doe ik hem weer na. 'Angel' zegt hij geërgerd. 'Ballerina' zeg ik ook geërgerd maar met een grote grijns. Hij zucht en gaat dan zitten. 'High five' lacht Jade die voorbij loopt en ik slaag mijn hand tegen de hare. 

'Oké, dus begin maar' zegt de leerkracht en ik schrik wakker uit mijn gedachten en zie hoe iedereen begint met werken. 'Shit. Wat moeten we doen ik was aan het denken hoe het zou zijn als de wereld een kubus was' fluister ik tegen Emilia die grinnikt. 'Niet praten' roept de leerkracht. 'Kijk gewoon' fluistert Emilia en ik doe haar na. 'Miss Nicols! Ga maar vanachter alleen zitten' roept de leerkracht. 'Best. Maar als het mis gaat is het jou schuld' mok ik en ik pak mijn spullen en ga alleen zitten en kijk naar mijn nu blauw brouwsel en kijk dan naar de andere, die paar zien. 'Oké, rood dus' mompel ik en ik doe de rode vloeistof erbij alleen word mijn paars veel lichter dus doe ik de zwarte vloeistof erbij en het begint met borrelen. 'Oh fuck' mompel ik en doe snel een willekeurige vloeistof erbij -de groene- maar het wordt enkel erger. 'Oké, roos is de oplossing voor alles' mompel ik en ik doe het erbij maar dan schiet het omhoog en slaak ik een geschrokken gil waardoor iedereen meteen naar achter kijkt en naar mijn mooie vulkaan kijkt. 'Miss Nicols' roept die man en hij rent naar me toe en kijk me boos aan. 'Niet mijn schuld' zeg ik terwijl ik zelf helemaal vol hang. Op het moment dat hij tegen me wilt schreeuwen valt een kwak van mijn bouwsel naar beneden, dat blijkbaar op het plafond was blijven plakken, en het valt op zijn hoofd. Ik slaag mijn hand geschrokken voor mijn mond en ook om mijn grijns te verbergen. 'Ik dacht echt dat ik juist bezig was' zeg ik. 'Weg' roept hij. 'Oké' zeg ik en ik doe mijn labo-jas uit en loop het lokaal uit en loop de wc in en kijk in de spiegel om de schade te bekijken. Ik had geluk, het zat alleen op mijn labojas. De bel gaat wat betekent dat het pauze is en ik loop naar de kantine en ga al aan een tafel zitten. 'Dat was geweldig' lacht Emilia die over me ploft. 'Serieus. Hij krijgt het niet van zijn hoofd' lacht Ethan die naast zijn tweelingzus gaat zitten. 'Had hij me maar niet alleen moeten zetten' mok ik. 'Of jij moest opletten bij de uitleg en niet denken aan een kubus vormige wereld' zegt Emilia droog.  'Aan welke kant sta jij' vraag ik beledigt waardoor Ethan grinnikt en Emilia met haar ogen rolt. 'Kom, we hebben wiskunde' zegt Emilia als de bel gaat waardoor ik overdreven zucht.