The Maffia Daughter

7

'Kom je Angel' grijnst Caleb. 'Wat moet je nu weer Ballerina' zucht ik vermoeid. 'Ons muziek project' zegt hij waardoor ik zucht. 'Je hebt hier toch geen auto' zegt hij en ik stap mokkend in en slaag mijn armen over elkaar. 'Je moet wel je gordel omdoen' zegt hij lachend terwijl hij begint met rijden. 'Ik moet niks' mok ik. 'Straks bezeer je je nog' zegt hij maar ik doe niks en steek enkel mijn neus in de lucht. Na een tijdje komen we bij zijn huis en ik stap uit en volg hem naar binnen. Ik plof op de zetel maar hij tilt me op en loopt naar boven. 'Verdomme Ballerina zet me neer' roep ik en ik begin op zijn rug te slagen. 'Kom kom. Niet zo chagrijnig Angel' lacht hij en hij slaagt op mijn kont waardoor mijn mond openvalt. 'Blijf met je vingers van me af' roep ik boos en ik slaag tegen zijn rug maar hij gooit me op een bed en ik kijk hem boos aan. 'Dus ik speel gitaar, drum, piano en bas' zegt hij met een zelfvoldane grijns waardoor ik ik breder grijns. 'Zo weinig. Ik speel cello, gitaar, viool, dwarsfluit, piano, saxofoon en natuurlijk zing ik ook een beetje' grijns ik nu zelfvoldaan. Hij rolt met zijn ogen en komt naast me zitten. 'Wat dacht je als we sex on the beach doen' grijnst hij. 'Oh wat dacht je van niet' vraag ik. 'Starving' grijnst hij. 'Nee' zeg ik weer. 'Ik hate you, I love you' gaat hij verder. 'Wanneer kom je met de goede ideeën' vraag ik. 'Ik kom hier met de enige ideeën' zegt hij. 'Oké. Hall of fame' zeg ik. 'Niet romantisch genoeg' antwoord hij. 'Dancing on my own' zeg ik. 'Te depressief' zegt hij waardoor ik met mijn ogen rol. 'Wij gaan het gewoon nooit met elkaar eens zijn' zeg ik geërgerd. 'Dan vragen we toch of Jade een liedje kiest' zegt hij. 'Ja, dan doen we dat toch' zeg ik. 'Jade' roepen we tegelijk een vrolijke Jade komt de kamer in gehuppeld. 'Wat kan ik doen voor mijn beste vriendin en die rare jongen dat mijn halfbroer is' vraagt ze waardoor ik grinnik en Caleb haar boos aankijkt. 'Welk liedje moet ik zingen wat hij kan spelen op 1 van de instrumenten dat hij kan' vraag ik. 'Closer' zegt ze waardoor ik haar boos aankijk. 'Ik kan niet zingen' zegt Caleb meteen. 'Oh jij bent stom' zegt Jade en ze ploft tussen mij en Caleb op bed waardoor ik grinnik. 'Little by Little of Dust' zegt ze dan waardoor Caleb en ik elkaar vragend aankijken. 'Oh mijn god! Jullie zijn barbaren' roept ze en ze rent weg en kom dan terug met haar roze macbook met een regenboog toetsenbord. 'Jade' zeg ik en ik kijk haar droog aan. 'Zeg niet dat je het niet leuk vindt' zegt ze meteen verbaasd. 'Oh god nee! Het is geweldig' roep ik waardoor ze lacht en Caleb met zijn ogen rolt. Ze zet de liedjes op en we luisteren. 'Bedankt Jade nu weg' zegt Caleb. 'Wel, dat is gemeen. Ik zie je morgen Lily. Neem je slaapspullen al mee en ik kom je met de auto halen' zegt ze en ze huppelt weer weg. 'Ik wil Dust doen' zeg ik tegen hem. 'Als jij dat wilt Angel' zegt hij grijnzend en hij komt dichter tegen me zitten. 'Denk je dat je dat aankan op je piano of je gitaar' zeg ik zielig. 'Denk je dat jou kleine stemmetje dat wel aankan' vraagt hij en hij duwt me naar achter en gaat boven me hangen. 'Kan je van me afgaan Ballerina' vraag ik met rollende ogen. 'Ik lig wel goed' zegt hij grijnzend en hij aait mijn wang waardoor ik een rilling krijg en hoe erg ik het ook vind om het toe te geven, het is geen onaangename rilling. 'Je bent zo mooi Angel' zegt hij hees en ik kijk hem recht in in zijn licht blauwe ogen. 'Zo mooi. Zo onschuldig en tegelijk ook zo gevaarlijk. Zo zelfverzekerd en terwijl zo bang' vertelt hij en ik staar naar zijn roze lippen waar elk woord uit komt dat mijn hart sneller laat kloppen. 'Ik zie de angst in je ogen die niemand ooit ziet. Ik weet niet waar je zo bang voor bent, maar ik kom erachter. Stop met vechten Angel. Geef je over. Geef je over aan mij. Aan je gevoel' zegt hij en misschien had ik het op dat moment ook acht gedaan als Jade niet binnen was komen vallen. Ik duw hem snel van me af en rol dan van het bed en spring recht. 'Ik moet naar huis' zeg ik snel. 'Tot morgen Jade' zeg ik en ik geef haar een knuffel en loop dan naar beneden met het verwarrend gevoel. Ik kan niet voor hem vallen. Ik mag niet voor hem vallen. Hoe onweerstaanbaar hij ook is. Ik laat hem mijn hart niet breken. Geen enkele jongen mag mijn hart nog eens breken en zeker hij niet. Want hij gaat me laten vallen en zal me niet opvangen. Hij zal me niet aan elkaar lijmen als ik nog eens uit elkaar val. Hij zal me niet geruststellen als ik bang, me beschermen tegen de grootste angst en ik weet niet eens wat mijn grootste angst is. Is hij mijn grootste angst? Is mijn echte familie mijn grootste angst? Zijn mijn oude vrienden mijn grootste angst? Of is Robert mijn grootste angst? Ik rijd door de stad denkend en niet oplettend waar ik rijd. Ik parkeer de auto en loop het huis in. Meteen voel ik een hand rond mijn boven arm knijpen en ik weet wat het volgende is. 'Ik heb mijn leven voor jou geriskeerd' roept hij boos en hij knijpt harder waardoor ik op mijn lip bijt. 'En dan doe je zo tegen mij! Zo respectloos' roept hij en dan krijg ik een harde vuist tegen mijn wang. Ik vecht tegen de tranen maar wow dat deed pijn. 'Zeg dan iets' roept hij en slaagt nu met zijn platte hand tegen mijn gezicht waardoor op de grond val. 'Waardeloos ding' sist hij en dan loopt hij weg en kruip ik naar mijn kamer waar ik zachtjes begin te snikken.