The Maffia Daughter

16

Die nacht hebben we besloten om in de drie tenten te liggen en dat er altijd twee personen wakker waren, ik ben heel de nacht wakker geweest, denken over alles dat Robert me heeft verteld en dan afgevraagd of het wel waar was, want hij moest me niet vermoorden, ik moest in leven blijven, maar waarom? 'Laten we verder gaan, school is bezig dus de meesten zijn wel op school' zegt Ashton. 'Caleb niet' zeg ik waardoor ze me allemaal verbaasd aankijken. 'Hij komt me halen voor school, als hij ziet dat ik weg ben, zal hij niet meteen naar school gaan' zeg ik. 'Die jongen is echt voor je gevallen' zegt Noah verbaasd. 'Hij is de vijand' zeg ik kil. 'Verander niet terug in River, Lily' zegt Anne. 'Sluit je gevoelens niet af' zegt Nora. 'Ik moet wel' zeg ik. 'Laten we gaan, we nemen de trein in het volgende dorpje en dan hebben we misschien al een voorsprong' zegt Ryan en we lopen allemaal met een rugzak door de lege straten en overal waar ik kijk zie ik herinneringen. Het shoppen met Jade en Emilia, de grappen met Ethan, de discussies met Jasper en Jacob, de kleine dates met Caleb wanneer hij me trakteerde op warme choco, ook al was het dertig graden buiten. De liefdevolle blikken die hij naar me wierp als ik in de klas het juiste antwoord gaf en hem dan trots aankeek. Wanneer ik met mijn ogen rolde omdat hij weer iets dom zei of niet wou luisteren. Wanneer hij me optilde en over zijn schouder gooide omdat ik niet wou luisteren en dan als ik begon te roepen tegen hem dat hij me moest neerzetten hij tegen mijn kont sloeg. Hoe hij me naast hem in de kantine trok omdat hij wist dat ik tussen Jade en iemand anders ging zitten. Hoe hij me een high-five gaf en dan tegen mijn kont sloeg als ik weer een meisje iets had aangedaan dat zei dat ik niet goed genoeg was, en ik was niet goed genoeg. Hij verdiende zo veel meer dan mij, het gebroken meisje dat alleen maar vlucht. 'Alles oké' vraagt Anne zacht. 'Natuurlijk, ik word gezocht door drie maffia's, waarvan één mijn echte ouders zijn die me willen vermoorden, samen met mijn nieuw vriendje. De andere is mijn gestoord ex-vriendje dat overal leugens heeft verteld dat ik een spion ben en de derde is van mijn adoptie vader, die ik dacht dat mijn leven had gered, maar gewoon orders kreeg. Mijn leven is een freaking After-school-drama' zeg ik. 'We geraken hier wel uit' zegt Nora. 'Weet je wat her ergste is' vraag ik maar ik acht niet op het antwoord 'Ik breng jullie in gevaar'. 'We wisten wat de risico's waren' zegt Ashton die voorop loopt. 'Ja, twee maffia's! Nu zijn het er drie' zeg ik. 'Dat kunnen we ook wel aan' zegt Ryan. 'Denk je dat echt' vraag ik waardoor iedereen stil is. 

Het is midden in de nacht, we hebben ons kamp terug opgeslagen en Nora waar ik de wacht mee moest houden is in slaap gevallen waardoor ik een stuk papier en een pen pak. 

Hallo iedereen,
als jullie dit lezen ben ik weg. Ironisch is het niet, van de enige mensen die me willen loop ik weg. Ik weet niet waar ik heen ga en of ik geraak of niet onderschept word door één van de drie groepen, maar het maakt me niet meer uit, niet echt. Zolang ik weet dat jullie veilig zijn, ben ik blij. Wees alsjeblieft veilig jullie zijn mijn enige echte familie. Ik kan jullie niet verliezen, ik kan jullie niet in gevaar brengen, niet voor mij, dus alsjeblieft, ga naar huis of naar Australië, naar waar dan ook en begin opnieuw, vergeet dat je me ooit hebt gezien, vergeet dat je me ooit hebt gekend, dat is veiliger voor iedereen. 
Vaarwel.
River Angel Louisa Adriana Hunter.

Ik leg het papier onder een steen en gooi mijn rugzak over mijn rug terwijl ik wegloop en diep inadem. Ik loop door de steegjes van de rand van de stad als ineens Daniel voor me opduikt. 'Natuurlijk' mok ik. 'Lily, of moet ik River zeggen' grijnst hij. 'Daniel, of moet ik arrogante, eikel zeggen' vraag ik. 'Oh nog steeds niet overeen dat ik je heb gedumpt' grijnst hij. 'volgens mij heb ik je gedumpt, of was de brand niet duidelijk genoeg' vraag ik en ik slaag mijn armen over elkaar. 'Oh bedoel je die brand dat jij hebt gesticht waardoor je beste vriend bijna om het leven is gekomen' vraagt hij grijnzend. 'Lily' vraagt een verbaasde stem achter me, waardoor ik bevries. 'Oh, heb je je nieuwe vriendje nog niet verteld over de echte reden waarom je Londen moest verlaten' grijnst Daniel. 'Moest verlaten' vraagt Caleb. 'Caleb' zeg ik en ik draai me om. 'Wat is er aan de hand, Lily' vraagt hij. 'Oh hij noemt je Lily en geen Angel meer, of anders vertel ik hem nog een naam dat hij je kan noemen' grijnst Daniel. 'Waag het niet Daniel, ik zweer dat ik zo weer een kogel door je schouder schiet' zeg ik woedend. 'Lily, waar heeft hij het over' vraagt Caleb verward. 'LILY' roept dan een woedende stem. 'Oh fijn, Robert is er ook' zegt Daniel. 'Je zei dat je geen familie was met Robert Nicols' zegt Caleb woedend. 'Technisch gezien zijn we geen familie' bloos ik. Robert loopt naar me toe en duwt me tegen de muur terwijl hij zijn onderarm tegen mijn nek duwt. Ik grijp zijn arm vast omdat ik geen adem krijg. 'Jij respectloos kind' roept hij 'Ik voed je op, alsof je van mij bent en dan loop jij weg en slaap je met de vijand, twee keer' sist hij. Ik maak piepende geluidjes en slaag tegen zijn arm en hij laat me los waardoor ik op de grond val en snel ademhaal. 'Wel, ik heb hetzelfde gedaan, het is echt leuk om je te zien vechten voor je leven' zegt Daniel grijnzend. Ik ga stiekem in de zijzakken van mijn rugzak en pak twee pistolen tevoorschijn en richt die dan op Daniel en Robert en Caleb kijkt me enkel geschrokken aan. 'Daniel ik zou geen woord meer zeggen, want de volgende kogel die ik op je schiet is door je hoofd' zeg ik als River. 'Daar is ze, de Lily uit Londen' zegt Robert. 'Jij moet ook niks zeggen oude man, ik weet dat het een order was om me op te voeden' snauw ik. 'Het is best ironisch dat jij een kogel door mijn hart wil schieten, terwijl ik de jouwe net heb gemist' zegt Daniel en dan springt er iemand achter alle drie de mannen en vallen ze alle drie op de grond. 'Moet je echt weglopen' vraagt Ashton die in het licht stapt. 'Hoe' vraag ik. 'Kom op, ik heb een gps in je rugzak gestopt' zegt hij met rollende ogen. 'Fijn, laten we dan gaan, voor één van hun wakker wordt' zeg ik. 'Zoals je wenst, River' knipoogt hij waardoor ik met mijn ogen rol. 'River' vraagt Caleb verward die blijkbaar wakker is geworden.