The Maffia Daughter

20

Binnen in het hoofdkwartier weet ik exact hoe het zal gaan en ik had het ook juist. Eerst word ik helemaal uitgekleed en onder een douche geduwd, de laatste die ik zal hebben en dan word ik in mijn ondergoed naar een kamer begeleid waar al mijn spullen open liggen en dan mag ik er twee kiezen, twee voorwerpen die zij ongevaarlijk zien en ook helemaal hebben gecontroleerd. Al snel pak ik mijn mp3 met oortjes, het is een hele oude en alleen liedjes kunnen er opstaan en dan kijk ik naar mijn andere spullen en na een tijdje pak ik de t-shirt van Caleb waardoor Daniel spottend lacht, maar dat maakt mij niet uit. Ik trek het shirt aan en word dan ruw begeleid naar de kamer waar ik ga blijven. Ik word de kamer in geduwd en dan wordt de ijzeren deur dicht gegooid. De kamer is helemaal van beton en er is nergens een raam, in de hoek staat een oud bed met een dun deken en een dun kussen, dat is al, behalve het toilet in de hoek. Op de muur staan krassen, de vloer is bedekt met vlekken en ik ben niet zeker of het gewoon vlekken zijn of bloed. Ik stop mijn oortjes in en zet de mp3 aan terwijl ik aan mijn shirt ruik, Caleb. Stoere Caleb, hij is net moelleux, hard vanbuiten maar vanaf je erdoor prikt is hij zo zacht. Mijn lieve Caleb, de jongen waar ik van hou maar niet meer kan zien, nooit zou kunnen zien. Ik ga tegen de muur zitten en kijk naar boven. Sinds wanneer is alles zo ingewikkeld? Sinds wanneer is het niet meer voldoende om van iemand te houden. Misschien is het wel genoeg, misschien ben ik gewoon te ingewikkeld. 'Hallo lieverd' zegt Daniel die binnenkom met achter hem Jack, de leider. 'Kan ik jullie helpen? Ik zou jullie water willen aanbieden maar ik denk niet dat je dat wil drinken' zeg ik koel. 'Lily, altijd gezellig om een verraadster te zien' zegt Jack. 'Jack, altijd leuk om een lafaard te zien' zeg ik. 'Ga je echt zo beginnen want jij bent mijn gevangen' zegt hij grijnzend. Jack is de baas van de maffia van Daniel, hij is niet zo eng als mijn vader of Robert, maar toch, best eng. 'Waarom niet Jackie? Ik sterf toch vroeg of laat en dan kies ik liever vroeg' zeg ik maar Daniel komt voor me gehurkt en pakt mijn gezicht vast en ik weet het op dat moment zeker, hij is de engste persoon dat ik ooit heb gezien. 'Geen zorgen lieverd, je gaat niet sterven, je gaat gewoon heel veel pijn lijden en wensen dat je zou sterven' zegt hij en dan laat hij mijn gezicht los en duwt het zo naar achter waardoor mijn hoofd tegen de muur botst. 'Haal de stoel' roept Jack en Robert komt grijnzend binnen met een stoel. 'Oh Robert, ben je nu ook het hondje van deze maffia' vraag ik grijnzend. 'Hou je kop' zegt hij en hij pakt mijn bovenarm, trekt me omhoog en duwt me dan in de stoel waar ze me vastbinden. 'Klaar voor lieverd' vraagt Daniel. 'Wat ga je doen Daniel? Martelen just for fun' vraag ik. 'Inderdaad' grijnst hij en dan krijg ik wat zweepslagen, het meeste probeer ik in te houden maar sommige gillen verlaten mijn mond en de tranen stromen al snel over mijn wangen. Als de marteling eindelijk stopt begint een nieuwe, een mentale. 'Je moet iets onthouden, Lily of River of hoe je ook wilt noemen, je stelt niks voor. Een teleurstelling voor je echte ouders, een teleurstelling voor je vrienden, een teleurstelling voor mij. Je ouders wouden je niet, ik had je nooit gewild en uiteindelijk zal je eenzaam sterven' zegt Robert. 'Mijn vrienden zijn me komen helpen' zeg ik hees. 'Helpen' lacht Daniel spottend 'Ze hebben je gewoon naar mij gebracht, het was perfect. Je zou nooit iets doorhebben en na een tijdje zou je ze blindelings vertrouwen'. 'Maar ze hielpen me wegrennen' zeg ik zacht. 'Ashton zou echt niet zo dom zijn om zichzelf te laten pakken, nee hij ging mee, zag je niet dat hij geen enkele verwondingen had' hij lacht 'Je bent zo naïf, lieverd' en dan vertrekken ze, ze hadden me al los gemaakt. Daar zit ik, met mijn hoofd naar beneden, tranen in mijn ogen, denkend over alles. Misschien heeft hij gelijk? Nee, hij verzint het, maar Ash had inderdaad geen verwondingen, een verrader zoals hem zou half dood moeten zijn. Maar hij is mijn beste vriend, hij zou me toch nooit verraden, maar hij is ook de beste vriend van Daniel dus waarom zou hij hem verraden? Was ik zo makkelijk te overhalen? Gewoon wat bekende gezichten zien en ik zou ze volgen? Ik heb Ashton bijna vermoord, natuurlijk zou hij me verraden! Ik ben zo dom. Ik heb niemand, ik heb iedereen weggejaagd. 'Wat doet u me aan' vraag ik terwijl ik naar het plafond kijk 'Wat heb ik gedaan dat ik dit verdien? Oké ik heb een brand gesticht, ik heb wat mensen verwond... Het is mijn verdiende loon, niet?'. De wereld is zo wreed, misschien is het beter dat ik sterf en vanaf dat moment is dat mijn nieuwe missie: sterven. Het maakt niet uit hoe, maar koste wat het kost ik ga dood in deze cel want ik verdien de wereld niet, ik verdien het leven niet, ik verdien gewoon dood, niks, zwarte koele niks, dat ik wat ik waard ben en dat zal altijd zo zijn.