Malou's POV
nakatulog nanaman sya dun sa sofa.....
kapit kapit nya yung picture ni baby......
"Lyle... Lyle... wake up..." sabi ko habang nyuyugyog sya ng mahina...
nagising sya at tsaka naupo galing sa pagkakahiga nya....
"you slept with her photo again..." sabi ko
"sorry.... i just missed her...." sabi ni Lyle
"i know... i miss her too.." sabi ko at tsaka ako niyakap ni Lyle...
tinignan namin yung picture ni baby....
pinicturan kasi sya ni Lyle nung una nyang nahawakan......
"are you hungry? i'll prepare breakfast" sabi ni Lyle...
"no wait..." sabi ko at tsaka ko sya hinila paupo...
hinaplos ko yung muka nya...
"your eyes... they're swollen... you cried all night... again." sabi ko
"i'm sorry... i failed... i failed taking care of you and baby..." sabi ni Lyle at tsaka nya hinilamos yung kamay nya sa muka nya... niyakap ko lang sya ulit...
"i told you... it's not your fault... stop blaming yourself.." sabi ko habang hinahagod yung likod nya
"kayong dalawa...diba sabi ko sa inyo tama na yan... tignan nyo nga oh... lahat tayo muka ng wasted... let's get ourselves together... please..." sabi ni ate Perry...
simula kasi nung nangyari...
para ngang nawalan ng buhay...
pati si Lyle... sinisisi nya na ang sarili nya...
si ate Perry... nahihirapan sya sa amin ni Lyle... sya na lang kasi yung nagsisilbing kapitan namin ngayon eh...
ako...
VULNERABLE.
sobrang hina ko ngayon...
pinipilit ko namang magpakalakas eh... kaso...
syempre di nyo matatanggal sakin na malungkot....
ANAK KO YUN.
masakit isipin na hindi ko sya nahahawakan ngayon...
hindi ko sya hinehele sa pagtulog...
di ko sya pinapadede ng gatas ko...
di ko nahahaplos ang muka nya...
di ko pinapalitan ng lampin...
di ko pinapanuod ang pag hikab nya...
di ko naririnig ang iyak nya...
at di ko sya nakakasama....
"mag ayos na kayong dalawa... ako na muna ang pupunta sa ospital... you two needs to rest.." sabi ni ate Perry...
"ate... sasama ako..." sabi ko
"di ka pa nakakabawi ng tulog... tignan mo.. isa pa lang ang anak mo pero muka ka nang nanganak ng sampo..." sabi ni ate Perry habang hinahaplos ang buhok ko
alam kong pinapatawa nya ko... pero isang pilit na ngiti pa lang ang mapapakawalan ko ngayon....
"hay naku... kayo nga eh umayos na dalawa.. kung ito pa lang di nyo na kaya what more yung iba pa? mas matapang pa yung bata sa inyo... araw araw syang luamalaban for her life tapos kayong dalawa na mga magulang nya eh eto at sumusuko na... come on guys...tulungan nyo ang anak nyo na lumaban... i need to go now.... babalitaan ko na lang kayo kung may improvement sa condition ni baby..." sabi ni ate Perry at tsaka pumasok sa kwarto nya..
BINABASA MO ANG
With Benefits
General Fiction[PAUNAWA: ang kwentong ito may maselang tema. this story is a bit matured so please keep an open mind... di ko sya ginawa to feed perverted minds but to let others know that there are instances like this happening to us and to give you insight about...
