Zaman, dekoratif olmayan ruhları,
Usulca itiyor halının altına!
Tahammülü zor bir ağrıdır beklemek
Ve duvarlara çizdiğim her çizgi,
Tırnaklarımın arasında kalan her kireç
Varlığıma inanmamı sağlıyor.
Gerisi demlene demlene geçiyor nasılsa.
"Korkmuyorum" dedim ya,
Sayınız ki;
Sokakta yalnız kalmış bir çocuğun kömür karası bakışıdır taşıdığım.
Korkusunu, öfkesi bastırır.
Tüm günahlar affedilebilir belki,
Özürler kabul edilebilir.
Katledilmiş her şey "var" olmaya devam edebilir.
Bin yılın yorgunluğu akıp gidebilir.
Hatta bütün silahlar düşebilir belki.
Kandırmayınız kimseyi!
Parçaları toplayınca bütün çıkmayacak belli!
Beyinlerin yerinde iltihaplı bir ağrı.
Gidecek bir yalnızlığımız yok artık ...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
VAVEYLA
PoetryBazen avazın çıktığı kadar bağırman da ,fayda etmez ki ; Susarsın. Göğüs kafesin çatlar, Susarsın. Konuşsa , Susarsın Sussa, Ölursün ...
