Bir adam düşünün. Hayatında istediği herşeyi parayla elde edebilen ve istediği herşeyi yaptıran. Olaylar ummadığı bir sekilde geliştiğinde sonuçlarına katlanabilecek mi ? Bir kız düşünün. Zor elde ediliyor. Ailesini küçük yaşta kaybettiği için halas...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Mumlar yaklır , yiyecekler masaya konur ve şampanyalar kadehlere yarım bir şekilde konulur. Eksik olan tek şey Leyla'dır. Çok geçmeden tekerleğin çiğnediği taş sesleriyle beraber kapı sesi gelir. Camdan baktığında onun geldiğini görür. İçerden kapıyı açarak eliyle gelmesini ister. İçeri girdiğinde hazır olan yemekleri ve ortamı görünce kendinden geçer. Etrafı incelerken Yat'ın harekete geçmesiyle dikkati dağılır. İstanbul Boğazına doğru hareket ederken bu keyifli zamanda gözü Uzay'ı aramaktadır. Çok geçmeden merdivenlerden gelen ayak sesleri ile karşısında bulur. Önce sandalyesini çekerek oturmasını sağlar , ardından karşısına geçerek kendisi oturur. Sessizliği Leyla bozar:
Leyla: Çok güzel olmuş her şey.
Uzay: Öyledir. Ben adamlarıma güveniyorum. İşlerini düzgün yapıyorlar doğrusu.
Leyla: Belli ya. Bu akşam güzel olacağına benziyor.
Uzay: Kuralları unutmadın öyle değil mi ?
Leyla: Tabi unutmam özelikle koyu siyah yazmışsın. Dokunmak yok ve İzinsiz hiçbirşeye kalkışmak yok.
Uzay: Güzel. Paran ve Motorun yarın seni bekliyor olucak.
Leyla: Motor basit bir şey değil demi ?
Uzay: Honda Cbr 1000 rr. Yeter mi ?
Leyla: Artar bile. Ciddi ciddi yarın hayalimde ki motoru süreceğim.
Uzay: Umarım...
Leyla: Imm yemekler bu arada leziz olmuş.
Uzay: Tabi ya İstanbul'un en ünlü aşçısı bana çalışıyor.
Leyla: Çok havalıca.
Yemeklerini yedikten sonra, Uzay masadan kalkar ve elini Leyla'ya uzatır:
Uzay: Karnımız da doyduğuna göre... Başlasın mı gecemiz ?
Leyla: Neden olmasın ?
Sabahın en erken saatlerinde deniz dalgalarının gemiyi sallaması resmen ninni gibi geliyordu insana. Tıpkı bir beşik gibi. Leyla gözünü açtığında koca yatakta tek başınaydı. Başı fena halde ağrıyordu. Üstünü giyer giymez odanın kapısını açtığında bir adamın dışarda sigara içtiğini görür. Yanına ilerlediğinde adamın elinde çanta vardı. Fark edildiğinde kendisine doğru yürüdü.
Mert: Merhaba ben Mert. Uzay Bey bu çantanın size ait olduğunu söyledi. Birde hemen ilerdeki yarış motorunun da sizin olduğunu söyledi.
Leyla: Ollleyy! İşte bu.
Mert: Son olarakta, Uzay Bey anlaşmanın sona erdiğini hiç bir şekilde karşısına bir daha çıkmaması gerektiğini söyledi.
Leyla: Emin olun artik bu şehirde bile durmam. Çok mutluyum size kolay gelsin.
