တကယ္လဲ က်ေတာ္သူ႔ကို တကူးတက ေ႐ွာင္စရာမလို... က်ေတာ္တို႔ JejuမွSeoulျပန္ေရာက္တာ 1လခန္႔ပင္႐ွိၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုထိ မေတြ႔ျဖစ္.. က်ေတာ္Sehunဆီသြားျဖစ္ေပမဲ့လဲ အရင္ကလို သူအလုပ္ျပန္လာသည့္အခ်ိန္ႏွင့္လဲ မေတာ္တဆ ခဏေတာင္ မတိုးေတာ့...
က်ေတာ္မဟုတ္ပဲ သူကေ႐ွာင္တာ.. တကယ္ကိုအပီအျပင္ေ႐ွာင္ေနတာ..
အဲ့တာမို႔လဲ က်ေတာ္ပိုေတြ႔ခ်င္ေနတာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္..
မေတြ႔ရတဲ့ရက္ေတြအတြင္းမွာ က်ေတာ့္စိတ္ေတြကို နည္းနည္းနားလည္လာသည္... တကယ္လို႔ ထိုသူသာ Wu YiFanမဟုတ္ရင္ မိန္းကေလးျဖစ္ျဖစ္ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ျဖစ္ ေအးေအးေဆးေဆးလက္ခံလိုက္ႏိုင္ေပမဲ့ Wu YiFanျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဝန္မခံခ်င္...
က်ေတာ္႕အတြက္ တေယာက္ေယာက္ရဲ႕ အတည္ျပဳေပးခ်က္လိုတယ္..
ဥပမာ.. က်ေတာ္က လက္မခံခ်င္ေပမဲ့ ထိုသူေျပာလို႔ အဲ့တာကို လက္ခံလိုက္ရတာမ်ိဳးေပါ့...
က်ေတာ္တို႔အေၾကာင္းကိုေရာ က်ေတာ့္အေၾကာင္းကိုေရာ အမ်ားဆံုးသိတဲ့ Baekhyunကိုသာ phoneေခၚၾကည့္မိသည္.. ေတာင္ကိုရီးယားရဲ႕နာမည္အျကီးဆံုးစာရင္းေတြမွာ ထိပ္ဆံုးက အျမဲလိုလိုပါေနတတ္တဲ့ idolၾကီး အားပါ့မလား...
"Hello.. ဘယ္သူလဲမသိဘူး"
ေအးစက္စက္ထြက္လာေသာအသံေၾကာင့္ phoneနံပါတ္ကိုေတာင္ ျပန္ၾကည့္မိသည္.. Baekhyunဟုတ္ပါတယ္..
"ငါေျပာစရာ႐ွိလို႔.. မင္းအားလား?"
"Arr.. Chanyeolလား.. လခြမ္း.. ဘာလဲ.. ရည္းစားစကားေျပာမလို႔လား"
"Shit! ေသပါ့လား"
"အဲ့တာကို ဘာကိစၥစကားခံေနတာလဲ.. ေျပာစရာ႐ွိတာ ျမန္ျမန္မေျပာပဲ"
"မင္းမအားဘူးလား?"
"မအားဘူး.. Sehunnieရဲ႕ interviewေတြ ႐ွာၾကည့္ေနတာ.."
က်ေတာ္ဘာမွမေျပာလိုက္နိုင္ေသးခင္ က်သြားေသာဖုန္းကို ပါးစပ္အေဟာင္းသားႏွင့္ၾကည့္မိသည္..
ယံုေတာင္မယံုႏိုင္ဘူး.. ငယ္ငယ္ကတည္းက ေပါင္းလာတဲ့က်ေတာ္ ေျပာစရာ႐ွိတယ္ဆိုတာကို Byun Baekhyun ဒီအေၾကာင္းျပခ်က္ႏွင့္ ဖုန္းခ်သြားတယ္ဆိုတာ...
