[Candy Series #2]
The reasons. The happenings. This is the story of Candy who left her family and sacrificed everything.
What are her reasons and how that happened?
Let's meet Candy Arise Espinosa.
Started: June 15, 2017
Ended: xx xx xxxx
"Cally, isa pang cheesy line, break na tayo." Pagbabanta ni Peanut. Kasalukuyan sila ngayong naglalambingan pero hindi ako humaharap sa kanila. Malaki ang problema ko ngayon. Ngayon ay dapat magdesisyon na ako para sa ikatatahimik ng lahat. Para sa kaligtasan ng lahat.
"Hoo. Underdog! Hahaha!" Narinig kong pang-aasar ni Sour kay Spyce.
I texted Mentol.
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
If my parents trusted him, I should trust him, too. Kailangan ko ng kahit isang tao na dadamay sakin sa sakit na nararamdaman ko ngayon.
He immediately replied.
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
Napayuko ako. Masaya ako dahil nandyan si Mentol para sakin pero kahit sabihin kong masaya ako, di ko talaga maramdaman. Sa sobrang hirap, nilalamon na ako ng lungkot.
Tumayo ako at humarap sa kanila. Tumingin ako sa orasan tsaka ko sila inaya papuntang room. I tried to act normal pero parang walang kwenta.
Tahimik lang akong naka-upo. Nakatingin sa papel na hawak ko. Papel na nagdidikta kung anong mangyayari sakin at sa mga kaibigan ko, pati na rin sa pamilya ko. Being threatened is not easy.
"Candy, ano yang hawak mo?" Tanong ni Sugar sakin na ikinagulat ko. Itinago ko ang papel na hawak ko. Sana naman, wala siyang nabasa ni isa.
"Uhm...uh..." my gosh, Candy, please act normal! "W-wala! Wala ito." I smiled. Candy, you should go and enhance your acting skills.
"Sabi mo yan, ah! Nako, Care, malaman ko lang na may secret ka sakin, magtatampo ako!" Nakangusong sabi ni Sugar. Shoot. Tumawa ako at niyakap ko siya.
"Walang secrets...promise." hindi ko na kaya. I know na bakas sa boses ko ang lungkot na nararamdaman ko ngayon pero hindi ito napansin ni Sugar. Sana. Kasi mababaliw na ako sa kakaisip kung ano na gagawin ko. Nasa akin ang kasagutan, at ako lang ang makakasagot nun.
