Chapter 4 :)

171 0 0
                                        

Chapter 4 : Lies and Dice

                                         Third year highschool student na ko sa wakas! Whoooooooooooooooo!!!!!!!! Buong bakasyon yata puro League of Legends lang ginawa ko hahahaha XD 1st day ko sa mga bago kong kaklase, nakakahiya magpakilala sa kanila. Grabe, ang gagaling nila magpakilala, karapat-dapat ba ko dito? Shocks........ Ang ganda ni Michelle!!!!!!!! So totoo pala na may mga anghel sa lupa hahahaha.... Che! Wag ka nga. Mukhang makakasundo ko naman tong mga lalaking to.

Pero bakit 7 lang kaming lalaki? Kilala ko na tong mga to..........

Si Lance, yung section 3 na magaling magdota. Nakilala ko to dahil kay Jaffar at Hanzel, ang pogi neto complementary sa pagiging seryoso :)

Si Vesper, yung palaging nakapost yung pangalan sa mga manila paper dun malapit sa hagdan hahahaha XD matalino to sobra. hahahaha

Si Lawrence, yung kilay na inaasar nila. Calculator to, minemental nya kahit 1+1 

Si James, yung kaklase ko nung 1st year. Matalino din to saka sobrang sipag :)

Si Raymond, nayabangan ako dito nung una, pero mabait pala siya at malaki respeto sa kababaihan.

Si Daniel, hahaha eto yung kaaway ni Hanzel nung 1st year eh. Di ko naman to masyadong kilala.

Grabe. Siguro pag nagrankings ako lagi nasa huli pagdating sa boys. Pwede ba bumalik na lang sa dating section? Pero wag oy, natupad mo na yung pangarap mo Seth, ang kailangan mo na lang ay mapalapit kay Michelle. Pero pano? Pano ko lalapit? Wala akong maisip masyado pang mainit akala mo tuloy mukhang suplado pag tahimik. ( tao lang hahaha XD ) Siguro naman naaalala nya yung right time, bwahahaha kailan kaya yun? Na-eexcite ako. Pag nangyari yun ako na siguro pinakamasayang lalaki sa buong mundo. Para magkaroon ng mga bagong kaibigan.............

Ako: Oy Lawrence, nagdodota ka diba? hahaha tara League of Legends tayo mamaya.

Lawrence: Kaso di ako magaling sa mga ganun eh.

Ako: Ako rin naman eh. Pramis mamaya ha.

Lawrence: Yayain mo na rin sila.

Ako: Sige ako na bahala dun hahaha XD

                     At niyaya ko nga yung 5 natira. Si James malabo kasi di siya pinapayagan ng mga magulang niya sa mga ganun. Si Vesper at Lance sumama at yung 2 next time na lang daw.

Sa computer shop kami agad pumunta pag-uwi. Ang saya naman pala nila kasama bwahahaha. XD 

Lumipas na ang isang buwan, pero wala pa ring nangyayari samin ni Michelle ( oy hindi ano ha!? wag ka ganyan mag-isip hahahah XD ) 

At isang gabi, may nangyaring hindi kanais-nais sa facebook.

Nahack yung facebook ni Michelle, pinalitan yung profile picture nya ng malaswa, tapos nagstatus ng ewan ko ba kung anong nasa isip nung kumag na yun.

Gusto kong tumulong kaya nagpatulong ako sa kuya ko na expert na hacker. Humingi na rin ako ng contact ni Michelle sa mga kaklase namin. Then.....

#BOOMPANES! nabuksan ko yung facebook ni Michelle. Binura ko lahat ng mga posts nung hacker tapos pinalitan ko yung profile picture nya ng isa sa mga cute na pictures nya bwahahahaha XD Out of curiosity tinignan ko yung messages ni Michelle. Ang saya nga naman oh........... :(

                    MESSAGES:

Patrick: Bye :) I love you. <3

Michelle: Bye din :) I love you too. <3 miss na kita.

..................................................................................

</3 ano to?! nagscroll-up ako hanggang sa pinakadulo nilang chat. Wow #BOOMSABOG! matagal na pala sila. So kaya pala hindi niya na ko pinapansin. Pero pano na yung right time? Mukhang kailangan ko na talaga lakasan yung loob ko para makausap siya :) Kaya mo yan Seth, tiwala lang :)

Kinabukasan kinausap ko si Michelle ng buong puso ( naks wahahaha :( )

Ako: Michelle.

Michelle: Sorry Seth. 

Ako: Pero bakit? 

Michelle: Magtext na lang tayo mamaya. Sasabihin ko lahat. ( para syang iiyak )

Ako: Kung pwede lang ngayon na. Bakit kailangan pa sa text?

Michelle: Hindi mo kasi naiintindihan! ( sabay walk-out wow sya pa galit? XD )

Kinagabihan buong gabi kong hinintay yung text nya nung gabing yun ( ano daw? hahaha XD )

Finally.

Michelle: Seth. Sorry talaga. Actually 2nd year pa lang M.U. na kami ni Patrick. Gusto ko sanang sabihin sayo kaso alam kong maysakit ka sa puso 

               sabi ni Jemuel sa mga texts nya. Sorry Seth. :( 

Ako: Sakit sa puso? Mamamatay ba ko pag sinabi mo yun? Michelle, yung right time!

Michelle: Sorry Seth.

Ako: Sorry? Michelle. Buong 2nd year ginagawa kitang inspirasyon. Yung right time! 

Michelle: Patawarin mo ko.

Ako: Pero bakit Michelle? Bat mo ginawa sakin to? Yun lang ba yung dahilan mo?

Michelle: Meron pa.

Ako: Ano yun? Sabihin mo na lahat para matapos na to.

Michelle: Nalink ka kay Janine dati. Akala ko nakalimutan mo na rin ako.

Ako: Kay Janine? Anong meron samin?

Michelle: Sabi ng mga kaklase ko.

Ako: Wala akong alam sa mga pinagsasabi mo sa totoo lang. Pero hindi talaga totoo yung kay Janine.

Michelle: Sorry Seth. :(

Ako: Sige bye. Salamat sa lahat. Sorry din.

Michelle: Ano nang gagawin mo?

Ako: Hindi ko alam. bahala na

                                                  Ang sakit sobra. Iniwan ako ng hindi ko alam yung mga dahilan. 1st year pa ko magaling sa sakit ko, pero ginawa niya yung dahilan. Si Janine? Natatandaan ko lang sa kanya ay nung Christmas Party namin sa Mapeh nung 2nd year. Siya yung nabunot ko sa exchange gift kaya niregaluhan ko siya. ( common sense? XD ) Kaya diba? Walang dahilan para gawin niya yun. Kung sasabihin niya man na hindi naman kami, bakit niya ko pinaasa dun sa right time? Ang tagal ko naghintay. Pero naghintay lang yata ako sa wala.............

Let her go :)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon