Love At First Beat

4

"Please Geremy don't do this."

"I need to. I don't love you anymore. I just realized that these are all infatuation. This is not real love."

"No .. No! That's not true. Take it back. Please take it back!"

"Wake up Koreen! Don't you understand that I don't love you?! It's just simple words! Understand it!" sigaw niya sabay walis ng kamay kong nakahawak sa uniform niya.

"No Geremy! No! Please don't leave. No!"

"No!"

Napabalikwas ako ng upo. Humihingal pa ako and then I realized it was just a dream.

Inhale. Exhale.

Di ko alam bakit palagi kong bakit napapanaginipan to. It has been six years since it happened.

Di pa ako nakamove-on? Partly, I say. Kasi kong totally di ko maeenjoy ang four years ko sa college. Bihira naman kasing naaalala ko siya o napapanaginipan ang scene na to.

Then I saw him exit the gates with some of the higher batches. Masaya siya, makikita mo sa mukha niya. Nagbago na rin siya. Makinis na ang balat niya pati mukha niya. Masasabi mong inaalagaan na niya ang sarili niya.

His hair is cleanly brushed to the back. Yung hair style na uso ngayon. He's dressed cleanly and smart. Makikita mo rin na nag gym siya with his broad shoulders and the muscles on his arms.

Nagbago na siya. Nakamove on na. Ako nalang ang hindi pa. Shouldn't that indicate a warning sign for me? Oo. It should.

I wanna go home. Sabi ko sa sarili ko pero pinipigilan ko. Ayaw kong lumabas kasi nandiyan sila sa bukana ng gate nagkwentuhan.

Bakit ka takot? Nasaan ang pride mo?

Ayoko baka may magawa pa akong mali. Baka di ko makaya kung kausapin niya ako. Baka matulala lang ako.

Ang 'baka' mo ay 'baka' lang. Di magyayari kung ihinto mo ang pag-iisip na iyan. Nasaan na ang malditang Koreen na ubod ng snob?

I should stop communicating with myself pero tama naman siya. I can withstand this! Malalim na hiniga muna ang pinakawalan ko bago tuluyang umalis sa sasakyan. Muntik ko pang makalimutan ang susi.

Conceal don't feel, don't let them know
Make one wrong move
And everyone will know

Cause it's only for today
It's happening aw-

"Koreen! Hi!"

Ayaw kong makisalamuha diba? Naputol pa iyong kanta ko eh.

"Hello. Kumusta ka na?" bati ko sa kumausap sa akin. Tyler Rodriguez.

"Eto malapit nang maging capitan."

"Talaga? Congrats kung ganun. Kita naman kasi sa katawan ang kasipagan mo."

"Ay sus ano ka ba? Easy lang to noh." pinagflex pa niya ang kaliwang braso niya.

"Di ka likas na mayabang ano?" tukso ko sa kanya.

"Haha! Ngayon lang naman po. Kasi nandito ka." sabi niya sabay kindat.

"Ewan ko sayo Ty. Pasok na ako." tawa-tawa kong sabi sa kanya. Salute lang ang sagot niya.

Ramdam ko na naman ang feeling na may nakatingin sa akin. Gayunpaman alam ko na kung kanino galing yun. Di ko nalang binigyan ng pansin.

Pinalibot ko ang paningin ko sa kabuuan ng campus. Nagsasayaw na ang mga tao sa quadrangle. Ang iba naman ay nag pipicturan pa.