Distance Between Us

Chapter 29 pt. 2

A/N Unnie Zara: Sorry for the slow update inayos ko lang po yung chapter 29 kasi umabot po siya ng 6868 words nahihirapan na mapublish kaya hinati ko po✌
-----------------------------------------------------------

Nagsimula ang away namin ni Laurren sa isang simpleng asaran lang. Kasi naman ano bang napansin nila sakin? Na babakla- bakla ako? 

Wala lang. Ganun na talaga ako,  parang gusto ko lang magbiro biro pero sineryoso namin ang bagay na yun.

"Ayan!  Kasi eh!  Umalis ka na nga ditong bakla ka!!  Wala ka namang naitutulong saamin eh!  Basag ang boses mo!  Haha😂 mas mabuti pang mag instrumental gamit ang basag na kaledro kesa sa boses mong bakla ka! Layas! " hindi lang ako umiimik dahil nasasaktan ako sa bawat pangiinsulto niya sakin.

Porket maganda at mataas ang boses niya ganun na siya. Pero alam ko sa sarili ko na magaling ako sa kahit ano.

Tinadtad niya ako ng mga letter niya na puro sorry ang topic sakin. Dahil narealize niya  na mali ang ginawa niya sakin, sinaktan niya kasi ako.

Dumating ang pasko,  at hindi namin inaasahan na magkakabubutan pala kami sa exchange gift.

Inabot ko sakanya ang regalo ko sakanya. At hindi ko talaga inaasahan na tatawagin niya ako. 

"Uy! Ito pa! Regalo ko sayo,  sana magustuhan mo😊"

At hindi ko ineexpect na yayakapin niya ako ng mahigpit .

".....thank you🙂... Tandaan mo,  ayokong pinaguusapan ang KAMATAYAN" niyakap ko siya nang mahigpit pa sa kung anong yakap niya saakin.

Dahil nalaman ko na lagi pala niya akong pinagdarasal na ok lang ako dapat, umaasa siya na kung kami talaga sa kahuli hulihan ay humihingi siya ng mga signs in short, mga sagot.

Mahal na mahal niya pala ako.

Hindi nag tagal. Nakapagtapos na kami ng high school,  at hinabol ko siya hanggang sa airport at nilapitan ko sila Andrea at Ellise para tanungin kung saan pupunta si Laurren.

Dahil ang daming dalang gamit ng mamá niya sa sasakyan nila. Yun pala ay uuwi na sila sa España para sa pagpapagamot ni Laurren sa sakit niya sa puso.

Kaya naging pasyente na siya ng sarili nilang hospital sa Spain. At dun na rin magtatapos ng college si Laurren.

"Andrea, teka. Asan si Laurren?  Kailangan kong ibigay to sakanya. At saka bakit ang daming dala ni Dra. Miranda? " tanong ko kay Andrea. hingal na hingal ako dahil galing pa ako sa 4th floor at naalala ko siya.

"Ha? Si Laurren?  Pupunta na sila sa airport, uuwi na raw sila sa Spain. At saka dun na rin daw magaaral ng college si Laurren, kaya ito kami luhaan. Kuys kung ako sayo,  habulin mo na sila hindi pa naman sila nakakalayo. Sige na,  sabi niya rin sakin na hindi na raw siya babalik dito. Masakit daw kasi" ok,  gora!  Kaya mo to Edward!!  Habulin mo siya.

Kailangan maibakik sakanya yung singsing niya.
(A/N Z.S.194 : Go kuys fighting!^_^ Kahit ikaw yung nanguna na umalis last year di ko tuloy kayo napicturan😭)

"Ah,  ganun?  Sige na,  salamat sa info. Bye! "Paalam ko sakanya. At kumaripas ako ng takbo para habulin sila, pero paglabas ko ng university belt ay nawala sa paningin ko ang kotse nila.