Playing Innocent (Playboy Series 2)

Chapter 9

Nagising ako sa hindi isang pamilyar na lugar. Agad aking napabangon at nilibot ang tingin ko sa buong kwarto.

Sinalakay agad ako ng kaba when i remembered everything last night. I felt my head suddenly ache. Kinapa ko ang katawan ko and im glad na suot ko pa rin ang gown ko.

Where am i?

Tumayo na ako at naglakad palabas ng kwarto at bumungad sakin ang magarang living room ng isang condo.

Nakarinig ako ng ingay malapit sa kitchen kaya pumunta ako doon.

I saw a guy, nakalikod siya sakin. Looks like he is preparing breakfast.

Mukhang nahalata niya ang presensya kaya lumingon suya sakin at ganoon na lang ang gulat ko nang makita kung sino yun.

"Good morning. Sleep well?" Ngising tanong niya.

Agad akong sinalakay sa halo halong emosyon sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ba ang mas matimbang. Galit o kaba.

"W-why are you here? W-why am i here?!" I utter.

"O that. Actually i saw you behind my car last night, drunk. So basically i help you and bring you here, in my pad." Simpleng sabi niya.

Bakit ganun? Parang wala lang sakanya na nagkita na kami. Oh well. Bakit nga ba siya magiging affected kung wala lang ako nun sa buhay niya. Quit it Candice! He doesnt even care!

"I need to go home." Malamig kong sabi.

"Eat first. I prepared some breakfast." At nilapag niya ang pancakes at bacon sa mesa.

Kahit na kanina pa kumukulo ang tiyan ay hindi ko maatim na kumain, lalo na kung siya lang naman ang kasama ko.

"No thanks. Id rather starve myself than eat with you."

At napatingin siya sakin sa sinabi ko.

Bakit? Did that hit your ego?

"Ihahatid kita after we eat breakfast." Pinal nitong sabi.

At doon ko naalala ang kambal.

Oh no!

Hindi niya ko pwedeng ihatid! He will see my kids! At hindi ako makakapayag na mangyari yun.

"No need! Ill take a cab."

At agad akong naglakad patungo sa pintuan niya.

I heard his footsteps towards me at agad na hinawakan ang kamay ko. Pero agad ko yung iniwas when i felt a sudden volt.

"You dont need to hurry. Cmon just eat breakfast with me. Wala naman sigurong maghahanap sayo."

Meron! Anak ko! Na anak mo din!

"And besides i called your dad."

At napanganga ako sa sinabi niya.

"Why did you do that?! Pwede ba hayaan mo na lang akong umalis! I dont want to be stuck in the same place with you!"

Napangisi ito sa sinabi ko.

"Cmon Candice, its not like im gonna bite you. I cooked something so eat it." Mariin nitong sabi.

Pagak akong natawa.

"Youre still the old you Demitri. And you think im stupid to follow orders from you? Hindi na ako ang Candice na nakilala mo dati na gagawin ang lahat para sayo! I had enough with you Demitri and im not gonna commit that same mistake again."

Agad kong inalis ang hawak niya sakin at deretsong umalis sa condo niya.

I still cant believe we talked. Ilang taon na din ang nakalipas. Kinapa ko ang sarili ko trying to feel his presence pero wala na. Nawala na yun. Anger was the only one left in me and the love for my kids.