Danica pov
I was sleeping dreamless. That was good. Ayoko pag-isipan yang panaginip.
"Gising na Danica! Dalhin kita sa bagong school mo!" Sigaw ni mama sa ibaba.
Bumangon ako at ginawa ko ang paglinis at pag-ayos sa katawan ko.
Tinignan ko ang sarili ko sa salamin, nakasuot ako ng knitted gray loose sweater and black tattered pants at nakalugay buhok ko.
Kinuha ko ang maleta ko at nilagyan ko ang mga damit at kinakailangan ko dito. Lalo ang pera, malakas ako sa pagkain.
"Baba kana Danica! Kain kana!" Sigaw naman ni mama sabay ng pagsira ng maleta ko. Kinuha ko ang pack bag na nasa sahig at saka bumaba ako patungo sa kitchen.
Nakasalubong sa akin ang katakam-takam na amoy at unconciously nabitawan ang mga hinawak ko. Pinuntahan ko ang amoy at nakasalubong sa akin ang lasagna, egg, bacon and milk.
"Ano ba naman Roulette! Wag kang basta-basta lang iwan ang mga gamit mo! Hayst!" Bulalas niya sabi. Hindi ko siya initindi at kumain nalang ako.
Sarap.
"Siguro naman hindi mo pababayaan ang mga gamit mo sa school, Danica?" Nilapag niya ang bag ko sa lamesa, tahimik lang ako sumubo sa bacon pagkatapos inubos ang lasagna at egg.
"Pagkatapos mong kumain sumakay ka sa Lambourgini ko, hintayin kita doon." Sabi niya sa akin saka siya umalis sa bahay papunta sa garahe upang gamitin ang Lambourgini.
Nakapagtataka lang kung paano bumili si mama ng mamahaling sasakyan.
Pagkatapos ko kumain at uminom ng gatas, nilagay ko sa sink at kinuha ko ang mga bagahe ko saka umalis sa bahay dito.
Paglabas ko, bumubusina ang Lambourgini ni mama. Lumapit ako sa sasakyan at sumakay ako sa back seat kasama ang mga bagahe ko.
Gumalaw ang sasakyan senyales na bumabyahe na kami. I look to my side at pinagmasdan ko ang mga tao naglalakad then it turn buildings hangang nakalabas kami sa city.
Nanatili ako blanko hangang makasalubong kami ng mga matataas punong kahoy. Ang sinag ng araw ay kanina pa bumubulag sa aking paningin ay natabunan ng mga sanga kaya nakapag-adjust ako sa kapaligiran.
Somehow, bumibigat ang mga mata ko.
"Matulog kana muna Danica, malayo pa ang pupuntahan natin." Senyales niya sa akin sabay ng pagsira ng mga mata ko.
And I found myself in the middle of the field.
~~~~~
#natutulognaman
~~~~~
