World of Chances

Chapter 4- Different Worlds

"That's P129.75"-cashier

Kinuha ko yung wallet ko at thank goodness 150 pera ko. At may pamasahe pa ako. Binayaran ko na ang cup noodles, hotdog at soya drink ko. 5:30 na ako pinalabas sa school kainis, nag decide akong kumain nalang dito sa 7/11 wala namang lasa ang masasarap na pagkain sa bahay kung ang makasasabay ko lang ay ang pekeng step mother at ang wala ng pake alam na dad ko, sure din naman akong hindi uuwi ang mga kuya ko.

Matapos kong kainin ang pagkain ko, nag lakad na ako papunta ng sakayan ng jeep. I only got P20.25 in my pocket!! Di na ako nag papasundo sa driver may paa naman ako, at alam ko naman ang daan papauwi sayang lang gas ng sasakyan diba?

Pumara na ako ng jeep, at sumakay na ako. Pagkaupo ko, napansin ko ang isang lalaki na katabi ko and familiar sa akin ang mukha niya. Sinilip ko ang mukha niya, siya naman patuloy na yumuyuko at itinatago ang kanyang mukha.

"Nakakailang ka na ah!" sabi ni? Hah? That bastard, ang magaling na lalaking walang utang na loob. Siya pala yun? Di ko napansin na naka Harvey Academy school uniform siya.

"Aba bakit, naiilang ka pa matapos nung ginawa mong pagpapahiya sa akin?"-ako

"Huh? Uhmm.. Diba ang yaman niyo ba't ka nag co-commute?"-Josh. Iniba pa niya talaga ang topic hah?

"Stop changing the topic, pero nag iba ka naman lang ng topic ibabalik ko na to sayo. Ba't ikaw? Diba mayaman din naman kayo ah!"-ako. Di sya nakapagsalita, at mukhang nakakabahan sya.

"Hoy? Ano? Tinatanong kita."-ako

"Hah. uhmm.. ano.. Ikaw muna."-Josh.

"Kasi po! Umiiwas ako sa nga linta at 150 lang pera ko, binili ko ng pagkain at 20 pesos at 25 centavos nalang ang pera ko. At may paa naman ako at alam ko naman ang daan papunta sa amin so anong use ng driver namin? Ikaw naman, ba't ka nag je-jeep balita ko may-ari kayo ng isang malaking company sa Pilipinas?." Sabi ko sa kanya.

"Uh.. Ka.. katulad mo rin! May paa at alam ko ang daan patungo sa bahay namin, marunong ka na palang mag tagalog ngayon ko lang napansin. Kuya para po." sabi niya sa akin, at bigla nalang syang bumaba ng jeep. Parang may itinatago itong lalaking ito.

Naka-uwi na ako ng bahay at pag bukas ko ng pinto, nakita ko si dad at si Stitch na naka upo sa sala. Si dad minamasahi ang ulo niya at tila nag aalala. Si Stitch naman, umiinom ng tea or coffee I think? Habang ang tatlong maids at dalawang driver ay nakatayo at nakayuko ang mga ulo.

"Anong nangyayari dito?"-ako.

"Oh thank God, ligtas ka!"-Stitch. Lumapit sya sa akin at niyakap ako. Napaka obvious na without love and care ang pag-aala niya. Teka anong pinagkaka-alala nila sakin? Ligtas like duh?

"GEORGINA SKYLAR VOUGHN! ALAM MO BANG PINAG ALALA MO KAMI NG MOMMY MO? SAAN KA BA NAG PUNTA! AT BAKIT 7:00 KA NANG DUMATING DITO SA BAHAY?" Sigaw ni dad sa akin.

"First of all she's not my mom! Second? Wow! Around of applause please!! My wonderful father is worried about her daughter." sarcastic na pagka sabi ko sa kanya habang tinulak si Stitch sa pagkakayakap sa akin.

"Learn to respect your step mother and me Georgina, where are your manners?"-dad.

"Ewan ko sa inyo."-ako. Tumalikod na ako para pumunta sa itaas at magkulong sa kwarto ko pero..

"Saan ka nang galing? Sagutin mo ako."-dad. Hinarap ko siya ulit.

"Well if you're a good father, alam mo kung anong nagyayari sa mga anak mo! Alam mo ba kung san ako nanggaling hah? KANINA PO SA SCHOOL KO! MAY PINOTEKTAHAN AKONG ISANG KAAWA-AWANG STUDYANTE SA PANG BUBULLY! PAGKATAPOS, PINATAWAG AKO AT ANG BULLY SA PRINCIPAL'S OFFICE! TINAWAGAN KAYO NG SCHOOL NAMIN! PERO HINDI NIYO ITO SINAGOT AT FOR SURE INUNA NIYO SIGURO YANG ASAWA AT TRABAHO NIYO KESA SA AKIN! AT AYUN NA DETENTION AKO DAHIL SA MALING AKALA! MABUTI PA ANG KUYA KO DUMATING SAMANTALANG ANG AMA NAMIN WALANG ALAM." Tumakbo na ako sa kwarto ko, mauubos na ata ang laway ko sa pagsasalita este sa pag sigaw. I never did that to my dad like all this time, di ko sya na sigawan ng ganyan. Oo nagiging maldita ako pero I think pagiging sarcastic lang ang kaya ko sa harap ni dad the rest uh.. uh..