(Zawgyi)
woohyun's P.O.V,
"yah!!!ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ငါ့ပန္းကန္ထဲအကုန္လာပံုထည့္
ေနတာလဲ…သတိေလးဘာေလးထားဦး…ငါကအဲ႔ဒါေတြ စားေပးရေအာင္soeunမဟုတ္ဘူး"
Dongwooပန္းကန္ထဲအေယာင္ေယာင္အမွားမွားနဲ႔
ထည့္ေပးေနမိတဲ႔ဟင္းရြက္ေတြကိုျမင္တဲ႔အခါ
"yah!!!ဘာကိစၥငါ့နို႔ဘူးေတြကိုအကုန္ေသာက္ပစ္လိုက္
တာလဲ…ေသာက္ခ်င္ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ဝယ္ေသာက္ပါ
လား"
အေယာင္ေယာင္အမွားမွားနဲ႔ေသာက္လိုက္မိတဲ႔Dong
wooရဲ႕ဌက္ေပ်ာသီးနို႔ဘူးေတြကိုျမင္တဲ႔အခါ
"yah!!!ဆရာကအတန္းေရွ့မွာရွိေနတာေလ…ဘယ္ေတြ
ေလ်ွာက္ေငးေနတာလဲ…aigoo…aigoo…ၾကည့္ဦး…
သင္ေနတာကတစ္ဘာသာ…ဖြင့္ထားတဲ႔စာအုပ္ကတစ္
ဘာသာ…သြားျပီ…မင္းေတာ့"
အေယာင္ေယာင္အမွားမွားနဲ႔လာတက္မိတဲ႔အတန္းရဲ႕
အျပင္ဘက္မွာDongwooကိုလာေစာင့္ေနတဲ႔yein
ကိုျမင္တဲ႔အခါ
soeunရဲ႕ပံုရိပ္သာအေတြးထဲေပၚေပၚလာသည္
က်ြန္ေတာ့္ကိုေတြ႔တိုင္း အျမဲေပ်ာ္ေနတတ္တဲ႔ သူမ
က်ြန္ေတာ့္ေဘးမွာအျမဲရွိေနတတ္တဲ႔ သူမ
က်ြန္ေတာ္လိုအပ္တာမွန္သမ်ွ ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ႔တဲ႔ သူမ
ဘာလို႔မ်ား က်ြန္ေတာ္ သူမကို လြယ္လြယ္နွင့္လက္လႊတ္
လိုက္မိတာပါလိမ့္
ဒီေလာက္ထိနာက်င္ရမယ္မွန္းသိရင္
ဒီေလာက္ထိဝမ္းနည္းရမယ္မွန္းသိရင္
ဒီေလာက္ထိလြမ္းေဆြးရမယ္မွန္းသိရင္
သူမလမ္းခြဲစကားေျပာလိုက္တုန္းက
သူမလက္ကို လြတ္မထြက္သြားေအာင္အမိအရဆုပ္ကိုင္ ထားမိမွာ
သူမကိုယ္ကို ရုန္းမထြက္နိုင္ေအာင္တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ေပြ႔ဖက္ထားမိမွာ
"မသြားပါနဲ႔"ဆိုျပီးအထပ္ထပ္အခါခါေတာင္းဆိုေနမိမွာ
အရူးလို ဘာမွမေျပာ ဘာမွမလုပ္လိုက္နိုင္ခင္မွာပဲ သူမ က်ြန္ေတာ့္အနားကေနထြက္ခြာသြားခဲ႔သည္
အခုေတာ့
သူမ မလာေတာ့တဲ႔libraryကိုေန႔တိုင္းသြားရင္း
သူမ လာမေစာင့္ေတာ့တဲ႔အတန္းေတြကိုေန႔တိုင္းတက္ရင္း
သူမ မပါေတာ့တဲ႔ကန္တင္းထမင္းဝိုင္းမွာေန႔တိုင္းထိုင္ရင္း
YOU ARE READING
My Winter Story
Fanfiction(Zawgyi+Unicode) နွင္းေတြက်ေနတယ္ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ေတြမီးေရာင္တလက္လက္နဲ႔ေတာက္ပ ေနၾကတယ္ စန္တာကေလာ့အရုပ္ၾကီးေတြျပံဳးေပ်ာ္ေနၾကတယ္ ခရစ္စမတ္ေတးသီခ်င္းသံေတြေနရာအနွံ႔ပ်ံ႕လြင့္ေနတယ္ နင္သိလား အခုအခ်ိန္မွာ ငါအလိုခ်င္ဆံုး တစ္ခုတည္းေသာခရစ္စမတ္ လက္ေဆာင္က နင္ ဆိုတာ န...
