obsessed | yoonmin

i wish i was a cat

Son derece sıradan olan hayatımda sana anlatabilecek kadar güzel ve sıradışı tek şeyi anlatmayı seçtim sana.

Sen.

Seni sana anlatmam komik gelmesin sakın, seni benim gözümden anlatmam bambaşka bir olay.

Bir keresinde, sokağın ortasında yan yana yürürken aniden yere çöküp bir kedi yavrusunu sevmeye başlamıştın.

Saniyeler sonra göz göze geldiğimizde dolgun dudağın büzülmüş, küçük gözlerin ıslanmıştı. Ne olduğunu sorduğumda kedinin kuyruğu olmadığını, bunu da muhtemelen insanların yaptığını söylemiştin.

"İnsanların güzel şeylere tahammülü yok. Hâlbuki kediler nasıl da güzelleştiriyor bu sokağı."

Sen de öyle diye geçirdim içimden. Koskoca dünyanın çirkinliğiyle nasıl da savaşıyordu küçük kalbinin güzelliği.

Belki o gün aklımdan geçenleri saklamayıp söyleseydim sana, farklı olurdu her şey.

Olmaz mıydı?

Beni sevme olasılığın söz konusu bile değildi değil mi?

Üzgünüm.

Oysa ben de o kediden farksızdım o akşamüstü.
Kırgın ve ürkektim.

Ama sen hiçbir zaman okşamadın başımı ve hiçbir zaman ağlamadın benim için.
Hayır bir kediyi kıskandığımdan değil.
Sadece, bir kedi olmayı dilememe sebep olacak kadar aciz bıraktın beni.

O akşamüstü sana kırıldım. Hiçbir suçun yoktu, sanırım ben kırılacak yer arıyordum.

Neyse, bunların hiçbir önemi yok artık.

Sevgilim, canım yanıyor.