Dati [ON-HOLD]

Chapter 1: After 10 years

The picture above is Athena. hehe pasensya na kung anime sya ah...anime lover kasi si author^_^

*********
Third Person's POV

*Airport*

Naglanding na ang isang plane at bumaba galing dito ang isang babaeng ubod ng ganda. Simple lang ang suot nito na hindi mo aakalaing anak ito ng isang mayamang pamilya.

Naglakad na siya paalis upang umuwi. Nakita niya naman ang isang pamilyar na mukha.

"Manang Grace!" sabi niya sabay yakap sa babae.

"Maligayang pagbabalik sa Pilipinas iha" sabi ng head ng kanilang mga maid.

"It's good to be back manang" sabi naman niya.

"Tara, uwi na tayo.....si Robert na lang ang magdadala sa mga bagahe mo" sabi ni manang Grace at tinutukoy nito ang kanilang driver. Tumango lang ang babae sa kanyang manang.

Athena's POV

Sa wakas nakabalik na rin ako! Namiss ko talaga ang Pilipinas.

(A/n: are you sure na ang Pilipinas ang namiss mo? Baka naman si ano yung talagang namiss mo)

(Athena: shut up miss a)

Nandito na kami sa mansion. Wala pa rin itong pinagbago.

(A/n: ay malamang sa malamang hindi talaga yan magbabago aber...ano yan tao para magbago?)

(Athena: I said shut up author...huwag ka ngang epal -_-)

Pumasok na kami and I was greeted by a warm welcome by everyone. And by everyone I mean the workers here at the mansion.

"Welcome back Lady Athena!" they all greeted. I smiled.

"Thank you for the warm welcome everyone...its good to be back" I said to them.

"Walang anuman iha....umakyat kana doon sa kuwarto mo...alam kong pagod ka na dahil sa biyahe mo...huwag kang mag alala, nilinis na namin ang kuwarto mo" sabi ni manang Grace at ngumiti sa'kin.

"Thank you for everything manang" sabi ko at ngumiti rin sakanya. Pagkatapos ay umakyat na ako para magpahinga. Pagkapasok ko sa kuwarto ko, it still hasn't changed. I just smiled at that thought.

Sumalampak na ako sa kama dahil pagod na talaga ako. Mamaya na lang ako magbibihis. Naramdaman ko namang bumigat ang talukap ng aking mata. Pero bago pa ako tuluyang makatulog, may biglang lumabas sa bibig ko.

"Kamusta na kaya si Ash?"

********

Nandito ako ngayon sa living room, nanonood ng tv nang may narinig akong nagdoorbell.

"Manang, pakitingin po kung sino ang nasa pinto!" sabi ko kay manang Grace. Pagkalipas ng ilang minuto, bumalik si manang.

"Iha, may bisita ka" Nagtaka naman ako sa sinabi ni manang.

"Sino ho?" tanong ko.

"Couz!!!" rinig kong sigaw malapit sa pintuan. Tumingin naman ako sa tumawag sa'kin at laking gulat ko nang makita ko kung sino ito.

"Alice??!!" gulat kong tanong dito.

"Yep, the one and only" sabi niya sabay takbo at yakap sa'kin. Yinakap ko rin siya pabalik.

If you're wondering who's Alice, well, she's my cousin. Her name is Maria Venice Monte de Ramos. I bet you're wondering why Alice ang tawag ko sakanya na hindi naman related sa pangalan niya. Well, ask her. Sabi niya kasi wag daw Maria or Venice ang itawag ko sa kanya, Alice kuno daw. Hindi ko nga alam kung anong pumasok sa utak ng pinsan kong 'to. Tawagin ba daw ng Alice na hindi naman relate?! May saltik na ata.

(A/n: related to in real life, hehe....hi novs...isipin mo na lang na ako ang nagsabi nito...haha ang harsh ko noh?)

"Bakit ka nandito?" tanong ko sa kanya ng kumalas na kami sa yakap.

"Pinapunta kasi ako nilang tito at tita dito para daw may kasama ka sa bahay. At dito na rin ako mag-aaral" sabi niya sa'kin.

Hay! Grabe talaga silang mommy. Well, at least may kasama na ako dito. Sa lahat kasi ng mga pinsan ko, si Alice talaga ang pinaka close ko. Parang kapatid na talaga ang turing ko sa kanya. She's the best of friend pero wala pa ring makakapalit sa kanya. Ngayon ko lang naisip, kamusta na kaya siya? Naalala pa kaya niya ako? Sana magkita pa kami.

"ATHENA!!"

"Ay kalabaw! Bakit ka ba sumigaw?!" bulyaw ko kay Alice dahil sinigawan kasi niya ako. Ang sakit tuloy ng tenga ko.

"Eh kanina pa ako nagsasalita dito, hindi ka naman nakikinig. Naiisip mo siya no?" tanong niya sa'kin. Napabuntong hininga naman ako. Alam kasi ni Alice ang tungkol kay Ash.

Nung pumunta kami ng States, umiiyak ako palagi sa aking kuwarto dahil namimiss ko na siya. Si Alice ang nagpapatahan sa akin nung mga oras na yun. Siya rin ang nakikinig sa'kin ng kailangan ko ng kausap. I owe her a lot because of what she did. Kung wala siya nung mga oras na yun, hindi ko na alam kung anong mangyayari sa akin ngayon. Kaya malaki talaga ang pasalamat ko sa kanya.

"Don't worry couz, magkikita rin kayo someday" sabi niya.

"I hope" tanging sabi ko lang.

"Ano nga pala yung sinasabi mo kanina?" pag-iiba ko sa topic.

"Ay oo nga pala! Tomorrow pupunta tayo sa school na pagmamay-ari ni tita Marigold... don't worry, walang makaka alam tungkol sa identities natin bilang pamangkin ng may-ari ng school... mga teachera lang ang makaka alam" sabi niya.

Oo nga pala. Iba kasi ang apilyedo ni tita keysa sa amin. Nalilito siguro kayo noh! Okay i eexplain ko.

Tatlo kasi silang magkapatid ni dad, 2 lalaki 1 babae. Si dad ang panganay at ang dad naman ni Alice ang pangalawa at si tita Marigold naman ang bunso. Kaya, hindi ra mapaghalataan ang mga pangalan namin.

"Kailan ba tayo papasok?" tanong ko sa kanya.

"Bukas na bukas din" sabi niya.
Hay, aayusin ko na lang ang mga gamit ko.

"Tara couz! Maghanda na tayo para bukas... binigay na sa akin ni tita ang mga uniform at schedule natin.... at pareho rin pala tayo ng room" sabi niya kaya napatango na lang ako.

Umakyat na kami sa taas at naghanda.

Meanwhile

Someone's POV

Nandito lang ako sa aking kuwarto, nakahiga sa kama at tinitingnan ang kisame. Maya maya ay tumayo ako at kinuha ang bagay na huling alaala ko sakanya.

*sighs*

Kamusta na kaya siya? Okay lang ba siya? Naalala pa kaya niya ako? Siguro hindi na.

Tiningnan ko lang ang ito at binalik ko na rin sa lalagyan.

"I really miss you... I hope you can come back, Athena"

********
And that's the end of chapter one...hope u like it...to my dear friend megapixelgurl....nandito na ang request mo...sana satiafied kana...anyway, see you next chapter...
 
Image of Alice..