Skyler Academy

Chapter 4

Cossete Yaslee's Point of View

"Lady Moon, if you don't mind me asking. Is the lady your new roommate?" One of our classmates asked Dannica while we were changing. Nag-tuloy lang ako sa pagpapalit at kunwari hindi ko sila naririnig.

"Yes, she arrived just a few days ago. She's new to the empire so she will have quite a bit to catch up on."

"New, you say?"

"Galing siya sa mundo ng mga tao." Sabi naman ni Xia.

It seems like they were talking about me.

Nang lingunin ko sila ay nagtama ang mata namin ng babae at ngumiti siya kaya ngumiti din ako pabalik. Another goddess!

"Hi! I am from Seaton household, Lianna Seaton." Sabi niya at tuluyang humarap sa akin, sakto at natapos na rin akong magpalit.

Her wavy hair is the same color as the ocean. Mahaba din ito at hanggang bewang.

"Her hair is long and shiny. Ang kinis at ang puti niya! May pores ka pa ba?! Sigurado ba kayong tao ang nakikita ko?!" Yung matangkad naman na kaklase namin ang nagsalita at tila manghang-mangha pang nakikita ako.

Ang straight na buhok niya ay lagpas bewang at may makapal na bangs, kayumanggi ang kulay niya pero bumagay ang blonde niyang buhok sakanya. Hindi siya tulad ni Lady Seaton na pormal magsalita. "Oh, forgive me. I'm a commoner that's why I talk this way. My name is Zoe Solastice. Zoe is fine—no! Please call me Zoe!"

Commoner... Napaliwanag na ito sa akin nila Dannica. In this world, they have royal titles and noble titles, and if there are such titles, of course, there is also a commoner.

"That's unfair!" Nabigla ako nang sumigaw si Lady Seaton at humarang sa harapan naming dalawa. "If you will call her Zoe then call me by my name also!"

Uhh... Anong nangyayari sa kanila? Nagayuma ko ba sila?

Nang matapos kaming lahat ay sabay-sabay na kaming pumunta sa training grounds, at naabutan namin sila na nag mememorize na ng iba't ibang positions sa martial arts, at ang iba naman na marunong na ay nag i-sparring.

"Y-you g-girls are l-late. Start running. 1-100 l-laps." Napanganga ako sa narinig ko kay Miss Amallia pagkakita saamin.

O-one hundred laps?!

Bago pa ako makapag react ay hinila na ako nila Icia, w-wala akong choice kung hindi tumakbo.

Nasa tamang pag-iisip ba siya? 100 laps?! Hindi niya ba alam na posibleng ikamatay ko na 'yon sa lawak pa ng tatakbuhin namin?!

Ah. Hindi nga pala sila pangkaraniwang tao... Nakalimutan ko. Ako lang ang delikado.

At ayun nga, tumakbo ako ng napakabilis. Tinalo ko pa yung mga engkantong kaibigan ko; Ang babagal tumakbo!

I immediately slumped against a tree after running a hundred laps. Yung tatlo may anim pang ikot. Hihintayin ko na lang siguro sila dito.

"Haaayss... T-they aren't human." Reklamo ko, almost voiceless. Hindi ko na rin naiwasang mapasuka sa may puno. Sa mundo namin twenty laps pa lang madami na.

"Why? Aren't you human?" May nagsalita... Kaagad ko naman yun nilingon—pero umikot nanaman ang sikmura ko kaya kaagad akong yumuko, and I threw up once more.

"Ew..." Narinig ko pang sabi niya.

I looked up at him again with an annoyed face. Nakacrossed arms ito habang pinapanood ang paghihingalo ko. At blangko itong nakatingin sa akin.

"What the? Ikaw lang pala bata." Siya yung batang nakabanggaan ko nung unang araw na nakarating ako dito sa academy.

"I'm not a kid! I'm fifteen you know?!" gusto kong tumawa sa ekspresyon ng mukha niya pero nanghihina ang katawan ko.

Pikunin.

"I'm 17 though... and I am taller than you." Sabi ko at kitang-kita ko sa ekspresyon niya na gusto na niyang magwala.

Dahil maliwanag ngayon ay mas nakita ko na ng maayos ang itsura niya. Shiny silver hair and crimson eyes... Natitigan ko na nung unang beses ang mata niya. At napakaganda non. Ang cute niya, kamukha niya yung pusa ko. Ang sarap niya kagatin!

"T-tch! I-I'm leaving!" bigla-bigla nalang siyang naglakad paalis. Pagtalikod niya ay napansin ko ang pamumula ng tenga at ng batok niya.

Anong nangyari doon? Sinabi ko ba ng malakas yung nasa isip ko? Parang hindi naman.

"Kylee!" Napalingon ako kila Xia nang tawagin nila ang pangalan ko. Lumapit naman ako para salubungin sila. 

Inabutan ako ni Icia ng ice cream pagkalapit. Sa likod niya ay si Lianna, na kaagad siyang itinulak.

"I have water for you, my lady!" Kinuha ko ang inaabot ni Lianna sa akin na tubig at bigla na lang silang nagsamaan ng tingin ni Icia.

"Lady Seaton, you don't need to take care of her because I am here. Just go back to the water and serve some fish!" irap ni Icia sakanya.

Woah... Serve some fish.

"You look tired my lady, I think you need rest. Why don't you go back to your ice land, Lady Penguin??" Lianna then stick her tongue out para inisin pa lalo si Icia. At nagpalitan na sila ng sigaw na hindi ko na inabala pang pakinggan.

"Bilisan mo diyan, Kylee. Babalik na tayo." Sabi ni Xia kaya inubos ko na kaagad ang ice cream ko. I hadn't even rested for ten minutes.

Pagbalik namin ay itinuro na din ni Miss kung paano ang martial arts techniques sa amin. Nahuhuli na kami dahil sa parusa naming tumakbo kanina ng 100 laps.

"Whoa... Your stances and footwork are amazing." Nabigla ako nang biglang naglakad papunta sa akin si Miss. Napahawak pa ito sa baba niya habang tinititigan ang position ko. Na para bang namamangha siya sa nakikita. "I can't believe it. Your body is quite thin but your breathing is also perfect." inikutan niya ako at tsaka tumigil sa harap ko. Nanglait siya nanglait siya. "You, what is your name?"

"I am C-cossete Yaslee Violette, M-miss." Kanda-utal na pakilala ko. Napaisip naman ito.

"Hm, never heard of your family name." Sabi niya at tsaka bumalik sa dati niyang puwesto. "A-anyways m-my dear students. Y-you may change n-now for your n-next subject!" And there she goes again, back on stuttering. May crush ba siya dito??

4 hours na kaagad ang nakalipas. Ang sumunod na subject namin ay History! At ang nagtuturo ay si Headmistress Majime!

Gumamit ng mahika si Headmistress habang nagdidiscuss. She told us the story of the two sibling deities and the origin of magic in this world while our eyes closed, conjuring up vivid images in our thoughts.

It seems this world was peaceful at first, but demonic beasts appeared because of a conflict between two sibling deities, Sol, the Sun God, and Luna, the Moon God. According to the story, the two deities cared deeply for each other at hindi daw sila mapaghiwalay. But one day, nabagot daw si Luna, she invited Sol to come down to Earth to watch humans live their lives up close. Sol refused first because they were forbidden from stepping foot on Earth, pero ipinagpilitan ni Luna ang gusto niya. At nagpanggap silang tao pagbaba nila.

When they came to Earth, they met a handsome man, and Sol fell in love with him. Since relationships with humans were forbidden, pinigilan ni Luna si Sol, pero hindi nakinig si Sol. Natakot si Luna na maparusahan si Sol, so she offered the man wealth and power to hide and stay away from Sol, and without a second thought, the man accepted the offer.

Of course, Sol found out about what Luna did, kaya nagalit siya maging sa lalaking mahal niya. And because of her anger, Sol created demonic creatures to roam the Earth. Para daw sakanya pare-pareho lang na sakim sa kayamanan ang mga tao. However, because of Sol's naturally good heart, he also gave humans powers to defend themselves against these creatures. And that is how magic exists in this world.

What a story. I expected no less from the other world's dimension.