Ouders, Vriendjes & hun zusjes.

"Ikvindjeleuk.."

Yunita: We hebben de hele dag 'aanwijzingen' gevolgt en ik ben doodop. We hebben een kamer gehuurd in een klein goedkoop hotelletje. "Brad? Zal ik je helpen? Met die brief.." Ik zie Brad lichtelijk verbleken. "Eh, ja. Graag." Met pen en papier ga ik naast hem op het bed zitten. (We slapen op dezelfde kamer in een 2persoonbed.. De enige kamer die nog vrij was.)

"Wat wil je precies in de brief vertellen?" "Euhm, nou ja, dat we naar Meg en Clinton gaan.. En dat ze zich geen zorgen hoeven te maken." "Oke, zal ik een paar dingen opschrijven dat jij die kan goedkeuren?" Brad knikt en ik begin.

"Wat dacht je hiervan:

'Hoi John, zoals je vast al gemerkt heb zijn Yun en ik weg. We zijn in Parijs.. Naar pa en ma. Je hoeft je geen zorgen te maken, we redden ons wel. Wij gaan ervoor zorgen dat Pam terug komt. Liefs Brad.'

Als ik klaar ben met voorlezen lacht Brad. "Het is duidelijk dat een meisje 't heeft geschreven." Ik kijk hem niet begrijpend aan. "Haha, ik zou nooit 'liefs' zeggen." Ik loop naar hem toe en ga recht voor hem staan. (Ookal is hij een kop groter.) "Dat zei je anders wel in het smsje." zeg ik plagend en ik prik in zijn buik. Hij krijgt een rood hoofd.

Hij tilt me op en legt me op het bed, waar hij me begint te kiettellen. "Haha, Bra-hahaha-d s-stop-p a-hahah-alsjeblie-hieft."

Brandon: Ik maak me zo'n zorgen over Pam. Wie weet waar ze is.. Wacht eens, over welke organisatie had die ene man het.. Die zijn zoon had? "Yun?" fluister ik. Yun draait zich naar mij toe en antwoord. "Yo, with the flow, whatsupp?" zegt ze glimlachend. "Yo gangsta, ik weet misschien waar Pam is." Meteen schiet ze overeind. "Wat? Echt? Waar?" "Nou, die man he, die van de starbucks. Een of andere organisatie had zijn zoon, toch?" Dan begint er een lampje bij Yun te branden en ze springt op. Alleen het bed is niet echt stevig en ze valt weer om.. Naast het bed.

"Yun? Gaat het wel?" ik kijkt naast het bed, is ze aan het huilen? "Haha-ha, ik.. Haha," Nee dus -_-

Ik trek haar omhoog en moet ook lachen. Het zag er best grappig uit. Als we uitgelachen zijn zegt Yun m'n naam. "Brandon? Ik moet je wat eh.. Vertellen." Ik doe het licht aan en ga rechtop zitten. "Vertel." Ze lijkt even te tweifellen maar begint dat met vertellen.

"Dat van dat smsje enzo.." Ohja, waar ze me over wilde spreken. "Ik wilde je zeggen dat ik eh.. Nou ja, ik eh.. ikvindjenogalleuk.." Wat zegt ze? Ze vind me leuk? "Wat zei je?" Ze herhaalt haar zin. "Ik vind je.. Oh, das flauw!" roept ze uit als ze merkt dat ik haar plaag en het heel goed had verstaan. Ze geeft me een duw en gaat verder. "Maar eh.. Ja, dat moest ik gewoon even kwijt.." voor ze haar zin af kan maken zoen ik haar.

-------------

Het werd tijd voor some loooveee, haha. Maar ik upload nu meer maar wel kortere stukjes. Tell me if you like it :D