CULT🍃

Part-26

လံူးဝအတိ တိတ္ဆိတ္​သြား​ေသာအခန္​းထဲ၌ အသံ႐ႈသံပင္​အတိုင္​းသားၾကား​ေနရသည္​။

"ငါ၊ငါမစား​ေတာ့ဘူး ဟာ၊​ေရာင္​စဥ္​နင့္​ဘဲဥကိုနင္​ပဲစား​ေတာ့​ေနာ္​"

"နင္​ငါ့ကုိ အျမဲ ပစ္​ပယ္​တယ္​မထင္​ဘူးလား?
ငါနဲ႔အတူထမင္​းစားမယ္​​ေျပာၿပီး သူ​ေခၚ​ေတာ့နင္​သူ႔​ေနာက္​ကိုလိုက္​သြားတယ္​။​ေနာက္​တခါ ငါစားခ်င္​လိို႔​ေကြၽးပါ့လို႔​ေျပာတဲ့မုန္​႔ကုိ​ေတာင္​သူ မ​ေတာင္​းပဲနင္​​ေပးခဲ့တယ္​၊အခု​ေကာ နင္​သူ႔ကု္​ိ​ေရြးအုန္​းမွာလား?"
စိတ္​တ္​ု​ိ​ေဒါသထြက္​​ေနတာမိ်ဳးမဟုတ္​​ေပမယ္​့ အနည္​းငယ္​ ​ေဒါသ​ပါ​ေန​ေသာ ​ေလသံျဖင္​့​ေျပာ​ေနသည္​့​ေရာင္​စဥ္​​ေၾကာင္​့
တကယ္​ကုိ ​ေဝခဲြရခက္​​ေနသည္​။

ဟုတ္​ပါတယ္​သူ​ေျပာသလိုပဲ ဒီတခါလဲ ​မိုင္​းကုိသာဦးစား​ေပးဖို႔ကြၽန္​မ​ေတြး​ေနမိသည္။
သူ႔ကုိလဲအားနာမိသလုိ မိုင္​းကုိလဲမျပစ္​္​ပယ္​ခ်င္​ပါ။

"ငါ ႏွစ္​​​ေယာက္​လံူးဟာကုိစားပါ့မယ္​"
​ေနျခည္​လဲ အရင္​ဆံုးမိုင္​း​ေပးတဲ့ ဘဲဥက္​ုိအရင္​စားလိုက္​သည္​။

တခ်ိန္​လံူး လက္​ပုိက္​ၾကည္​့​ေနတဲ့ မိုင္​းက အခုမွ ​ဇြန္​းျပန္​ကိုင္​ကာ မုန္​႔ဟင္​းခါးစာ​ေတာ့သည္​။

​ေရာင္​စဥ္​လဲဘာမွဆက္​မ​ေျပာ​ေတာ့ပဲ သူ႔ဘဲဥကုိ​ေနျခည္​စားရင္​ပဲ​ေက်နပ္​ၿပီဟု​ေတြးကာ သူလဲဆက္​စား​ေနသည္​။

......
ဧည္​့ခန္​းစားပဲြ၌ သူတို႔ သံူး​ေယာက္​တူတူစာလုပ္​​ေနၾကသည္​။
ထိုအခ်ိန္​ အိမ္​​​ေ႐ွ႕မွ တံခါး​ေခါက္​သ​ံက႐ုတ္​တရက္​ ထြက္​လာသည္​။

​ေနျခည္​ ထသြားၿပီတံခါးဖြင္​့​ေပးလိုက္​သည္​။

"မုိင္​းအထဲမွာရ္​ိွလား...!"
မမွတ္​ထင္​မွတ္​ပဲ​ေတြ႔လိုက္​ရတဲ့ဟုိမ်က္​ႏွာ႐ူး

"ရိွတယ္​ ဘာလုပ္​မို႔လဲ"

"ငါစာလာလုပ္​တာ​ေလ"
မိုးမျမင္​​ေလမျမင္​သလို ​ေခါင္​းကို​ေမာ့ကာ အခန္​းထဲကုိဝင္​သြားသည္​။

တကယ္​ပါအဲ့မ်က္​ႏွာ႐ူးကု္​ိ မ်က္​ႏွာကိုသံူး​ေလးခ်က္​ဆင္​့ထိုးလိုက္​ခ်င္​သည္​။
ဒါ​ေပမယ္​့ သူ႔ကု္​ိအိမ္​ထဲ မဝင္​ဖ​​​ို႔​ေတာင္​မတားႏိုင္​ပါ။
​မ​ေန႔က မိုင္​းကုိယ္​တိုင္​လာခြင္​့​ေပးထားတဲ့အတြက္​ မတားျမစ္​ခ်င္​​ေတာ့ပါ။မတားျမစ္​​ခ်င္​ဘူးဆိုတာထက္​ တားျမစ္​ခြင္​့မရိွပါ။