CULT🍃

Part-25

ဆူပုတ္​ပီး မဲ့ေန​ေသာ ​ေနျခည္​​ေၾကာင္​့

"​ေနျခည္​ ဘာလို႔မ်က္​ႏွာႂကီးကုိဆူပုတ္​ၿပီး မဲ့​ေနတာလဲ"
အ​ေၾကာင္​းအရာ အစံုမသိ​ေသာမိုင္​းအတြက္​ အခက္​​ေတြ႔​ေနသလိုပင္​

"အိ​ေညာွင္​့ရ္​ုိးနာလို႔...၊ပီး​ေတာ့ ငါမ်က္နွာရူး​ေကာင္က္​ု​​မလုပ္​လိုက္​ရလို႔။"

"​ေအာ္​...နာတာက​ေပ်ာက္​သြားမွာ အိမ္​ျပန္​ရင္​​ေဆးလူး​ေပးမယ္​​ေလ၊ဒါမွ မဟုတ္​​ေက်ာင္​း​​​​​​ေရာက္မွ​ေက်ာင္း​​ေ​ဆးခန္​းသြားမယ္​​ေလ၊ငါနားမလည္​တာက အဲ့မ်က္​ႏွာ႐ူးက နင္​ဘယ္​သူ႔ကုိ​ေျပာ​ေနလဲဆိုတာမသိတာ"

"ဟာ..."
ဆူပုတ္​​ေနတဲ့မ်က္​ႏွာကုိ ႏွစ္​ဆ​ေလာက္​ပုိဆူသြား​ေသာ​ေနျခည္​​ေၾကာင္​့ မိုင္​းရီခ်င္​လာသည္​၊။

"ကဲပါက​ေလးလဲမဟုတ္​ပဲဲနဲ႔​ေနာ္​၊အိ​ေညႇာင္​့႐ိူးနာ​ေနတာကိုလဲ ​ေဆးလူး​ေပးမယ္​၊ မင္​း​ေျပာတဲ့ မ်က္​ႏွာ႐ူးကုိ ​ေနာက္​တခါ​ေတြ႔ရင္​ ႏွာ​ေခါင္​းတည့္တည္​့ကိုထိုးႁပီး​ေျပး၊ၾကားလား အခု​ေတာ့ ဆူပုတ္​​ေနတာ​ေလး ကုိ​ေလ်ာ့ပါအုန္​း"

မုိင္​း​ေနျခည္​ႏွာ​ေခါင္​း​ေလးအားညစ္​လိုက္​သည္​။
ထိုအခါမွ ခါတိုင္​းလိုအျပံဳးမ်ားက ​ေနျခည္​မ်က္​ႏွာထက္​

​မိုင္​းရဲ႕ႏွာ​ေခါင္​းကိုထိူးဆိုတဲ့ စကားက တခ်ိန္​လံူးအသံတိတ္​ႁပီး ႀကိတ္​ရီ​ေန​ေသာ ထက္​သူရအား ​တဖန္​ အီးမွန္​သလို မဲ့႐ႈံ့သြား​ေစသည္​။

Ferryကား​ေရာက္​လာ​ေတာ့>
"ထက္​သူရ ဒါငါတို႔ကား၊နင္​အသိဆိုကိုယ္​့ဘာသာ ​ေျပာ​ေတာ့​ေနာ္​၊ငါနဲ႔​ေနျခည္​တက္​ႏွင္​့ၿပီ"

မိုင္​းက ​ေနျခည္​အား​ေခၚကာ ကား​ေပၚအရင္​တက္​ႏွင္​့သည္​။

ကား​ECႏွင္​ထက္​သူရ အတန္​ၾကာစကား​ေျပာႁပီး​ေနာက္​
အားလံူးအဆင္​​ေျပသြားတာ​ေၾကာင္​့မိုွရသလိုမ်က္​ႏွာျဖင္​့ကား​ေပၚသို႔ထက္​သူရတက္​လာသည္​။

မိုင္​းနဲ႔အတူထိုင္​ခ်င္​​ေန​ေသာ္​လည္​း ​ေနျခည္​ကမိုင္​း​ေဘး၌ထိုင္​​ေန​ေသာ​ေၾကာင္​့ ဆႏၵတို႔မျပည္​့ႏိုင္​​ေတာ့ပါ။
မိုင္​းရဲ႕​ေနာက္​ခံုမွာထိုင္​ကာ ​ေဘးတ​ေစာင္​သ​ေလးျမင္​​ေန​ရ​ေသာ သူမမ်က္​ႏွာအား ​ေငး​ေမာ​ေနမိသည္​။