Germangie echte liefde

4 jaar later...

Angie:

Het is nu 4 jaar later. En alle herinneringen aan Herman zijn weg. Verstopt in een doos op zolder. Alleen de ring van het huwelijk heb ik nog. Ik heb nog steeds contact met Violetta maar ik zeg niet waar ik ben. Dan komt Herman. Ik woon nu in Engeland. Samen met m'n dochtertje Sophie. Ik ben bekende zangers in Europa. En ik word langzaam bekender over de wereld. Dan zal Herman er wel achter komen waar ik ben. Maar dat maakt niet uit.

"Mammie!? Breng je me naar school?" Vraagt Sophie. "Ja ik kom al!" Ik pak mijn tas en de tas van Sophie. Ze zit net op school en vind het heel leuk. De hele naam van Sophie is Sophie Violetta Maria Castillo. Ik heb haar vernoemd naar Violetta en m'n zus. Het enige waar ik al 4 haar mee zit is dat Herman niet weet hoe het met z'n dochter gaat. Sophie wil heel graag haar vader ontmoeten. En ik heb beloofd dat we dat gaan doen. In de vakantie en die begint morgen.

Als ik de auto uitstap doe ik de deur van Sophie open en ze pakt haar tas. Ik loop met haar naar binnen naar de klas. Daar gaat ze in de kring zitten. Ik geef haar een kus en loop dan de klas uit. Als ik buiten kom staan er een paar fans op me te wachten. Ik geef ze een handtekening en ga met ze op de foto. Ik geef veel om m'n fans. Dankzij hun ben ik nu een beroemde zangers. En ik vind het geweldig! Als ik thuis kom ga ik verder met de koffers in pakken. Want ik ga de hele vakantie naar Buenos Aires met Sophie.

Herman:

Het is precies 4 jaar geleden dat Angie vertrok. Ze schreef in de brief waarom ze weg ging. Vanwegen HET filmpje. Het filmpje was gemonteerd. Ik was zo verdrietig. Iemand had het haar gestuurd. Ik heb geen idee wie. Maar uiteindelijk kwam Angie niet terug ze had een nieuw leven. Ergens anders. Ik heb geen idee waar. Dat verteld ze niet, ze wil me ook niet spreken. Maar ze heeft nog steeds contact met Violetta. En als ik de kamer binnen kom als ze FaceTime hebben hangt Angie op. Violetta probeert me dan op te beuren en zegt. "Het maakt niet uit pap het leven gaat verder." Ik weet ook niet hoe het met ons kindje is. Misschien heeft ze het weglaten halen. Of misschien heeft ze het kindje gehouden. En is het nu bij haar. Zou het een jongen of een meisje zijn? Wanneer zou hij of zij jarig zijn? Ik heb geen idee. Ik zit in m'n kantoor te denken tot m'n telefoon af gaat. "Ik heb de tickets" hoor ik aan de andere kant van de lijn.