Germangie echte liefde

Nog steeds verliefd

Angie:

Ik had echt geen idee waarom ik hem omhelsde. Ik was gewoon zo verdrietig en stond op het punt om te gaan huilen. "Kan Ik Violetta nog zien voordat we bij jullie komen eten?" Vraag ik. "Tuurlijk!" Antwoord Herman. "Oké dan bel ik haar zo... Tot straks..." Zeg ik. Ik wil hem een kus op zijn wang geven maar ik doe niet. Ik weet niet precies waarom maar hij heeft me gewoon te vaak pijn gedaan. En ik ben gewoon nog steeds verliefd op hem!? Kan het nog gekker worden!? Ik loop naar Sophie toe. "Zullen we gaan?" Vraag ik. "Ja is goed!" Zegt Sophie "bedankt voor u leuke verhalen!" Zegt Sophie en ze zwaait naar Roberto. En dan lopen we het restaurant uit.

Herman:

Ik zie Angie het restaurant uitlopen en ik kijk haar na. Dan komt Roberto naar me toe. "Wat is die Sophie lief zeg. Ze heeft haar goed opgevoed." Zegt hij. "Ze lijkt veel op Angie. Met haar blond krullend haar." "Maar die mooie bruine ogen heeft ze van jou." Zegt Roberto "weet je wat me op viel?" Vraagt Roberto. "Nee..." Zegt Herman. "Ze draagt nog steeds jullie trouwring..." Zegt Roberto. Ik had daar helemaal niet opgelet. Ik loop het restaurant uit en kijk om me heen. Dan zie ik Angie met Sophie naar buiten lopen. Ik kijk naar haar hand en zie dan de ring om haar vinger zitten...

Angie:

Ik heb geen idee wat Roberto allemaal verteld heeft maar Sophie was heel vrolijk. "Sophie?" "Ja?" Sophie kijkt me aan. "We gaan vanavond bij je vader eten..." Dan verschijnt er een nog grotere lach op haar gezicht. "Heb je hem gevonden!? Je bent fantastisch!" Sophie geeft mee een dikke knuffel. En ik knuffel haar terug.