Oğuzhan yanıma geldi.
-Biraz konuşabilir miyiz.? Diye sordu
-neden olmasın.
-Ben sana bişey söylemek istiyorum.
-Tabii söyle ?
-Biz şimdi neyiz ?
- Espiri yapıyım mı ?
- Yok mümkünse
- O kadar kötümü ya ?
- Ya Derin :D
- Tamam ya sustum
- Ben şey dicektim..
-Oğuzhan şimdi dalıcam
- Biz çıkıyo muyuz ?
- Bilmem
- O zaman..
-O zaman ne ?
- Neyse al hediyeni içeri girelim.
Hediyemi aldım içeri geçtim. Poyraza verdim . Sıkıca sarıldım.
-Doğum günün kutlu olsun bitanem nice sağlıklı senelere inşallah.
-Hep beraber Derin’im
-Delisin felan ama en çok seni seviyorum itiraf ediyorum.
Poyraz yine sarıldı öptü beni. Bişi demedi. Normalde boğazlamam gerekiyodu. Ama bu sefer affettim. Herkes hediyelerini verdi. Poyraz onları odaya kaldırdı. Salona geldi. Kumandayı aldı. Kafasına göre bi yerde durdu. İrem Derici - Kalbimin Tek Sahibine çıktı. Herkes kanepeye oturdu. Doğum günü çocuğu konuşma yapmak için ayağa kalktı.
- Valla lafı fazla uzatamam ben sadece bişey söyleyip oturucam. Özgeye doğru döndü ve ‘ Bahar sensin bana gülüşün cennet. Kalbimin tek sahibi benimle çıkar mısın’ dedi. Herkes Özge den gelicek cevabı bekliyodu. Azıcık kıskançlık vardı tabii bende. Özge ilk önce bana baktı sonra Poyraz’a sarıldı. Taha ve Ezgi şimdi de Poyraz ve Özge. Bunların birbirini sevdiği çok anlaşıyodu zaten. Onlar sarılırken Nehir le birbirimize bakıştık mal mal sırıtıyoduk. Öylece durdukça sinirlerim bozuldu. Sessizliği
- Nehir yeter, diyerek güldüm.
- Tamam ya dedi
Herkes bize bakıyodu.
- Bişey yoookkk önünüze dönün dedim.
Oğuzhan:
-Saat kaç, diye bana sordu
-20.18
- Bu saatten sonra benim yaşama sebebim olur musun ?
Herkes hep bir ağızdan Ooooo diye bağırdı. Nehir yine bana bakmaya başladı. Görmemezlikten geldim. Asıl soru Oğuzhana ne diycektim ?
-Sen cevap verene kadar saat 20.30 oldu Derincim haberin varmı dedi Poyraz. Hiç bişey söylemeden ayağa kalktım. Telefonu elime aldım Nehire
-Ben dışarıda dolanıcam biraz ev sana emanet.
Direk kendimi dışarı attım. Hava rüzgarlıydı. Nehir in sürekli gittiği parka gittim. Ordaki banklardan birine oturdum. Aradan yaklaşık 5 dakika geçtikten sonra sessice Oğuzhan arkamdan geldi. Bi tane hırkayı omuzlarıma attı ve yanıma oturdu.
-Biraz önce evde söylediğin şey hala geçerlimi ? diye sordum
-Saat biraz geçti ama evet hala geçerli dedi hafif bir tebessümle.
- O zaman kabul ediyorum dedim ve yanına yaklaştım ve sarıldım. El ele eve doğru yürüdük
Anahtarla kapıyı açtım ve içeri girdik. Evde bitek Nehir vardı. Oğuzhan
-ben girmiyim ya içeri sen geç. eve gidiyim ben.
-Geçseydin dedim. O sırada arkamdan Nehir geldi.
-Evet evet gel çünkü ben gidiyorum Taha bekliyo.
- O zaman ben seni aşağı indiriyim Nehir gel. Dedi Oğuzhan sonra bana döndü.
- Sende kapıyı sıkıca kilitle
-Tamam. Görüşürüz.
Direk balkona çıktım. Onların arkasından baktım. Balkonu kilitleyip salonu topluycaktım. Ama içerden konuşma sesleri duydum. Nehir herkes gitti demişti. ?????
