My Enemy, My Destiny

CHAPTER 29

Danica's POV:

"Nico ano ba? Iniiwasan Mo ba Ako? Nico naman, second monthsary pa naman natin tapos ganyan ka!" Maluha-luha kong sabi sa kanya habang nasa stock room kami.

"Danica napaka-OA Mo naman! So Anong gusto Mo, yakapin Kita? Halikan Kita? Magdate tayong dalawa?" Tanong nya sakin.

"Oh Sige!" Sabi nya, sabay niyakap nya Ako ng mahigpit at akmang hahalikan nya na pero sinampal ko sya.

"Alam mo Nico di ko Na Alam kung Ikaw pa ba yan! Nico you change a lot. Di Na Ikaw Yong Nico na nakilala ko." Sabi ko sa kanya at biglang tumulo ang luha ko.

Tinitigan naman Niya Ako ng masama.

Yong titig na nakakatakot, tapos Yong kamao nya nakatiklop. Yong handa nang sumuntok anytime.

Tapos Bigla syang tumawa, Yong halata mong pilit lang. At lumapit sya sakin.

Nilapit niya Yong mukha nya sa mukha ko.

Tinignan ko sya eye to eye. Di ko mabasa ang nasa mata nya, magkahalong sakit, galit, lungkot at kung ano ano pang emosyon ang bumabalot sa kanya.

"Danica ang dali mong mapaniwala." Cold na Sabi nya.

Nagulat Ako sa sinabi nya, pero Di Ako nagsalita.

"Danica all this time Di Mo Alam Na pinaglalaruan lang Kita. Danica naaalala Mo ba Yong game natin? Mauunang mahulog sya ang talunan! Dan this is a part of our game, at sa puntong ito Ikaw ang talo. You lose! Danica." Sabi nya.

Nanigas ako sa kinatatayuan ko, Di Ako makapaniwala sa narinig ko.

Lahat pala palabas lang, Kasama pala ito sa laro naming dalawa. Akala ko Mahal nya Ako pero Hindi rin pala.

Naitulak ko sya dahilan kung kaya't babahagyang napalayo sya sakin.

"Akala ko iba ka sa kanila, pero Hindi pala. So ano? Masaya ka na na Natalo Ako? Masaya ka na huh nico?" Sigaw Jo sa kanya.

Ngiti nya Ako ng mapait, na mas lalong nagpadurog ng puso ko.

"Nico break Na tayo! At ito na ang huling sandali na mag-uusap tayo. Good bye." Sabi ko habang umiiyak.

Tumakbo ako papalabas, pinagtitinginan ako ng mga estudyante pero wala akong pakialam.

Hindi nila Alam ang nararamdaman ko at hindi nila Alam kung gaano kadurog at kawasak ang puso ko.

Nico's POV:

Pag-alis ni Danica ay napasuntok ako sa pader.

Di ko ramdam Yong sakit ng kamay ko.

Paulit-ulit na dinudurog ang puso ko dahil sa mga sinabi ko kay Danica.

Bigla namang pumasok si Brian and Mark.
Nagulat sila dahil puro dugo Na ang kamay ko.

"Nico stop it!" Sabi ni mark sabay pigil sakin sa pagsuntok sa pader.

"Ang tanga tanga ko mark ang tanga tanga ko!" Sabi ko.

Pinaupo naman nila Ako sa gilid.

"Your not Nico. Mas pinili Mo lang ang Tama." Sabi ni brian.

"Tama ba ang manakit ng ibang tao? Tama ba na iparamdam sa babaeng nagmamahal sayo at Mahal Mo Na Di ko sya Mahal? Tama ba na magsinungaling sa kanya? Tama ba na Gawin syang tanga? Tama ba yon?" Sigaw ko.

"Nico remember, your the only one that can save this university. Nico your not a jerk, mas pinili Mo lang ang karapat-dapat." Sabi ni mark.

Para akong sasabog na sa mga oras na ito.