Yangın'ın merdivenlerinde oturmuş Nefes'i bekliyordum. Ne olacağı hakkında hiçbir fikrim yoktu. Biraz sonra ne yaşayacağımıza da.
Yangın kapısının gıcırdamasıyla kapıya baktım.
Nefes
Utangaç bir şekilde geliyordu ama bugün ayrı bir güzeldi.
"Tahir" "Nefes"
İkimizde birbirimize bakıp gülümsedik. Ayağa kalkıp yanına gittim. Derin bir nefes alıp konuşmaya başladı.
"Tahir ben ne diyeceğimi gerçekten bilmiyorum. Garip hissediyorum. Mutluyum. Biraz da buruk."diyip gülümsedi.
"Ben ilk kez böyle bişey hissediyorum ve çok değişik. Sana karşı ne hissettiğimi bilmiyorum. Ama bildiğim tek şey biraz kafa dinlemem gerektiği, hem belki ikimiz içinde iyi şeyler olur."
"Olmaz,benim için hiç güzel şeyler olmaz."dedim ve bir adım geriledim
"Nefes ben seni çocukluğumdan beri bekliyorum. Yine beklerim ama gidersen bekleyemem herkese, herşeye zarar veririm. Belki kendime bile."diyip tekrar bir adım daha atıp Nefes'e yaklaştım.
"Nefes"
"Bırakma beni"dedim Nefes ise tepkisizce bakıyordu. Ve ne hissettiğini gerçekten anlamıyordum. 'Olmaz' dercesine kafa salladı ve arkasını dönüp gitti.
Ben ise kolundan tutup kendime çekip dudaklarına yapıştım.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
_________________________________
Püüü ayp
Klasik bişey yaptım ama bu sizi hiç alakadar etmez.
