ABİN

Sen benim canımsın

Nerdeyim ben diye kendi kendime düşünürken her tarafın beyaz bir sisten ibaret olduğunu gördüm göz gözü görmüyordu o anda tanıdık bir ses duydum acı çekiyormuş gibi feryat ediyordu ardından "ezraa" diye bağırdı topuklu ayakkabılarımın bıraktığı tok sesle yürümeye başladım tanıdık ses yürüdükçe daha çok artıyordu bir kaç adım daha attıktan sonra gördüğüm manzarayla kalbim sızlamaya başladı sisler kayboluyordu ve her taraf gittikçe netleşiyordu bense bir odanın büyük camının önünde durup abime bakıyordum abimin feryatları yükselmişti yattığı yerde sürekli bağırıylordu bana onu kurtarmam icin yalvarıyordu kapıya doğru koşup kulpunu hızla açıp abimin yanına gittim karnında kocaman bir yara vardı ve sürekli kanıyordu ordadan akan kan bütün odaya bulaşmıştı abim en son "al intikamımı ezra sen benim kardeşimsin " dedi ve gözlerini kapattı o sıarada çığlık atıp yerimden sıçradım kabusmuydu yani istemsizce ağlamaya başladım iç çekişlerim artarken kapının açılma sesi geldi ve ardından yatakta bir ağırlık kafamı kaldırdım ve çeliği görmemle direk kollarımı boynuna doladım oda bana sarılırken eliyle saçlarımı okşuyordu

"Abim... onu gördüm " iç çekişlerimden dolayı konuşamadığımda çelik beni susturdu

"Kan ter içinde kalmışsım sadece bir rüyaydı geçti bak " diyerek sakinleştirmeye çalışıyordu sanki beş yaşında bir çocuk varmış gibi davranıyordu bana kafamı sallayıp başımı boynundan çektim ve göz yaşlarımı sildim

"Çok özledim çelik . Hazarı çok özledim bana sarılmasını karışmasını bağırmasını çok özledim ağladığımda beni susturan birtek varlık hazardı herşeyimi paylaştığım kişiydi abimdi dostumdu babamdı arkadaşımdı sevgilimdi ...."

"Biliyorum ezra onu ne kadar özlediğini biliyorum onu geri getiremeyiz ama yapılanların cezasını verip içimizi rahatlata biliriz . Eveeet şimdi elini yüzünü yıka toparlan ve yemeğe in bugün hiç birşey yemedin zafiyet geçirmeni istmiyorum " deyip ayağı kalktı bende onunla birlikte kalktım o kapıyı açarken bende banyoya girdim elimi yüzümü yıkayıp banyodan çıktım
Aşagıdan tıkırtılar ve kalabalık insan sesleri geliyordu yavaşa adımlarla aşağıya inerken osman amcayla senem teyzenin geldiklerini gördüm hızlıca inip boyunlarına sarıldım sanki kendi öz kızlarıymışım gibi davranmaları gerçekten çok güzeldi . hep birlikte yemeğe geçtik yemekte bir süre kimseden ses çıkmadı sonra Osman amca bu sessizliği bozdu.

"Ezra kızım annenle görüştünmü?" dedi

"Hayır görüşmedim" dedim utanıyorum ya resmen utanıyorum bir anne kızını öz kızını iki sene görmeden nasıl dayanabilir nefret ediyorum o kadindan babamın daha senesi dolmadan herifin bir tanesini takmıştı koluna sonra evlendi kim bilir belki çocuğu bile olmuştur . babamdan kalan bütün şirketleri ofisleri dükkanları banka hesaplarını elinden alacağım o kadını sürüm sürüm süründüreceğim osman amca benim bozulduğumu anlayınca daha fazla ortamı germemek için konuyu değiştirmeye başladı

"Biz senem teyzenle yurt dışı seyehatine çıkacağız bir ay kadar sürebilir sen keyfine bak kızım çelik senin yanında olacak hep " bu haberi çelikte yeni almış olacak ki hemen tepkisini gösterdi

"Ne seyehati bu şimdi baba?"

"Öyle gerekiyor oğlum siz bakın işte keyfinize ne güzel biz yokuz sizde kafa dinlersiniz"

"Babaaaaaaa gelince bir valiz dolusu kıyafet istiyorum annee hani benim o çok istediğim ayakkabılar varya onlardanda al bide bil-

"Çağla kes sesini abicim ya" diye çağlayı uyardı o anda çağla sustu . bir kaç lokma daha yedikten sonra izin isteyerek masadan kalkıp bahçeye gittim cebimden bi sigara çıkartıp yaktım daha ilk nefesi çeker çekmez çelik yanım oturdu -öküz gibi oturdu- paketi çıkartıp ona uzattım bisey demeden oda yaktı bir tane

"Sen benim canımsın biliyorsun değilmi sen bana kardeşimin emanetisin bana babanın emanetisin sen benimsin biliyorsun değilmi ezra kimse üzemeyecek arık seni hep mutlu olacağız bundan sonra hazarın intikamını alınca huzura kavuşacağız"

"Çelik sen benim bu hayattaki tek varlığımsın sen ve ailen benim ailemsiniz siz benim herşeyimsin bana huzur mutluluk neşe haram ne zaman mutlu olmaya başlasam başıma ne felaketler geldi herşey geldi geçti bi sen geçmedin hep yanımdaydın bundan sonrada hep yanımda olacağını biliyorum iyiki varsın " dediğim anda ikimizde sigaralarımızı atıp sarılmaya başladık .

"Dışarı çıkalımmı" diye sorduğumda zaten aklında bu varmış gibi onaylayip odalarımıza çıktık hazırlanmak için ben üzerimi giydikten sonra yine çeliğin odasına gittim dolabın önünde mal gibi duruyordu

"Ya malmısın hadi giyin " deyip kendimi yatağa attım o sırada cebimdeki telefon çalmaya başladı tanımadığım bir numara arıyordu

"Efendim?"

"Ezra hanımlamı görüşüyorum?"

"Evet, siz kimsiniz?"

"Ezra hanım ben avukatınız Can TAN numaranızı çelik beyden aldım yarın sizinle görüşme yapmamız gerekiyorda"

"Tamam can bey ben size yarın müsait olduğumda haber veririm " deyip telefonu kapattım çelik bişey sorma zahmetinde bile bulunmadı ardından odadan çıktık