YOU ARE MY LIFE (slow update)

CHAPTER 16

"YOURE WHAT!" gulat na gulat na tanong sa akin ni allison,  i called her earlier kasi hindi kona alam ang gagawin ko matapos yung paguusap nila mama at jake sa party ay ramdam kong iniiwasan ako nito ni hindi kami sabay na umuwi inihatid lang ako ni kuya and this past six days ay halos hindi kona ito napagkikita sa bahay nya, magigising na lang akongb wala na ito at nasa trabaho na ni isang note wala itong iniiwan at sa gabi naman tulog nako pag dumating ito kaya i never had the chance na makausap ito, kaya i called allison this morning para may mapagsabihan, hindi kona alam ang gagawin ko kung paano ko iaaproach si jake

i want to clear everything between us, ayoko nang umalis sa tabi nito, kung pwedeng magmakaawa ako dito para lang wag itong pumayag na umuwi ako gagawin ko, i also think of saying what i really feel for him na matagal kona itong mahal and im willing to stay with him, pero lately his too much aloof.

"you heard me right ally" andito kami ngayon sa roof top ng company building namin kung saan ito nagta trabaho bilang personal assistant ni kuya, nasabi kona kasi dito kung ano talaga ang namamagitan sa amin ni jake, kailangan ko nang may pagsasabihan and i know ally is the right person.  "and will you please lower your voice kung ayaw mong may makarinig sa atin"

"Okay sige,"   huminga ito ng malalim bago muling nagsalita  "bessy naman bakit ka pumayag, at itong tarantadong  si jake hindi man lang ba nya inisip na bestfriend nya ang kuya mo, sabihin na natin na nagalit sya sayo and his blaming you, pero hindi naman dapat ganun best, nawalan kadin hindi lang sya ang nasaktan sa mga nangyari kaya he doesn't has the right to ask you to do that stupid thing!." galit na turan nito, knowing allison kung nasa malapit lang si jake malamang naka tikim na ito nang tadyak at sapak, may pagka maton pa naman ito kung minsan.

"bessy hindi naman nya kasalanan lahat eh, in the first place wala namang mangyayari kung hindi kodin naman ginusto diba." paliwanag ko habang nilalaro ang stick ng sigarilyo na hindi kopa nasisindihan, we do smoke pero kapag stress o di kaya to calm our selves.

Itinapon nito ang sigarilyong nakalahati na nito bago umupo sa harapan ko para kasing mini park ang roof top ng building para may mapuntahan ang mga employee kapag gusto nilang magpahinga at makapag smoke nadin para hindi na sila lumabas ng building kung sakali. 

  gigil na tawag nito sa buo kong pangalan,   "best you dont have to do what you did, sana nagsabi ka sa akin nung umpisa pa lang, you dont have to carry the burden sa pagkamatay ni aileen, do you think she will be happy knowing na napunta ka sa isang sitwasyon na ikaw ang talo at dehado"

napayuko na lang ako, she has a point sa umpisa pa lang ng lahat ako na ang talo, ako ang dehado, i give myself kay jake hinayaan kong gamitin ako nito para maka move on ito,

"Wait, dont tell me your in love with him?"  tanong nito bago ako hinawakan sa kamay na para bang sinasabing i should tell her everythin as in everything,  "kailan pa bessy?"  matapos kong tumango sa unang tanong nito

I looked into her eyes at kitang kita ko ang hinanakit nito dahil naglihim ako dito,  "noon pa, since my childhood i guess hindi ko na matandaan kung kailan ko naamin sa sarili kong im in love with my brothers bestfriend, and then aileen intoduce him as her boyfriend can you imagine how hard for me to hide the pain that day, i have to stop myself from loving him pero i cant ally, its so hard to forget and move on kung halos everyday nakikita at nakakasama ko sya." hindi kona napigilan na maiyak i let the tears fall baska sakaling mabawasan ang sakit na daladala ko sa dibdib ko

niyakap ako nito, na lalong nagpaiyak sa akin.  "pano kana nyan kapag umalis kana sa bahay at buhay nya?" tanong nito maski ako hindi ko alam kung pano magsisimula uli,

"I dont know bessy, ayokong mawala sa buhay nya, ,masyado ko na syang mahal, what should i do?"   naguguluhang tanong ko sa kanya

"I also dont know andy, wala kasi ako sa sitwasyon mo mahirap magdesisyon nang bigla bigla, pag isipan mo kung ano sa tingin mo ang tama, kung you will stay at ipagpilitan ang pagmamahal mo or you move on and forget about everything," nakakaunawang paliwanag nito.   "tandaan mo nandito lang ako i'll always be here yan ang pangako ko kay aileen, dahil alam nyang sa ating tatlo ikaw ang pinaka mahina ang loob pero mukhang nagkamali kami dahil malakas ang loob mong pumasok sa mundo ni jake" may halong birong sabi pa nito para pagaanin ang loob ko

sabay kaming napatawa, come to think of it ako ang mahina ang loob sa aming tatlo pero ako ang may pinaka komplekadong sitwasyon ngayon,  after a heart to heart talk to namin sa rooftop ay nagkayayaan kaming mag dinner and have a little drink, para makapag isip daw ako ng mabuti, hello makakapag isip ka ba ng matino kung dadaanin mo sa inom ito talagang si allison kung minsan may pagka praning din talaga

medyo late na nang makauwi ako sa bahay ni jake, huminga muna ako ng malalim bago ako pumasok sa loob ng bahay, today is my last day at bukas ay uuwi nako sa bahay gaya ng napagusapan nila mama, at ayaw ko mang aminin pero nalulungkot ako dahil mukhang hindi nanaman kami makakapag usap ni jake dahil wala pa ito sa bahay sarado ang ilaw sa loob ng pumasok ako kaya naman ni hindi kona inabala ang sarili kong buksan iyon tanging ang isang lampshade sa tabi ng sofa.

didiretso na sana ako sa itaas para ayusin ang mga gamit ko ng biglang may nagsalita sa likuran ko   "bakit ngayon ka lang?"  sa gulat ko at dala narin marahil ng alak na nainum ko ay nawalan ako ng balanse at mahulog mula sa unang baytang ng hagdanan, i just closed my eyes dahil narin sa hilo at hinintay na lamang ang pagtama ng katawan ko sa sahig

but before i reach the floor his strong arms catch me, "j-jake,"  tanging nasambit ko, ngunit sinalubong lang ako ng galit nitong tanong.  "where the hell have you been, its almost midnight and your drunk!" hello ni hindi man tanungin if im okay, lagi na lang bang galit ang isasalubong nito sakin

"I-i'm  wh-with alli-son" sa pagitan ng mga sinok na sabi ko.  parang wala ako sa sarilingt nakatingin lang sa mukha nito God knows how much i love this man in front of me,  " so i guess you were celebrating dahil bukas your finally free huh."  malamig na turan nito, 

"It's not l-like th-at, we- we just had a drink," pinilit kong ituwid ang mga salita ko at langkapan ng galit,  "isa pa yun n-naman ta-talaga ang gusto mo ang mawala nako sa buhay mo"

naningkit ang mga mata nito  "do you think hahayaan kong umalis ka ng ganun na lang andy?" nakangising sabi nito bago ako nito hinapit palapit sa katawan nya  "matapos mong guluhin ang mundo ko, sa palagay mo basta na lang kita pakakawalan huh" nalilito ako sa mga sinasabi nito hindi ko maintindihan diba pumayag na itong umuwi ako, pero bakit ngayon iba ang sinasabi nito

ikinurap ko ang mga mata ko ilang ulit kong tinangkang magsalita pero sa twing ibubuka ko ang mga labi ko ay walang boses na lumalabas,  "i'm not yet done with you."   bago nito sakupin ang mga labi ko sa mapusok na halik, ilang ulit kong tinangkang itulak ito ngunit sadyang malakas ito kumpara sa akin na nasa espiritu pa ng alak. unti-unting hinayaan ko n na lang ito sa gusto nito tutal this is my last time na makakasama ko ito,

hinayaan kong matangay sa mundong tanging kaming dalawa lang ang nandun, this is my last chance na kahit pano sana maramdaman nito ang pagmamahal ko sa kanya.  i'll treasure that last night with him, i even lost count how many time we made love, basta ang alam ko i fell asleep in his arms, not knowing the worst that awaits us in the morning.