YOU ARE MY LIFE (slow update)

CHAPTER 22

" "you really missed me that much huh ?"  naka ngising sabi nito habang pinag mamasdan ako na parang tinuka ng ahas when i heard his masculine voice,

napalunok ako sa sinabi nito  "what do you need" pinilit kong maging matapang para harapin ito, i guess this is it, after almost seven years of hidding i have to face him, but this time i had to be strong, that im not the same andy that he used to know and with that nagkaroon ako ng lakas ng loob para tapatan ang mga titig nito kahit na parang gustong bumigay ng mga paa ko dahil sa intensidad ng mga tingin nito

"mukhang namali ka yata ng bahay na inuwian Sandoval, as you can see this is our house, and my room?"  i raised my eyebrow and cross my arms na parang naiinip

nangunot ang noo nito marahil ay nagtataka sa paraan ng pakikipag usap ko dito,  huh suits him right, the old andy is gone meet the new me, sabi ko sa sarili ko,

naningkit ang mga mata nito before his face turn blanc, he smirk at me bago ito humakbang palapit sa akin,   "Sandoval?, yan na ba ang tawag mo sakin ngayon sweetheart, dont you think your being rude?"   i didnt sy a word tila banalunik ko ang dila ko,  "

i was once your lover didnt i, we used to be lovers in bed dont you remember"  napahakbang ako paatras habang ito naman ay patuloy sa palapit sa akin,   "i think kailangan kong ipaalala sayo that your mine before, and untill now your still mine,"

hindi ko napansin na nasa may likuran kona ang kama kaya naman ng muli akong humakbang ay natabig ko ito at nawalan ng panimbang na naging dahian ng pagbagsak ko sa kama,  napalunok ako nang dahan dahan itong tumapat sa akin habang ang dalawang kamay nito ay nasa magkabilang gilid ko upang suportahan ang bigat nito.

"w-what are you doing, and to tell you im not yours to begin with, no one owns me!"  napalunok ako ng ilapit nito ang mukha sa akin i can smell his fresh breath, pinilit ko itong itinulak pero parang wala lang dito dahil ni hindi man ito natinag  " ge-get off me!"   galit na utos ko dito na tinawanan lang nito

"really?"    he touch my face, down to my neck,  napatingin ito sa mga labi ko bago ngumiti,  " sweetheart, you know i missed this, me on top of you and you under me, doing t-"   i cant take it kaya naman hindi kona ito pinatapos sa sasabihin nito, i dont want to remember thse days na naging tangga ako para rito.

"that was before alexander jake sandoval, i dont want to remember those times that i became so stupid to submit myself to you, cause i regret it you dont deserve it!"    gigil na sigaw ko dito, habang tinitignan ko ito ng matalim, nakita kong dumaan sa mga mata nito ang galit at pagkatapos ay lungkot, wait tama ba ang nakita ko his sad? no he's not pilit ko sasarili ko

sandali ako nitong tinitigan bago ito huminga ngmalalim at dahal dahal na lumayo sa akin,  itinaas nito ang ulo while holding his nose bridge, bago muling napabuntong hininga then tumingin ito sa akin pero wala nakong makita doon he was able to mask his feeling again, blangko ang ekspresyon nito

"thee dinner is serve ikaw na lang ang hinihintay, your mom ask me to call you,"   biglang sabi nito na arang walang anuman na nangyari kanina, inilahad nito ang kamay sa akin upang marahil tulungan akong tumayo mula sa pagkakahiga sa kama, ni hindi ko iyo inabot at tumayong mag-isa

"i'll be there, just give me a minute to change"   pagtataboy ko dito bago ako humakbang para kumuha ng bihisan sa walk in closet, pero bago ako tuluyang makalayo dito naramdaman ko na lang na nahila na nya ako at niyakap patagilid sa kanya, kinabahan ako dahil dinig ko din kung gaano kalakas ang kabog ng dibdib nito,

"im sorry,"   mahinang sabi nito hindi ko alam kung para saan ang sorry nito kung para ba sa nangyari kanina o dahil sa mga nangyari noon, naramadaman kong hinahalikan ako nito sa may sentido habang ilang ulit na humihingi ng sorry, " we'll just wait for you downstairs"  sabi pa nito bago ako bitiwan at lumabas ng kwarto,

naiwan naman akong nakatitig sa pintuan,  bakit parang iba, i didnt expect what he did, napailing na lang ako,  i just shrug my shoulders bago pumasok sa walk in closet at magpalit ng damit, hindi dapat ako magpadala, maybe jake was up to something, kailangan as soon as pasiblbe ay makabalik nako ng milan dun maayos ang buhay ko kasama ng mga bata, malayo sa magulong mundo ni jake.

after i change ay agad din namn akong bumaba, hindi nadin ako nagulat ng makitang andun din sina tita janine at ang asawa nito i greeted them at umupo na sa tabi ni mama, jake was beside me kahit na naiilang ako dahil sa nangyari kanina sa kwarto pinilit kong maging normal, kahit pa nararamdaman ko ang mga mata nito na sumusunod sa bawat galaw ko

"princess, since umuwi kana maybe its about time na you help us in our company"   si papa,   nangunot ang noo ko, mukhang wala yata akong kawala dito ah, kung magtatrabaho ako sa kkumpanya that means na hindi nako makakabalik sa milan, oh no its a big no! pano ang mga anak ko.

huminga muna ako ng malalim bago ko ito hinarap  "pa, i dont think na kailangan pako sa kumpanya, you and kuya are enough para patakbuhin ito"  magalang kong tanggi dito i saw papa drink his wine bago ako sinagot

"princess, your kuya will soon start his own family, he will need to devide his time for both of it and i being old cant handle the company, since graduate ka ng management i think its time to give a little hand this old man, i want to spend some time with your mom sa isang vacation,"    malambing nitong tinignan si mama bago muling nagsalita

isa pa since we join pareng andrew's group of company jake will be there to guide you,"  nagtatakang nabaling ang tingin ko sa katabi ko na kanina pako hindi nilulubayan ng tingin, how come na naging under ng kumpanya nila jake   ang company namin,   alam kong mayaman sila jake kumpara sa amin pero hindi naman kami lumalayo sa estado nila

"our company was trigger to bankruptcy hija, medyo mahirap ang kompetisyon ngayon sa negosyo your brother and i try to prevent it but we just cant dahil nadin sa laki ng nadespalko sa atin ni honobre, wala kaming kaalam alam na nililimas na nito ang pera ng kumpanya, and your tito andrew and jake saves us from bankruptcy"    marahil ay nabasa nito ang pagtataka sa mukha ko

I was i bit shock about it, ni hindi ko nalaman kahit pa kay allison ang mga nalaman ko ngayon, well kasalanan ko din naman dahil pinutol ko ang anumang komunikasyon sa kanila nuoo tanging video calls lang at email ang meron lately ko na lang sila natatawagan sa phone, at payphone pa ang gamit ko dahil nadin sa klase ng trabaho meron ako

"im sorry to hear that pa, pero iba ang propesyon ko, you know i loved photography isa pa yun ang bumuhay sa amin,  wh-what i mean sa akin sa milan"   agad kong bawi mabuti na lang at mukhang di nila napansin, i saw how my mom reacted na parang alam na tito ang gusto kong iparating dahil kita ko ang paglungkot nito, napabuntong hininga ako i need to tell them about my plans, icant stay here, niether i cant bring the twins here, my family doesnt know about alexa and alexis, lalo na si jake

"ma, please i cant stay here, my life was in milan now, a-and besides m-my fiance' was there hindi nya alam na magtatagal ako,"  i swallowed hard kailangan kong magsinungaling maybe they'll change their mind once that they know na may naiwan ako sa milan.

"fiance?"   magkapanabay na turan ng mga magulang namin ni jake, while jake face hardened at kitang kita ko kung pano nito ikinuyom ang mga kamay na para bang gusto nitong manapak, i silently smiled sa akala ba nito ay hindi ko kayang mag move on mula dito well curse you jake, kung kinakailngang makipag matigasan ako sayo gagawin ko,

"ma, pa,  hindi naman po masama kung may fiance' man ako im single, me and charlie decided to stay in milan since dun naman kami nagkakilala"    panggagatong ko pa, bakit ba parang gulat na gulat ang mga ito na parang isang malaking kasalanan ang ginawa ko, 

pero mukhang malaki nga, i wonder kung ano ang magiging reaction ni charlie once i told him about sa kasinungalingan ko, malamang magsuka ito at maghisterikal, si charlie fiance' ko eh mas malandi pa sa amin ni grace yun eh pag kami kami lang kasi hindi pa ito nakaka pag show off takot kasi sa ama nito na US ARMY, baka daw tadtarin ito ng bala ,

nagulat na lang ako sa ingay ng bumagsak na upuan sa tabi ko dahil sa biglang pagtayo ni jake, seeing him na parang handang pumatay sa dilim ng mukha nito, tinignan lang ako nito ng matiim  "I'm done ninong thanks for the dinner"   yun lang at iniwan na kami nito.