YOU ARE MY LIFE (slow update)

CHAPTER 20 Finally back home

After seven years

"ANDY! ANDY," dinig kong tawag sa akin ang i knew that voice , iginala ko ang tingin sa loob ng airport, at hindi nga ako nagkamali i saw allison comming my way na may malawak na ngiti.

"i miss you bestyfriend" masayang bati nito habang yakap ako ng mahigpit na ginantihan ko din, God knows kung gaano ko namiss ang babaeng ito,

"Sa wakas matapos ang mahaba habang pagtatago mo your finally here." bago ako binitiwan at tinignan " madami ka nang atraso sa akin bruha ka, pinag alala mo kaming lahat dito ah ang sabi mo ilang bwan ka lang mawawala pero anak naman ng tinapa, hindi mo man lang kami na inform na ang bwan pala sayo ay katumbas ng taon."

i smiled at what she hust said isa ito sa mga namiss ko kahit kailan ally never change, she's still the same kalog as ever, "medyo napasarap ang stay ko sa milan kaya naman i decided to stay there."

totoo naman na balak ko sanang ilang bwan na pagbabakasyon ay nauwi sa ilang taon, wala pa nga sana akong balak umuwi kung hindi lang dahil kay mama, at sa kasal ni kuya, sabi kasi nito hindi sya pakakasalan ng bestfriend ko hanggat wala daw ako dahil ako lang daw ang may karapatang maging bridesmaid nito.

"And that! naku- naku ikaw talaga ni hindi mo sinabi kung saang lupalop ka ba ng mundo naglulungga, mabuti na lang at alam ko ang email add mo kung hindi pa kita naisipang i message wala ka talagang balak na magparamdam sa amin anoh?" nakataas ang kilay nito habang nakapamaywang na akala mo isang teacher na pinapagalitan ako

nailing na lang ako dito, "sorry na man po, eh sa i just want to enjoy my life minsan lang naman ako makapag sarili diba kaya pagbigyan na bessy" lambing ko dito

"Eh paano naman ako kung ganun?" nanlaki ang mga mata ko ng marinig ko ang boses ng kuya ko sa likuran ko, i never told anyone na ngayon ang dating ko bukod kay allison, coz' i want to surprise them, nakalimutan ko nga palang soon-to-be husband ito ng bestfriend ko at malamang na sasabihin nito iyon

"kuya i missed you" masayang sigaw ko dito saka ko ito niyakap ng mahigpit, and he do the same sa sobrang higpit nga yata ng yakap ko eh nagawa pang magbiro ni kuya.

"hey, slowdown princess, hindi nako makahinga sa yakap mo," natatawang sabi nito kaya naman agad ko itong binitiwan, "hindi nga halatang na miss moko sa higpit ng yakap mo parang gusto mo nakong patayin ah" biro pa nito bago ginulo ang buhok ko

"kuya naman, na miss talaga kita noh, kasi wala ng nag iispoild sa akin dun, i miss you treating me like a real princess" malawak ang ngiting turan ko

"Yeah, i missed that too, but dont get jealous dahil soon enough i will have my queen at medyo mababawasan ang time ko sayo" sabi nito bago nilapitan si allison and put his arms around her waist, itong bessy ko naman pulang pula ang mukha

"so lets go, mom and dad were waiting for you, they really missed you princess you havbe a lot to catch up with us," aya nito bago kinuha ang maletang hawak ko, indeed i have a lot to catch up, hindi ko maiwasang isipin kung ano na ang mga nangyari pagkatapos kong umalis,

sya kaya kumusta na, did he finally settle down, nakahanap naba ito ng ipapalit kay aileen, ipinilig ko na lang ang ulo ko upang iwaksi ang kung anuman ang nasa isip ko, i have to focus first dahil mahaba habang paliwanagan ang mangyayari pagdating sa bahay,

------------------------------------------

Pag dating sa bahay ay masayang mukha ng mga magulang namin ang sumalubong sa akin, nagulat nga ako nang makitang andun din sina tito andrew at ang asawa nito, ayko ko mang kabahan pero kung nandito sina tito at tita malamang sa hindi ay nandun din si jake,

"WELCOME HOME PRINCESS" masayang salubong nila mama sa akin at niyakap ako ng mahigpit, i knew she missed me damn much, ni hindi ko napigilan ang pagsungaw ng luha sa mga mata ko, i have made my mama worried too much about me kitang kita ko ang pangungulila sa mga mata nito,

"i've missed you too ma, sorry po kung pinag alala ko kayo" naiiyak na sabi ko

"no need anak, ang importante ay nandito kana, you wont leave me and your papa again dont you?" naluluhang sabi nito habang pinupunasan ang mga luha ko, nakagat ko ang mga labi ko habang tumatango dto, pano ko ba sasabihin na matapos lang ang kasal ni kuya ay babalik na ako sa milan,

i dont have the heart to hurt them again, saka ko na lang ipapaliwanag why i have to go back, i cant stay here knowing that jake would definitly be around at mas lamang ang chancesw na magkakaharap kami, i still dont know kung pano ko sya haharapin after seven years

we had our dinner and im just happy enough na walang nag ungkat sa mga nangyari dati, and speaking of jake medyo nakaluwag sa dibdib ko na wala ito at nasa isang bussiness meeting kaya hindi ito nakarating

i guess god is still on my side dahil alam nito marahil na untill now im not still ready to face him,

we had a chat matapos ang dinner, at nang medyo late na ay nagpaalam na sina tito andrew na uuwi na, tita janine ask me to give her avisit one of this days dahil na miss din daw nito ako ng sobra kaya umoo nadin ako i just put in minds na wala si jake kapag dinalaw ko ito

kahit si allison ay nagpaalam nading uuwi muna dahil gabi na, hinatid naman ito ng kapatid ko sandali at bumalik din agad

"Goodnight princess," sabi ni kuya, inihatid ako nito sa may kwarto ko, " always remember we are a family here, kaya kung anuman ang nasa isip mo dont be afraid to tell me, us okay" i smiled at him, he is indeed my sweet brother who tries to understand me in any ways,

"salamat kuya, for understanding me" he never get mad at me kahit na nung sabihin kong ayokong magpakasal, well minsan umiinit ang ulo nito sa akin but at the end of the day he will try to understand me napaka swerte ko sa pamilya ko

"i will always do andy," he smiled " no matter what happened in the end your still my sister, at tungkulin ko na lagaan at protektahan ka anuman ang mangyari tandaan mo yan" bago ito huminga ng malalim "but you can never run away always, brace yourself and face all the consinquestof your actions, you can never hide from him always, you have to face him," madamdaming sabi nito bago ako niyakap ng mahigpit tama naman ito hindi habang panahon magagawa kong takbuhan ang lahat,

"Go on matulog kana alam kong pagod ka, sasamahan mo pa si allison bukas sa designer ng gown mo," nakangiting ito bago ako hinalikan sa noo at lumabas ng pinto

nahiga ako sa kama at ipinikit ang mga mata ko, indeed i was tired, saka kona iisipin ang mga pwedeng mangyari sa ngayon i needed my sleep tommorow ay tatawag pako kina charlie para sabihing okay ako dito. i fell asleep,

dala marahil ng sobrang pagod ay hindi na nito naramdaman nang bumukas ang pinto at pumasok ang kung sino man na nagbukas nito,

he watched her as she sleep, he even kissed her on her forehead bago inayos ang comforter nito "welcome back sweetheart, i'll make it sure that you wont get away this time" sabi pa nito bago lumabas ng kwarto.