YOU ARE MY LIFE (slow update)

CHAPTER 6

Nang magising ako ay nasa hospital na ako, may benda sa ulo at at may kung ano anong nakadikit sa katawan ko

nakita ko si mama na masaya kahit na may luha sa mga mata nito, "thank god at nagising kana din" hinawakan nito ang kamay ko at dinala sa mga labi

"bessy kumusta kana, mabbuti naman at nagising kana" si allison na nakangiti ngunit pansin kong ni hindi umabot sa mga mata nito, parang may mali

"ma anong nangyari" tanong ko kay mama, ang naaalala ko lang ay yung mukha ni aileen na duguan' teka dugo naaksidente nga pala kami papuntang laguna at ito ang nagmamaneho

"ma si aileen kumusta na sya?''  tanong ko habang pilit na tumatayo sa kinahihigaan ko, kailangan kong masigurong okay ito

"anak hindi kapa pwedeng tumayo kagigising mo lang anak" nag aalalang turan ni mama habang inaalalayan akong mahiga ulit sa hospital bed.

"ma si aileen, ano okay ba sya asan na sya i need to see her ma,  ally si bessy asan sya okay lang sya sabihin mo"  tanong ko sa kanila habang pinaglilipat lipat ko ang tingin ko sa kanilang dalawa

"you need to rest first dear sister" si kuya na ngayon ko lang napansin na nasa loob din pala ng hostpital room, lumapit ito sa akin at hinawakan ako sa kamay at ngumiti

"kailangan mo munang mag pagaling sis, pag okay kana pupuntahan natin si aileen" sabi pa nito na bahagyang ngumiti habang si allison naman ay napansin kong pilit itinatago ang mga luha sa mata nito

"oo nga best, kailangan mo munang magpagaling, bago natin puntahan si bestfriend yun kasi ang gusto nya magpagaling ka muna bago natin sya guluhin  ha ha ha" tumawa pa ito na alam kong pilit lang i knew my friends very well,

alam ko kung kailang sila totoo o kung may itinatago ang mga ito sa akin

" ally may problema ba ha?" taanong ko sa kanya na ikinaputla nito

"ahhmm, ang mabuti pa sis pahing kana muna hindi ka pa masyadong magaling besides kakagising mo lang. pag okay kana dun mo puntahan si aileen, nasa maayos na sya" then he kiss my head, i closed my eyes at unti unti  akong nakatulog muli

nang magising akong muli ay nalaman  kong almost two months akong comatose, dahil narin sa pagkakatama nang ulo ko sa may karapan nang sasakyan,

they told me that aileen was fine now sinabi din nila na naunang nagising si aileen kesa sa akin at labis itong nag alala sa kalagayan ko,

"baka next week makaka labas kana princess, sabi nang doctor pwede ka nang sa bahay nalang magpagaling nang tuluyan, tutal halos magaling nadin yung mga galos mo pati nadin yung sugat mo sa ulo so far okay ka na daw yung pagkakauntog mo lang ang medyo nagpadelikado sayo dahil na comatose ka" si kuya habang pinagbabalat ako nang orange,

gusto ko sanang itanong kung bakit hindi ko nakitang dumalaw si jake pero nahiya naman ako isa pa baka inaalagaan nito si aileen

kahit nakakaramdam ako nang inggit at panghihinayang ay sinarili ko na lang ang lahat tutal makakalabas nadin ako at makikita kona si aileen,

after a week ay naka uwi nako sa bahay, masaya sina papa  dahil daw i had a new life, nakaligtas daw ako sa kamatayan kaya sobrang thankful sila nagkaroon nang magarbong lunch sa bahay, with my family maging sina allison and her mom join us,

masaya na sana lahat kung kasama si aileen, sana she's here "ahmm ma bakit wala pa si aileen? hindi ba sil darating ngayon" tanong ko sa aknila na ikinathimik ng lahat,

parang may hindi tama eh parang may mali all this time na nasa hospital ako ay ni minsan ay hindi ko sila nakitang dumalaw sa akin maging si jake ay wala at kapag nagtatanong naman ako ay halatang umiiwas sila sa tanong ko

nasa may living room na ang lahat matapos kumain at nagkukwentuhan na nang malala kong tanungin sila kuya at allison about aileen na sabi nila ay okay na.

"kuya, ally, may hindi ba kayo sinasabi sa akin' tell me okay lang ba si aileen" sunod sunod kong tanong sa kanila lahat sila natahimik,  si allison ang tinignan ko dahil alam ong hindi ito makakapaglihim sa akin

"ALLY  ANONG NANGYARI KAY AILEEN!" matigas  kong bitaw sa bawat salita alam kong may itinatago  sila  sa akin.

biglang humagulgol si allison, sa paraan pa lang ng pag iyak nito ay may ideya nang pumasok sa isian ko, napailing ako,  "wag mong sabihing she's.,,, sh---she's" hindi ko maituloy ang gusto kong sabihin dahil hindi ako naniniwala not untill she break up her silent,

"IM SORRY ANDY, I LIED, AILEEN IS ,, IS  GONE!"  sabi nito habang humahagulgol nang iyak, napailing ako at pilit na ngumiti na para bang isang biro lang ang narinig ko

"NO,,,NO,,, tell me na nagbibiro ka lang ally, hindi patay si bessy, nagbibiro ka lang hindi ba" sabi ko sa kanya habang hawak sya sa magkabilang balikat at inaalog para matauhan ito at sabihing nagbibiro lang ito

umiling lang ito at umiyak nang umiyak, niyakap ito ni tita ivy mommy ni allison atpilit itong pinapakalma i look at my mom, kitang kita ko ang lungkot nito sa mga mata, " anak she's gone" sabi pa nito

"Its all my fault, kasalanan ko " parang wala sa sariling sabi ko  " kung hindi ko sya hinayaang magmaneho hindi sana kami naaksidente, kasalanan ko lahat nang ito" parang wala na ko sa sarili/kong katinuan sa nalaman ko kaya pala hindi ko man lang nakita itong dumalaw sa akin,

kaya pala kahit si jake ay ni hindi nagkaroon nang oras para masilip ako dahil sa nawala si aileen, at dahil yun sa kapabayaan ko,

nilapitan ako ni kuya at niyakap nang mahigpit  "i  want to see her kuya" sabi ko sa pagitan nang mga hikbi ko, i need to be strong aileen will never be happy kapag nakikita nya akong nasasaktan

"sshh we will go to her dont worry, just be strong princess," alo nito sa akin habang hinahaplos ang likod ko making me at ease

"i want to see her now kuya!" pilit ko tinignan nya sina mama at papa, maybe asking kung okay lang na dalhin nya ako dun

"princess kailangan mo munang magpahinga bukas na bukas pupuntahan natin si aileen" si papa  in his assuring voice

i just nod them, "please i want to go to my room," sa nanghihina kong tinig na sabi na agad namang sinang ayunan nila mama

"pahinga kana muna andy bukas sasamahan kita kay aileen, she will be happy to see you kahit na hindi na natin sya kasama, thats what she wished bago sya mawala, is for you to wake up and be strong" si allison habang yakap ako pareho kaming nagka iyakan bago ako dinbala ni kuya sa kwarto at hinayaang makapag pahinga,

hindi ko alam ang mararamdaman ko una nawala ang isa sa matalik kong kaibigan, pangalawa ang mga magulang ni aileen sina tita marga at tito allen, at panghuli si jake,

malamang galit din ito sa akin dahil sa nangyaring aksidente, ipinikit ko na lang ang mga mata ko ayoko munang isipin ang mga mangyayari bukas kailangan kong maging matatag para makayanan kong harapin ang bawat isa sa kanila

hindi kona namalayang nakatulog na pala ako dahil sa kakaiyak , tomorrow ill be able to see aileen but not in flesh but burried six feet ground.