part 6

49 11 11
                                        

Πωπω κούραση...

Είχα ξεχάσει Πόσο δύσκολο είναι να ξυπνάς το πρωί. Και πιστέψτε με δεν είναι πρωινός τύπος. Αλλά τι σας λέω θα το έχετε καταλάβει.

Ναι.. Τέλος πάντων ήταν μια πολύ κουραστική μέρα σήμερα.

Αύριο θα βγω με τον Καμερον... Ειναι πολύ καλό παιδί, απο τι φαίνεται.

Αφού βάλω τις πολύ ωραίες πιτζάμες μου- οι οποίες είναι ακόμα καλοκαιρινές Αφού εγώ ζεσταίνομαι- ⬇️

Αφού βάλω τις πολύ ωραίες πιτζάμες μου- οι οποίες είναι ακόμα καλοκαιρινές Αφού εγώ ζεσταίνομαι- ⬇️

¡Ay! Esta imagen no sigue nuestras pautas de contenido. Para continuar la publicación, intente quitarla o subir otra.

Και πέφτω στο όμορφο κρεβατάκι μου. Αυτό το κρεβάτι είναι το κάτι άλλο. Είναι τόσο άνετο. Είναι το καλύτερο κρεβάτι ever.

[...]

Τοκ τοκ...

ΤΟΚ ΤΟΚ....

"ΓΑΜΩ την τύχη μου. Ποιος είναι πρωί πρωί?" Ρωτάω.

"Άνοιξε ρε. Γιατί έχεις κλειδώσει?" Ακούω την ρια θυμωμένη.

"Για να μην μπορούν να ανοίξουν κάτι σπαστικά σαν εσένα" λέω καθώς πάει να με πάρει ο ύπνος.

"Έλα άνοιξε μου τώρα. Είναι σοβαρό." Φωνάζει έξω από την πόρτα μου αγανακτισμένη.

"Καλά καλά. Σε πέντε λεπτά θα κατέβω εγώ" λέω και κλείνω τα μάτια μου.

"ΌΧΙ ΘΑ ΜΟΥ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΩΡΑ." Φωνάζει.

[...]

"ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ" φωνάζει πολύ περισσότερο από πριν.

"Και να ήθελα να κοιμηθώ τώρα με ξύπνησες  για τα καλά." Λέω και σηκώνομαι από το κρεβάτι και πάω να ανοίξω την πόρτα.

"Ορίστε τι κατάλαβες?"την ρωτάω καθώς ανοίγω την πόρτα.

"Τίποτα απλά έπρεπε να ξυπνήσεις."

"Και γιατί έπρεπε να ξυπνήσω παρακαλώ?" Την Ρωτάω εγώ θυμωμένα.

"Γιατί η ώρα εχει πάει 3 το μεσημέρι" λέει σαν υστερική.

"Ε και? Τι έχουμε να κάνουμε και έπρεπε να ξυπνήσω ντε και καλά?"Ρωτάω εγώ

"Πρέπει να φας και να ετοιμαστείς." Λέει ενθουσιασμένη.

I Was Late Donde viven las historias. Descúbrelo ahora