Tales From The Borderlands

Fucking Wrong

"Thanks sa treat. Hayaan mo ako naman sa susunod—" pinutol niya ang pagsasalita ko at sumabat.

"No, it's my responsibility as a man na gumastos kapag lumalabas tayo." wala akong nagawa kundi yakapin siya.

"SANA OL!" mula sa mga babaeng high school na kumakain sa katabing mesa namin.

Natawa nalang kami pagkatapos ay umalis na.

Hinatid niya ako sa bahay like what he always do. He kissed me on my forehead. "See you."

Nginitian ko siya pagkatapos ay bumaba na sa sasakyan niya.

As soon as I turned around, my smile faded.

It's not that hindi ako naging masaya sa kanya, na lahat ng ngiti ko sa harap niya ay kasinungalingan. I WAS happy with him. Yes, 'was'.

We were so happy back then that I thought no one, nothing in this world can separate us. But everything changed when Reve entered my life. It's like all the feelings I have for Vince was transferred to him.

"Tuloy tayo mamaya?"

"Yes"

It was from Reve.

Yes I know this is fucking wrong. Pinagsasabay ko sila. The only difference is Reve knows about me and Vince but Vince doesn't know the thing between me and Reve.

May usapan kami ni Reve na lalabas kami mamayang gabi, of course patago.

"Mom, Dad, alis kami ni Vince mamaya." sorry Vince for using your name for my lies.

"Gabi? Napag-usapan na namin ni Vince na hindi ka pwede sa gabi. Kung magkakataon ito ang una pero I won't allow it. Masyadong delikado Aurelia." pagkontra ni Dad. So kaya pala never kaming lumabas ng gabi ni Vince.

"Dad malaki na kami. We can take care of ourselves. Sige na please kahit ngayon lang." pagmamakaawa ko.

"Aurelia, I told you I won't! Now go to your room."

"Mom.. "

"Listen to your dad. It's for your own good."

Padabog akong pumunta sa kwarto ko dahil sa naging desisyon nila. Pero kahit hindi sila pumayag tutuloy pa rin ako.

Nag-ayos lang ako ng kaunti at dahil panigurado hindi ako makakadaan sa pinto ay sa bintana ng aking kwarto nalang ako dumaan.

Naglakad lang ako ng konti nang matanaw ko na ang sasakyan ni Reve.

As soon as I got in the car he gave me a kiss. A kiss na tila masisira na ang labi ko. Ako na ang tumigil nang maglakbay na sa iba't ibang parte ng katawan ko ang mga kamay niya, baka saan pa mapunta ito.

"Bitin" bulong niya sa akin.

"Reve ayoko pang mabuntis." natawa siya sa sinabi ko at nagkibit balikat nalang bago sinimulan ang pagmamaneho.

Parang naguguilty ako sa ginagawa ko. Vince never tried to kiss me like Reve did a while ago. Tanging noo at kamay ko palang ang nadadampian ng mga labi niya. And yes, obviously Reve is my first kiss.

I know what I'm doing is very wrong. But I can't help it. Iba ang epekto ni Reve sa akin. Sa tuwing nakikita ko siya sumasaya ako. He's like a drug that I'm very addicted to. Mababaliw at hindi mapapalaki kung hindi siya makikita't makakasama.

I'm insane? The hell I care.

"Anong plano mo sa inyo ni Vince? As long as kayo pa rin, nananatili akong kabet. Kailan mo sa kanya sasabihin lahat?" nakapanguso niyang tanong.