Άγγελος και Δαίμονας [ολόκληρωμενη].

ΚΕΦΆΛΑΙΟ 30

Αντώνης pov
Μόλις είδα το εκθαμβωτικό φως, έμεινα έκπληκτος στο θέαμα που έβλεπα μπροστά μου. Άμεσος κατάλαβα τι έγινε.
Λυδία:Είσαι καλά, είσαι καλά, μα πως? Τι έγινε?

Αντώνης pov
Να σου εξηγήσω αγάπη μου. Επειδή θυσιάστηκε για σένα. Η Καρολίνα επανήλθε στην κανονική της μορφή. Η μάλλον οι ανώτεροι της επέτρεψαν να επανέλθει για την θυσία που έκανε.
Λυδία:Άρα μπορούμε να παρακαλεσουμε να σώσουμε και στον Στράτο?
Αντώνης:Ναι πολύ πιθανόν να βοηθησουνε.
Καρολίνα:Τι έγινε με τον Στράτο?Λυδία γιατί κλαις?

Καρολίνα pov
Η Λυδία ενώ έκλαιγε μεταμορφοθηκε στην ανθρώπινη μορφή τής. Ένα πράγμα μου φάνηκε περίεργο.Δεν καταλάβαινα γιατί έκλαιγε η Λυδία στο ερώτημα μου για το Στράτο? Αναρωτιόμουν γιατί να χρειάζεται να παρακαλεσουν τους Ανώτερους αγγέλους για να τον σώσουν? Τι έγινε ενώ ήμουν νεκρή? Άρχισα να ψάχνω τον Στράτο γύρω στο χορό και τον είδα πεσμένο κάτω στο έφοδος. Τότε έκανα στην άκρη την Λυδία και έτρεξα δίπλα του. Στρατό? Στρατό μου? Απάντησε μου? Ένιωθα το κορμί του κρύο, σαν πάγο στα ζεστά χέρια μου που τον αγκαλιάζαν. Τότε κατάλαβα ότι ήταν νεκρός. Άρχισα να κλαίω και να λέω μέσα στα δάκρυα μου. Στράτο σε παρακαλώ ξύπνα. Είμαι εδώ σε κρατάω. Άνοιξε τα μάτια και δες με. Είμαι η Καρολίνα. Δεν πέθανα πέθανα είμαι δίπλα σου ζωντανή.
Αντώνης:Σε παρακαλώ ηρεμισε. Αν τον πάμε πάνω στους Ανώτερους αγγέλους θα μπορέσουμε να τον σώσουμε.
Καρολίνα:Τι έγινε και είναι νεκρός?
Λυδία:Συγνώμη εγώ φταίω. Δεν το προσπάθησα να το σώσω απο τον Ακατανομαστο.
Αντώνης:Δεν έφευγες εσύ.
Καρολίνα:Τώρα δεν ειναι αυτό το θέμα έχει δίκιο ο Αντώνης πρέπει να πάμε όσο πιο γρήγορα στους Ανώτερους άγγελους. Αντώνη πάρε εσύ στην αγκαλιά σου τον Στράτο και εγω να ανοίξω την δίνη για τον πάνω κόσμο.

Λυδία pov
Άμεσος ο Αντώνης πήρε τον Στράτο στην αγκαλιά του και η Καρολίνα άνοιξε την δίνει για την πόλη. Τότε ακουστικέ η φωνή του Ρίκο σιγανά σαν ψίθυρος να λέει ένα Όχι. Δεν γύρισα καν να το κοιτάξω. Ένιωθα απέχθεια και μίσος για αυτόν, αλλά και πάλι τον λυπόμουν. Μόλις περάσαμε μέσα από την δίνη τα μάτια μου πλημμύρισαν στο φως. Είμασταν έξω από μια τεράστια χρυσή πόρτα. Σε κάθε κολώνα τις πόρτας απο αριστερά και δεξιά αντίστοιχα, υπήρχαν δυο μεγαλοσωμοι Άγγελοι που την φρουρουσαν. Η Καρολίνα πλησιάσε και μίλησε σε ένα από αυτούς. Ζητώ ακρόαση από τους μέγα Ανώτερους αγγέλους. Τότε η πόρτα άνοιξε και στο  άνοιγμα της εμφανηστικε μια τεράστια αίθουσα λουσμένη στο φως με χάρισες κολόνες ανά διαστήματα αριστερά και δεξιά της και στο κέντρο της αίθουσας ήταν τρεις μεγάλοσωμοι Άγγελοι με άσπρου χιτώνες, χορισα στεφάνια στα κεφάλια τους και τεράστια λευκά φτερά που στα άκρα κάθε πούπουλου τους ήταν Χρύσα.