The Chef | Alyanna

Special Chapter: The Past

It was past noon when I decided to go out and visit my husband on his office. I know that he's been busy for the past few days dahil palaging gabi na siya nakaka-uwi at palaging pagod.

Since I also have a surprise for him, nagmamadali akong umakyat sa opisina niya and his secretary was nowhere but his door is slightly opened. I can also hear some muffled voices inside kaya hindi ko mapigilang sumilip sa naka-awanf na pinto.

And to my surprise, halos hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko dahil sa nakikita ko ngayon. This is bullshit!

My husband, Archer, is kissing a woman at parang sarap na sarap pa siya! Mga putangina sila!

I immediately stepped back as a tear fell down from my eye. Lumakad na ako papunta sa elevator kasabay naman noon ang paglabas ng sekretarya niya na kitang kita ang pagkabigla dahil sa umiiyak ako.

"Ma'am Alyanna-"

"Don't tell him that I went here." I said while still crying.

She was about to say something pero nalagpasan ko na siya at pumasok na kaagad sa elevator. The elevator's door closed at kaagad naman akong napasandal habang patuloy na umiiyak. My right hand gently went into my stomach and touch it.

"I'm sorry, baby... mommy is deeply hurt right now. Hindi ko muna sasabihin sa daddy mo that you already exist inside me. Not after what I just saw." I clenched my other fist while still sobbing. I hate you, Archer Falcon!

Ths night came at halos halata na ang pagka-balisa ko dahil sa nasaksihan kanina. It's really late right now. Mukhang nage-enjoy talaga siya kasama ang babae niya. Putangina!

Nakatagilid akong nakahiga sa kama namin habang pinipilit ang sariling makatulog dahil bawal sa buntis ang magpuyat. But I just can't lalo na't wala pa ang asawa kong nagpakasasa na siguro sa kandungan nang iba.

I stilled when I heard his car outside. Maybe he parked it in our garage. Minutes later, the door of our room slowly made a creaking sound and then followed by his footsteps. Naramdaman kong lumundo ang kama at ang paghalik niya sa pisngi ko na kaagad ko namang iniwasan.

"Bakit ngayon ka lang?" I forced my voice not to sound so angry.

He sighed and got up. "I'm sorry, babe. It's work. I just had to finish some urgent papers." Liar.

"Trabaho ba talaga o iba?" Hindi ko na mapigilan ang sarili ko at kusa na lang iyong lumabas sa labi ko.

"What are you saying? Of course it's work!"

Hindi ko na siya pinansin at ipinikit na lang ang mga mata. Starting today, I don't know kung paano ako makikitungo sakanya. He lied to me and he cheated. I can't take all of these. I can't. I don't want any stress lalo na at may inosenteng bata na nasa sinapupunan ko.

"Sinungaling..." I whispered before I fell asleep.

The next few days was hell. Hindi ko siya mapakitunguhan ng maayos at halos palagi kaming nag-aaway dahil sa mga walang silbing pang-aakusa niya sa'kin when in the first place, siya ang nagloko!

"Sino ang lalaking 'to ha, Alyanna?! Hindi ka talaga kuntento sa'kin?!" Pangbungad niya kaagad sa'kin pagkatapos kong pumunta sa isang restaurant ko.

He threw the pictures in front of me so it scattered. I just sighed as I stared at it. Lahat peke and edited. But I won't explain myself. I'll let him think what he wants to think. Basta ako, malinis ang konsensya ko hindi kagaya ng sakanya.

"Aren't you gonna explain?!" Galit na galit niyang sigaw dahil tinalikuran ko na lang siya bigla para maka-akyat na sa kwarto namin at makapagpahinga. I'm really tired.

I stopped walking and looked at him my dead eyes. "Why would I explain? Believe what you want to believe and I'll keep my silence. Ayaw kong magsayang ng laway sa taong wala namang silbi ang mga pinaparatang." Then I left him there.

This happens everyday. It's like our daily routine na pagod na pagod na ako. I want to give up and I wanna leave pero parang mas lalo ko na lamang sinabi kay Archer na may lalaki talaga ako.

So when some province invited me to cook for them and teach some of their children how to cook kaagad ko iyong tinanggap. Magpapa-alam sana ako sa asawa ko kahit hindi kami okay pero noong gabing iyon ay hindi siya umuwi. So what I did is I left him a text message and I also left a letter in our bedroom para malaman niya talaga kung saan ako pupunta.

Pero hindi pumasok sa isip ko na iyon ang tatapos sa buhay ko.

It was a secluded place. Maraming puno at parang baryo nga ang pupuntahan ko. It was also dark since umalis ako mga dapit hapon na dahil inasikaso ko pa ang maiiwan kong mga resto. I'll be gone for a week and 'di na ko nagbahalang pumunta sa opisina ni Archer dahil baka kung ano pa ang makita ko doon at pagsisisihan ko nanaman. Hindi naman na ako nabahala dahil nag text naman na ako sakanya at nag-iwan din ng sulat.

Dahil halos papadilim na din, hindi ko na napansin ang mga motor na sumusunod sa'kin dahil nakatuon na rin ang atensyon ko sa daan. Napasinghap na lang ako ng biglang may bumanga sa sasakyan ko sabay noon ang pagkawala ko ng kontrol sa sasakyan na biglang bumaliktad.

Halong mapahiway ako sa sakit ng maramdaman ko ang pagkakaipit ng paa ko. Damn it!

Pinilit ko pa ring makagalaw at hinatak ang paa mula sa pagkakaipit. Napasigaw ako sa sakit ng makawala ang paa ko. Blood is visible all over my foot. Hindi ko rin iyon maigalaw at mukhang nabalian pa ko nang buto.

Slowly, tinanggal ko ang seatbelt ko at bigla akong nahulog mula sa upuan since nakabaliktad ang sasakyan. Kahit masakit, pinilit kong makalabas ng sasakyan dahil nakita kong unti-unti ng umuusok ito. Any time pwede itong sumabog.

I took a deep breath when I successfuly got out from my car and touched my stomach, pero hindi pa pala tapos.

Inangat ko ang tingin ko at nakita ko ang dalawang motor at isang sasakyan na nakapalibot sa'kin. I saw a man who's holding a gun on his hand habang nakatutok ito sa'kin. Halos mawalan ako ng hininga ng bigla niya akong nginisihan.

"Pasensya na, binayaran lang kami. Maganda ka sana miss pero mas nakakasilaw ang pera." Humalakhak naman ito ng mala demonyo na ikinaiyak ko naman.

Tiningnan ko ang tiyan ko at mas lalo iyong prinotektahan. I closed my eyes and whispered some prayers. Diyos ko, sana po kahit ang anak ko na lang ang iligtas niyo, kahit ako na lang po ang kunin niyo 'wag lang ang inosenteng bata na nasa sinapupunan ko. Hindi niya pa po nararanasan na makita ang magagandang tanawin na iyong ginawa. Sana po iligtas niyo kami ng anak ko...

As I whispered my prayers, a loud bang echoed around the forest. Ang unti-unting pagkalat ng apoy sa sasakyan ko ang nakita ko bago ko tuluyang ipinikit ang mga mata ko at tuluyan ng nagpadala sa kadiliman.

Maliit man ang tyansa, sana narinig ng Diyos ang panalangin ko at may magligtas sa'min ng anak ko... mga anak ko...

STONE MIKAELSON