Ο Jimin προσπαθούσε να το κρατήσει πίσω αλλά δεν άντεχε, άρχισε να τρέμει από την ηδονή που ένιωθε.
Ο Hobi και βέβαια το κατάλαβε αυτό.
"Εάν τελειώσεις να ξέρεις δεν φεύγεις ούτε αύριο από εδω~Το καλό που σου θέλω να το κρατήσεις πριγκιπισσα~"
Είπε και ο μικρότερος κοκκινησε πολυ
"Δ-δεν μ-μπορω μ-μπαμπακα..." είπε δειλά ελπίζοντας ότι θα τον λυπόταν αλλά όχι. Ο μεγαλύτερος δεν έδειχνε κανένα έλεος απέναντι του.
"Να μπορεσεις! Δεν σε ρωτησα~" απάντησε σπρώχνοντας και χτυποντας ξανά το σημείο του μικρού.
Άρχισε επίσης να παίζει με το μόριο του στον ίδιο Ρυθμό, γρηγορα επίτηδες μπορεί να διέταζε τον μικρό να μην τελειώσει αλλά από μέσα του το ήθελε, ήθελε να τον τιμωρήσει και άλλο.
"Μ-ΜΠΑΜΠΑΚΑ Σ-ΣΤΑΜΑΤΑ...ΑΑΑΧ"
Τον παρακολουθεί ο μικρότερος μέσα από τους ασταματητους αναστεναγμούς του. Εκείνος γέλασε ελάχιστα και δεν υπάκουσε, συνέχισε.
Ο Jimin δεν μπορούσε να το κρατήσει άλλο και έτσι αναστεναξε δυνατά το όνομα του μεγαλύτερου και τελείωσε.
Ο Hobi σταματησε.
"Εγω προειδοποίησα...Ας δούμε λοιπόν πόσες φορές μπορείς να τελειώσεις αφού το θες τόσο πολυ~" του είπε πονηρά και ο μικρός άνοιξε διάπλατα τα μάτια του ακούγοντας τα λόγια του αγοριού του.
"Ο-οχι μ-μπαμπακα-"
"Είπες κάτι; Δεν άκουσα" τον διέκοψε ο μεγαλύτερος και τον κοιτούσε με το αυστηρότερο βλέμμα του.
"Σ-σε π-παρακαλω-"
Του χτύπησε δυνατά τον πισινό.
"Να το σκεφτόσουν πριν με κάνεις να ζηλέψω και πριν με παρακούσει!" δεν τον άφησε να ολοκληρώσει, είχε πάρει ήδη την απόφαση του και αυτή ήταν να συνεχίσει μέχρι να κάνει τον μικρότερο να μην μπορεί να περπατήσει.
"Σ-συγγνωμη-"
"Δεν έχει~" άρχισε να κουνιέται ξανά
"Α-αααχχχ..."
"Τώρα θα κάνεις και ησυχία"
"Δ-δεν μ-μπορω-"
Τον σήκωσε πάνω από τα μαλλιά.
"Μικρε, Οχι αντιρρήσεις~Δεν υπακουσες θα έχει τιμωρία"
Ο Jimin στη αρχή δεν μίλησε αλλά αργότερα δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο από το να το υποστεί.
"... Ε-ενταξει..."
"Σκύψε" τον διέταξε και εκείνος υπάκουσε αυτή την φορά χωρίς να θέλει να τον νευριάσει περισσοτερο.
Και το μαρτύριο-ευχαριστηση συνεχίστηκε μέχρι που ο Jimin τελειωσε άλλες 5 φορές.
Βγήκε από μέσα του ο Hobi και τον άφησε αλλά όταν τον είδε που πήγε να πέσει αμέσως άπλωσε το χέρι του και τον έπιασε.
Ο μικρότερος δεν ένιωθε τα πόδια του πλέον + το ότι ήταν πιο εξαντλημένος από ποτέ εκείνη την στιγμή. Ο μεγαλύτερος γέλασε ελάχιστα και τον έντυσε ενώ μετά το ίδιο έκανε και με τον εαυτό του αργότερα.
Βγήκαν από το μπάνιο έχοντας τον Καβάλα και μπήκαν ξανά μέσα στο κλαμπ πλησιάζοντας τα παιδιά της παρέας τους.
"Είπα και εγω γιατί αργήσαμε τοσο~" είπε ο Jin καθως είδε τον Jimin να κοιμάται εξουθενωμένος πάνω στον ώμο του αγοριού του. O Hobi γελασε.
"Ναι, συγγνώμη εμάς να μας συγχωρείτε αλλά πρέπει να φύγουμε"
Είπε και τους χαιρέτησε όλους πριν αποχώρησε με το κοιμισμένο στον ώμο του αγόρι πηγαίνοντας στο σπίτι.
Αυτό ήταν και αυτό το κεφάλαιο ελπίζω να σας αρεσε~Επισης ναι ξέρω ότι έχω καιρό να ανεβάσω αλλά όπως σας ειδοποίησα και στον ινστα δεν ήμουν στο σπίτι μου τα Χριστούγεννα οπότε δεν μου ήταν εύκολο αλλά από τώρα και μετά ξεκινάμε πάλι κανονικα
¡Ay! Esta imagen no sigue nuestras pautas de contenido. Para continuar la publicación, intente quitarla o subir otra.
