Unicode
မေမေ့ဓာတ်ပုံလေးကို ခြံထဲက စားပွဲဝိုင်းပေါ်လေးမှာထောင်ထားလိုက်ရင်းသားအဖနှစ်ယောက်ထိုင်ဖြစ်ကြတယ်။မေမေလာနေသွားတာ နှစ်လပဲဆိုပေမယ့်
အကြာကြီးအတူတူနေလာခဲ့သလိုပါပဲ....
"ဖေဖေ အဆင်ပြေရဲ့လား..."
"ပြေတယ် သား..ဖေဖေ အဆင်ပြေတယ်"
အသုဘအခမ်းအနားတစ်လျှောက်လုံး ဖေဖေကလုံးဝမငိုခဲ့...မေမေ့ပုံလေးကိုကြည့်ရင်း ဖေဖေကပြုံးနေခဲ့တာ...
"သားသိချင်နေမှာပဲ လွန်ခဲ့တဲ့၁၆နှစ်တုန်းကမေမေထွက်သွားတဲ့ အကြောင်းအရင်းကိုလေ.."
ရိပေါ်ဘာမှမပြောပဲဆိတ်ဆိတ်နေလိုက်တယ်။ မေမေနဲ့ပတ်သတ်ပြီးဖေဖေ့ရင်ထဲမြိုသိပ်ထားတာတွေ ရှိတဲ့ပုံပါပဲ...
"ဖေဖေကတော့လေ သူ့ကိုပျော်အောင်မထားပေးနိုင်လို့ထွက်သွားတယ် လို့ပဲတွေးတယ်။နောက်ကွယ်မှာဘာအကြောင်းပြချက်တွေ ရှိနေပစေ မေမေသာ ဖေဖေနဲ့ပျော်တယ်ဆိုရင် ထွက်သွားမှာမဟုတ်ဘူးလေ...သားလဲ ရှောင်းကျန့်ကိုပျော်အောင်ထား
ပြောပြသင့်တာကိုပြောပြ ဖုံးမထားနဲ့.."
ရိပေါ် ဖေဖေ့ကိုခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်..ဒါပေမယ့်လဲ ကောကို သူက သာမာန်လူတွေလိုအသက်ကြီးမလာတော့တဲ့အကြောင်း မပြောပြချင်သေးပါ...
"ဖေဖေ ဝင်နားတော့လေ..."
"အင်း "
အိပ်ခန်းထဲမှာဖေဖေ့က မေမေအိပ်ခဲ့တဲ့နေရာလေးကိုသာထိုင်ကြည့်နေတယ်....မျက်ရည်တွေလဲစီးကျနေပြီး...တံခါးကိုပြန်ပိတ်ပြီး ရိပေါ်ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ရတယ်...ထိုင်ကြည့်နေတဲ့ဖေဖေ့နေရာမှာ နောင်တစ်ချိန်သူလဲဖြစ်လာနိုင်သည်။
"ရိပေါ်..."
အိမ်ထဲဝင်လာတဲ့ကောကို ရိပေါ်ပြေးဖက်လိုက်ပါတယ်။သူ ကောကိုအများကြီးချစ်တယ်။
ပုခုံးကိုကိုက်ခဲပြီး အသံတိတ်ငိုနေတဲ့ ရိပေါ်ကျောပြင်လေးကိုပွတ်သပ်ချော့မြူပေးလိုက်သည်။
သူ့ပုခုံးမှာတော့ ကိုက်ရာအကြီးကြီး...
🌸
ရှောင်းကျန့် ကုမ္ပဏီကိစ္စကြောင့် အခုတလောအိမ်ပြန်နောက်ကျနေရတယ်။သတင်းပေးသူက ခြေရာဖျောက်နေမှုကြောင့် တရားခံကိုသိသိကြီးနဲ့ပင် သူလက်ပိုက်ကြည့်နေရတာ...
YOU ARE READING
My Racoon !
Fanfictionနူးနူးညံ့ညံ့အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ် ဖတ်ကြည့်ကြမလား ? Wang Yibo x Xiao Zhan
