တကယ်လည်း လိုအပ်နေသည့်အချိန်တစ်ချို့တွင် ရောက်မလာပေးခဲ့သလို၊ လိုအပ်နေသော အချိန် မဟုတ်ဘဲ ရောက်လာပေးတာတွေလည်း အများကြီး ရှိခဲ့သည်။
ဆယ်ခုထက် မကသော ကလပ်တွေထဲ သူနှင့်အတူ ကခုန်ခဲ့ရသည့် အခိုက်အတန့်တိုင်းဟာ မေ့ဖျောက်ပစ်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့ အတိတ်များ ဖြစ်လာသလို၊ ပျင်းသယောင်ယောင် ရှိသော တစ်ချို့နေ့တွေမှာ တစ်ခါတစ်လေ လူတွေအချင်းချင်း အကြောင်းအရင်းမရှိ ထိုးကြိတ်နေတာကို မြင်ချင်လို့ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းမိသည်။
နေပျော်အောင် ဟန်ဆောင်ရသည့် ရက်တွေ ကုန်ဆုံးရင်း တကယ် နေပျော်သော အချိန်တစ်ချို့အား အပိုင်စီးရ၏။
အိပ်မက်ထဲ မြင်ခဲ့ရသည့် မီးပန်းတွေလို မဟုတ်ဘဲ ဘယ်တော့မှ ပျောက်ဆုံးသွားပုံ မရတော့မည့် နယူးယောက်ရဲ့ညမီးတွေကို ပြန်လည် ဖွင့်ကြည့်မိချိန်တိုင်း နှုတ်ခမ်းတွေက အလိုလို ပြုံးလာသည်။
အခုလက်ရှိ ပစ္စုပ္ပန်ဟာ မနက်ဖြန်အတွက် အတိတ်။ မနက်ဖြန်တိုင်းမှာ မနေ့က အတိတ်အကြောင်း ပြန်တွေးရင် စိတ်ကျေနပ်မှုတစ်ခုသာ ပြန်ရသည်။
Sae Mi နှင့် အဆက်အသွယ် ကျဲလာသည်။
Jae Beom ဆီကို လုံးဝနီးပါး သွားမလည်ဖြစ်တော့။
အခုတလော Hookah မှုတ်ရတာ သဘောတွေ့နေသည်။
ထမင်း သိပ်မစား။
အရက်က ပိုသောက်လို့ကောင်းသည်။
သူ့ကို နမ်းတိုင်း အားလျော့နေသလို ခံစားရတာ တစ်ခုက လွဲရင် ကျန်တာအားလုံးကို သဘောကျသည်။
ပျော်သည်။
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တကယ် ပျော်သည်။
တစ်လောကလုံးကို ချုပ်ချယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည့် ခွန်အားမျိုးလည်း ဝင်သည်။
သူ ရှိနေလို့။
သူ ရှိနေလို့
တကယ် ပျော်သည်။
🦋🦋🦋
"Coffee Order ၁၅ ခွက် မှာချင်လို့ပါခင်ဗျ"
တခြား Order တွေကြောင့် အာရုံမကပ်အောင် အလုပ်များနေတဲ့ Geun က ဒီဘက်အခြမ်းသို့ လှမ်းမကြည့်အား။
အိမ်ပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချထားပြီးကာမှ၊ မတတ်နိုင်တော့တဲ့အဆုံး လက်ကိုင်အိတ်ကို အံဆွဲထဲ ပြန်ထည့်၊ အသစ်ရောက်လာသော ကော်ဖီမှာသူထံ အသိစိတ်များ တွန်းပို့လိုက်သည်။
YOU ARE READING
YOURS (Completed)
Short Storymay all impossible things become possible when I lock my lips on y..o..u..r..s
