YOURS (Completed)

Chapter: Nine

အစောပိုင်းကတည်းက ကျွန်မရဲ့ ကုတင်အောက်ထဲမှာ သူ့ အနက်ရောင်အနောက်တိုင်းဝတ်စုံက ရှိနေခဲ့တာ။

ကျွန်မပဲ အဲ့ဒါကို မသိခဲ့တာ။

အနက်ရောင်အနောက်တိုင်းဝတ်စုံ ရှိနေပေမယ့် ဒီတစ်လကျော်လုံးလုံး ကျွန်မ ပေးတဲ့ ခပ်ပွပွ ပန်းရောင်တီရှပ်ကို သူကလည်း ကျွန်မအလိုကျ တမင်သက်သက် ဝတ်ဆင်ထားပေးခဲ့တာ။

"မသွားပါနဲ့"

သူ့ကိုယ်ပိုင် အနက်ရောင် အနောက်တိုင်းဝတ်စုံအား ဆင်မြန်းပြီးနောက် တကယ့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ပြန် ဆင်တူသွားသည့် သူ။

သူ့ လက်မောင်းတွေကို ကျွန်မ မလွှတ်တမ်း ကုပ်တွယ်ထားမိသည်။

ည ဆယ့်နှစ်နာရီ ထိုးသွားပြီ။

တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မလိုတော့ဘဲ မိနစ်တံတွေရယ် စက္ကန့်တံရယ်တိုင်းဟာ ဆယ့်နှစ်ဂဏန်းနှင့် ထပ်တူကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"စီးကရက်တွေ အများကြီး မသောက်နဲ့တော့နော် Darling
ကျန်းမာရေး တကယ် ထိခိုက်မှာ စိုးလို့ ပြောတာ"

"ငါ့ကို စီးကရက်တွေ မသောက်စေချင်ရင် နင် မထွက်သွားလို့ ရတာပဲ"

ရေးရေးလေး ကွေးနေသော သူ့နှုတ်ခမ်းတွေပေါ် အပြုံးသေးသေးတို့က ငြိမ့်ညောင်းစွာ တက်ထိုင်နေသည်။ မွေ့ရာခင်းထက် အခြေချထားသည့် ကျွန်မရှိရာဆီ ခါးကို ကိုင်းညွတ်လာပြီး သူ့လက်ချောင်းအိအိလေးတွေက ကျွန်မ ပါးပြင်အား ထိသည်ဆိုရုံ ကိုင်တွယ်သည်။

"တကယ့် လူဆိုးမလေး"

.
.

ကားပြတင်းပေါက်မှန်ကို တပေါက်ပေါက် ထိခတ်နေသော နှင်းဖြူဖြူဖွေးဖွေးများဟာ ခရစ်စမတ်နှင့်လိုက်ဖက်စွာပင် အတိုင်းမသိ မြူးထူးနေကြ။

"ကျွန်မကလေ..သိလား"

လေးပင်ပင်အသံနှင့် စကားစတော့ ခုံ နံဘေး၌ တည်ရှိနေသည့် Won Ho သည် ကျွန်မမျက်နှာအား စူးစူးစိုက်စိုက် ငေးလာ၏။