တစ်နေကုန်လုံး မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော အိပ်မက်တို့ဟာ မှောင်ရီပျိုးသည့် ညနေ ခြောက်နာရီစွန်းစွန်း အချိန်သို့ အရောက်မှာ အရောင် တဖျော့ဖျော့ လက်လာသည်။
အတိတ်နေ့တွေတုန်းကလောက် ရွှင်ပျမနေတော့ပေမယ့် "Wang Woon" ဟူသော ခေါ်သံဟာ ယခုထိ ခွန်အားများ အပြည့် ရင့်သန်နေတုန်းမို့၊ ကားတံခါးကို ဖွင့်ဖို့ ဟန်ပြင်နေရင်းကမှ အထိတ်တလန့် လှည့်ကြည့်မိ၏။
("ဘုရားသခင်ကို မယုံနဲ့")
တောက်ပနေခဲ့သည့်
မနေ့ညက အဲ့ဒီ အနက်ရောင်မျက်ဝန်းတွေ။
("ငါ့ကိုပဲ ယုံ")
အကြိမ်ကြိမ် ခြွေချဖူးသော တောင်းဆုအားလုံးကို ဘုရားသခင်ဟာ ညှာတာခြင်းကင်းမဲ့စွာ ပစ်ပယ် လျစ်လျူရှုခဲ့ပေမယ့်၊ ဘုရားသခင် မဟုတ်သည့် အခြား တစ်စုံတစ်ဦးသည်တော့ လှလှပပ ပြန်လည် အသက်သွင်းပေးလိုက်သယောင် ရှိ၏။
"အ...ဖေ..."
ခေါ်ဆိုခွင့် ရှိနေခဲ့လျက်နှင့် ခေါ်ဆိုရန် အခွင့်မကြုံခဲ့သော အဲ့ဒီ စာလုံးနှစ်လုံးက လည်ချောင်းအတွင်းမှ အက်ကွဲစွာ တိုးထွက်လာသည်။
တုန်ယင်နေသည့် ကျွန်မ လက်များကို အဖေဟာ နွေးထွေးစွာဖြင့် အပြေးကလေး လာရောက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း အနှစ် နှစ်ဆယ်လုံးလုံး လွမ်းဆွတ်နေခဲ့ရသော အပြုံးတို့အား မျက်ရည်စများနှင့်အတူ အကြည့်တစ်စုံထဲ ငြိတွယ်စေသည်။
အံ့သြဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်တွေ။
ဘုရားသခင်တောင် မဖန်ဆင်းပေးနိုင်ခဲ့သည့် အထည်ဝါဆုံး အံ့သြဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်တွေဟာ နူးညံ့ပြီး ချိုမြိန်သော သူ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာအတွင်း
တကယ်ပဲ
တည်ရှိနေပုံ ရသည်။
🦋🦋🦋
ည ဆယ့်နှစ်နာရီ ထိုးနေပြီမို့ မှောင်မိုက်နေသော ကမ္ဘာကျယ်ကြီးထဲ သေးငယ်သည့် မျက်စိများဖြင့်စူးစူးစမ်းစမ်း ငေးမောကာ သူ ရောက်လာဖို့ကို ကျွန်မ စောင့်ဆိုင်းနေမိသည်။
VOUS LISEZ
YOURS (Completed)
Nouvellesmay all impossible things become possible when I lock my lips on y..o..u..r..s
