ဟိုးတစ်လောက အင်တာနက်မှာ ပို့စ်တစ်ခု တွေ့မိသည်။
အမေက သမီးကို "အချစ်ဆိုတာ ဘာလဲ" ဟု မေးတော့ သမီးကလေး ပြန်ဖြေသော အဖြေ။
"သမီးတို့ ကျောင်းကပွဲ လုပ်တုန်းက စင်အောက်မှာ အဒေါ်ကြီးတွေ ဦးလေးကြီးတွေ အများကြီး ရှိနေကြပေမယ့် တစ်ခေါက်တည်းနဲ့ မေမေ့ကို ရှာလို့ရခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါ အချစ်လေ။" တဲ့။
မောင်းလာသည့် ကားအား လွတ်နေသော လမ်းကြားထဲ ဝင်ထိုးရင်း ဆိုင်ဆီ ကျွန်မ ဦးတည်ခဲ့သည်။ ဒီနေ့က ဆိုင် Decoration အသစ် အပြီးသတ် ပြင်မည့်နေ့မို့ ဆိုင်ရဲ့ Blog မှာ တင်ဖို့အတွက် ဓာတ်ပုံတွေလည်း ရိုက်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ဒီနေ့ အလုပ်တော့ နည်းနည်း များလောက်မည် ထင်။
ခေါင်းထဲမှာ တရိပ်ရိပ် ပျံ့လွင့်နေသည့် အချစ်၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ခေတ္တ ခေါက်သိမ်းရင်း ဆိုင်တံခါး ဖွင့်ဝင်သွားသည့်အခါ Geun က ရောက်နှင့်နေသည်အား တွေ့၏။
"အစ်မ အဲ့ဒါ ကင်မရာအသစ်လား"
"အင်း ဟုတ်တယ်"
Geun နှင့် ကျွန်မ စတွေ့တာ Geun အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်တုန်းက ဖြစ်မည်။
အခု Geun က အထက်တန်း ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသားလေး ဖြစ်နေပြီမို့ ကျွန်မနဲ့ Geun ခင်မင်လာခဲ့တာ နှစ်နှစ်ပင် ပြည့်တော့မည်ပဲ။
ကျွန်မ ရည်းစားဟောင်းတွေထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမှုကြောင့် Geun အား သိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမယ့်၊ အခု အဲ့ဒီ ရည်းစားဟောင်းနှင့် အဆက်အသွယ် မရှိတော့တာတောင်မှ Geun ဟာတော့ ကျွန်မဘေးနားမှာ ဆက်ရှိနေပေးသည်ပေါ့။
Geun က ကျွန်မအတွက်တော့ မောင်လေးတစ်ယောက်နှင့်မခြား။
Customer တွေ စုပြုံရောက်လာသည့် အလုပ်ချိန်ဆို Geun က ကျွန်မကို "သူဌေး" ဟု ရိုရိုသေသေ ခေါ်ဆိုသော်လည်း အလုပ်ချိန် မဟုတ်သော ပြင်ပအချိန်တွေမှာတော့ ကျွန်မဟာ အမြဲတမ်း Geun ရဲ့"အစ်မ"။
လက်သမားတွေသည် မနက်ခင်း ခြောက်နာရီခွဲလောက်ကတည်းက Decoration ကို အချောသတ်နေခဲ့တာကြောင့် ရှစ်နာရီမထိုးခင်မှာ အားလုံး ပြီးစီးသွားသည်။
ဆိုင်ဖွင့်ချိန်က ကိုးနာရီမို့ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့အတွက် တစ်နာရီနီးပါး အချိန်ရသည်။
YOU ARE READING
YOURS (Completed)
Short Storymay all impossible things become possible when I lock my lips on y..o..u..r..s
