အထက်တန်း ပထမနှစ်မှာ သူတို့ သူငယ်ချင်းတွေ ထွေထွေထူးထူး ခရီးတွေ မထွက်ပဲ အိမ်တွေမှာပဲ စုပြီး စာလုပ်ကျတာ များခဲ့တယ်။ Kwon Yuri အဖို့ကတော့ သူမိဘတွေရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးက ဘယ်တော့မှ ပြန်မနွေးထွေးနိုင်မဲ့ ဆက်ဆံရေးတခုဆိုတာလဲ ပိုသဘောပေါက်ခဲ့တယ်။ အထက်တန်းစတက်ရတည်းက သူ့အဖေက ဒူဘိုင်းမှာပဲ အနေများသလို အမေကလည်း စီးပွါးရေးအတွက်ဆိုပီး ခရီးတွေပဲ အထွက်များနေတယ်။ သူနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထမင်းစားပေးဖို့ဆိုတာက ဝေးလို့ပေါ့ ...
သူကတော့ ပိတ်ရက်တွေဆို Sica အိမ်သွားနေတာဖြစ်ဖြစ် သူတို့ အုပ်စုလိုက် Taeyeon ဆီ သွားအပန်းဖြေတာနဲ့ပဲ အချိန်ကုန်ဆုံးလာခဲ့ရပါတယ်။
ဒီနေ့လဲ သူ့အမေ ဂျာမဏီက ပြန်လာမယ်ဆိုလို့ သူ ဘယ်မှ မသွားပဲ အိမ်မှာပဲ စောင့်နေခဲ့တယ်။ မကြာခင်ပဲ ကျောင်းစာသင်နှစ်တောင် ပြီးတော့မယ် သူအမေနဲ့ သူ ဘာတက်ရမယ် ဘာလျှောက်ရမယ် အေးဆေး မတိုင်ပင်ဖြစ် ... သူအမေကို မတွေ့တာ အတော်လေးကြာနေလို့ တော်တော်လဲ သတိရနေခဲ့ပြီ။
သူအမေကို လေဆိပ်သွားကြိုချင်ပေမဲ့ ဖုန်းဆက်ပြောတုန်းက အိမ်ကနေပဲ စောင့်နေဆိုလို့ သူစောင့်နေခဲ့တာ ...
ခုကို ၈ နာရီကျော်နေပီ သူအမေနဲ့ တူတူစားဖို့ စောင့်နေတဲ့ ညနေစာကလဲ အတော်ကို အေးစက်နေပြီ။
"သမီးလေး ... Mrs.Kwon က သူ့ဧည်သည်ပါလာလို့ ဟိုတယ်ကို အရင်လိုက်သွားတယိထင်တယိ။ စားနှင့်ပါလား သမီးရယ်။ ကြီးကြီး ပြန်နွှေးပေးမယ်လေ" အိမ်တော်ထိန်း အန်တီ Choi က ယူရီကို ညနေတည်းက သတိပေးပေမဲ့ သူက ပေကပ်ပြီး စောင့်နေခဲ့တာ ...
"ဟုတ်ကဲ့ ... သမီးတွက် ကော်ဖီလေးနဲ့ မုန့်ပဲ လုပ်ပေးပါတော့ သမီး တီဗီကြည့်ရင်းပဲ စားလိုက်တော့မယ်။"
ညနေက အိမ်တော်ထိန်းကြီးက သူ့အမေရဲ့ ဧည့်သည်ကို ဟိုတယ်လိုက်ပို့ပေးနေရလို့ နောက်ကျနိုင်တယ် ပြောထားတာကို သူဆက်စောင့်နေခဲ့တာ ...
တကယ်တန်းဆို သူအမေကလဲ သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ဆို အရမ်းကို ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး ကောင်းတယ် ခေါ်ရမလား ... လူဝင်ဆံ့တယ်ပြောရမလား။ အဲ့ဒီ ရုပ်ရုည်ပြေပြစ်ပြီး အောင်မြင်တဲ့ လူငယ် သူ့အမေ ဧည့်သည်ကိုပဲ အပြစ်တင်ရမလား ....
YOU ARE READING
The Hope
Fanfictionတဖက္မွာပိတ္မိေနပီး ထပ္လြတ္ေျမာက္ႏိုင္စြမ္းမ႐ွိတဲ့ အစြန္းတဖက္မွာေရာက္ေနေပမဲ့လဲ သူလာကယ္မယ္လို႔ ငါေမ်ွာ္လင့္ေနတုန္းပဲ ... "Yuri Kwon" ငါလိုခ်င္တာမွန္သမ်ွ ငါရခဲ့တာခ်ည္းပဲ အဲ့ေတာ့ ငါက ဘာကိုေၾကာက္ေနရမွာလဲ ! "Jessica Jung" Where are we? Unicode - တဖက်မှာပိ...
